karfoma

Η υπερεθνική ελίτ, η άλωση των ΜΜΕ και η ιντερνετική ζούγκλα

2012-01-13T11:01:00.001+02:00

Τάκης Φωτόπουλος

Ενώ η κοινοβουλευτική Χούντα της ντόπιας τρόικας προχωράακάθεκτη στην κατεδάφιση και των υπόλοιπων λαϊκών κατακτήσεων, καθώς και στηνπαραχώρηση και του τελευταίου ίχνους εθνικής κυριαρχίας στην υπερεθνική ελίτ, η«Αριστερά» μας, αντί να προχωρήσει στην άμεση σύμπηξη ενός προγραμματικούΜετώπου, όπως αυτό που περιέγραψα στο τελευταίο άρθρο μου,[1][1] για την έξοδο από την καταστροφική κρίση που μαςεπέβαλαν οι ελίτ μέσα από την άμεση έξοδο από ΕΕ, την μη αναγνώριση Χρέους καιΜνημονίων, την κοινωνικοποίηση Τραπεζών κ.λπ. και την δημιουργία τωνπροϋποθέσεων για αποδέσμευση από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, ασχολείταιμε το πως θα αυξήσει τα ποσοστά της στις επόμενες εκλογές! Και αυτό, στηνκαλύτερη εκδοχή, επειδή δήθεν τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να γίνει μέχρινα καταληφθεί (σε τρία τέρμινα!) η λαϊκή εξουσία. Στη χειρότερη εκδοχή--πουαποτελεί και απόπειρα καθαρής εξαπάτησης των λαϊκών στρωμάτων —η έξοδος από τηνκρίση θα έλθει μέσα από τη διάλυση της Ευρωζώνης και μια πανευρωπαϊκή αλλαγή, ηοποία θα οδηγούσε στην εγκατάλειψη του επάρατου νεοφιλελευθερισμού (πουυποτίθεται είναι μια απλή...ιδεοληψία και όχι βαθιά θεσμική αλλαγή που επέβαλεη παγκοσμιοποίηση!), ή μέσα από την έξοδο από το Ευρώ (αλλά όχι και την ΕΕ),χωρίς βέβαια να γίνεται κουβέντα για αποδέσμευση από την διεθνοποιημένηοικονομία της αγοράς!

Στο μεταξύ, η υπερεθνική ελίτ ....
(δηλαδή η οικονομική,πολιτική και τεχνοκρατική/μιντιακή ελίτ που διαχειρίζεται την νεοφιλελεύθερηπαγκοσμιοποίηση), δεν επιβάλλει απλά τις οικονομικές πολιτικές που τηνυλοποιούν, μέσω των διεθνών οικονομικών θεσμών που ελέγχει (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΠαγκόσμιαΤράπεζα κ.λπ.). Στην πραγματικότητα, επεμβαίνει δραστικά σε κάθε τομέα τηςκοινωνικής ζωής, εφόσον άλλωστε μόνον έτσι μπορεί να θεμελιώσει και κατοχυρώσειτην παγκόσμια κυριαρχία της, με στόχο την ενσωμάτωση κάθε λαού και κάθε χώρας,με τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, στην διεθνοποιημένη οικονομία τηςαγoράς—γεγονός που συνεπάγεται την αναπαραγωγή της σημερινής τρομακτικήςανισότητας και πλούτου που διογκώνεται συνεχώς: ακόμη και σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ,το άνοιγμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών είναι σήμερα το μεγαλύτερο των τελευταίων30 χρόνων![1][2]
Η δραστηριότητα αυτή σημαίνει αποφασιστικές παρεμβάσεις όχιμόνο στην οικονομική σφαίρα, αλλά και στην πολιτική, καθώς και την γενικότεραπολιτιστική, η οποία περιλαμβάνει από τον στενό πολιτιστικό τομέα (βιομηχανίαθεάματος, εκδοτική βιομηχανία, τέχνες κ.λπ.,) μέχρι τον γενικότερο ιδεολογικότομέα (ΜΜΕ αλλά και το φαινομενικά ‘ανώδυνο’ ίντερνετ), δηλαδή τον τομέαπαραγωγής και αναπαραγωγής της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης. Η ιδεολογία τηςπαγκοσμιοποίησης συνίσταται βασικά στην ταύτιση της αυτονομίας και τηςελευθερίας όχι με τον ατομικό και συλλογικό αυτό-καθαρισμό σε κάθε κοινωνικήσφαίρα, όπως ανέκαθεν ήταν η έννοια των όρων αυτών, αλλά αντίθετα με τη«κουτσουρεμένη» έννοια που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση τωνατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, το «εύρος» των οποίων σήμερα καθορίζει ηίδια η υπερεθνική ελίτ! Έτσι, κάθε αμφισβήτηση του ίδιου του συστήματος (τηςκαπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας»)ουσιαστικά είναι «εκτός των ορίων» και είτε περιθωριοποιείται από τα ελεγχόμεναδιεθνή ΜΜΕ, αλλά και το υποτιθέμενα «ελεύθερο» ίντερνετ, όπου δήθεν «αυτόνομοι»έμμεσα στηρίζουν τους εγκληματικούς πολέμους του συστήματος (όπως τελευταία στηΛιβύη, όπου όλοι αυτοί, μαζί με κάποιους «Μαρξιστές» της συμφοράς, κ.λπ.συμπαρατάχθηκαν με τους «επαναστάτες της Λιβύης οι οποίοι προσκάλεσαν τοΝΑΤΟ!), ή ουσιαστικά στηρίζουν, ακόμη και στη θεωρία, το ίδιο το σύστημα, ότανυποστηρίζουν π.χ. ότι το σημαντικό δεν είναι ο αγώνας κατά της καπιταλιστικήςοικονομίας της αγοράς και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» αλλά ο αγώναςκατά των ιεραρχιών και της γραφειοκρατίας!
Στην Ελλάδα, που σήμερα έχει μετατραπεί ακόμη και τυπικάσε προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ, με την ντόπια ελίτ να παίζει τον ρόλοκομπάρσου στη ληστεία των λαϊκών στρωμάτων (όπως πάντοτε έπαιζε, αλλά τώρα περισσότεροπαρά ποτέ) η οικονομική και πολιτική κυριαρχία της ελίτ αυτής είναι πια ορατήκαι διά γυμνού οφθαλμού. Εκείνο όμως που δεν είναι εύκολα αντιληπτό, παρόλο πουαποτελεί το βασικό μέσο για την μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο, είναι οβρόμικος μιντιακός πόλεμος που παίζεται στα επίσημα ΜΜΕ αλλά και σταυποτιθέμενα «εναλλακτικά» κοινωνικά μιντιακά μέσα. Όσον αφορά τα πρώτα, είναιφανερός, και έχει τεκμηριωθεί [1][3], ο ρόλος τους να συσκοτίζουν τα αίτια της κρίσηςκαι να αποπροσανατολίζουν τα λαϊκά στρώματα για τον τρόπο δήθεν διεξόδου απόαυτή, μέσα από καταστροφικούς «μονόδρομους» που υποστηρίζουν δεκάδες «ειδικοί»που παρελαύνουν από τα κανάλια (συνήθως Πανεπιστημιακοί από όλο το πολιτικόφάσμα, μέχρι και «Μαρξιστές») που έχουν άμεσες η έμμεσες διασυνδέσεις με ταπαχυλά κονδύλια που διαθέτει για τη προπαγάνδα η υπερεθνική ελίτ, μέσω της ΕΕ.Γι’ αυτό και τώρα που η υπερεθνική ελίτ χρησιμοποιεί όχι μόνο την ωμή φυσικήβία για να υποτάξει λαούς που ζουν σε μη πελατειακά καθεστώτα στη Νέα Τάξη(χθες Ιράκ και Λιβύη, αύριο Συρία και Ιράν), αλλά και την εξίσου εγκληματικήοικονομική βία (π.χ. Ελλάδα), ο ρόλος των μίντια είναι αποφασιστικός στηνεκστρατεία αυτή.
Και οευκολότερος τρόπος βέβαια για την άλωση του Τύπου είναι η άμεση ή έμμεσηοικονομική βία. Η έμμεση οικονομική βία μπορεί να πάρει τη μορφή εξαναγκασμούενός αντισυστημικού καναλιού, όπως το «902» του ΚΚΕ, να απολύσει εργαζόμενους(εξαιτίας π.χ. της πτώσης των εσόδων που οφείλεται βέβαια τελικά στη κρίση πουδημιούργησαν οι ίδιες οι ελίτ!), ενώ η άμεση οικονομική βία μπορεί να πάρει τημορφή εξαναγκασμού μιας αντιμνημονιακής εφημερίδας όπως η Ελευθεροτυπία να κλείσει, μέσω της στέρησης του Τραπεζικούδανεισμού που σήμερα είναι ο βασικός τρόπος χρηματοδότησης του χρεοκοπημένουΕλληνικού Τύπου. Η Ελευθεροτυπία μάλισταήταν ιδιαίτερος στόχος της υπερεθνικής ελίτ και της ντόπιας Χούντας, εφόσον σεαντίθεση με τις «κανονικές» δυτικές εφημερίδες που αποκλείουν κάθεαντισυστημική φωνή και φιλοξενούν μόνο τη ρεφορμιστική Αριστερά τύπου ΣΥΡΙΖΑ,όχι μόνο είχε εξασφαλίσει ευρύτερη πολυφωνία αλλά και είχε τολμήσει να έχειεπίσημη αντιμνημονιακή γραμμή, που για τα μέτρα της υπερεθνικής ελίτ είναιβέβαια μεγάλο παράπτωμα στην σούπα «ομοφωνίας» που εκπροσωπεί η κυβέρνηση τηςΤρόικας με το αποβλακωτικό σύνθημα της «Ευρώ ή.. θάνατος!».
Δεν συζητούμε εδώ τις ευθύνες εκδοτών, ιδιοκτητών κ.λπ.,όπως δεν συζητούμε και το απαραβίαστο κατά τη γνώμη μου δικαίωμα τωνεργαζόμενων στην δουλειά τους ή τα δεδουλευμένα τους. Όμως, ένα αντισυστημικόκανάλι η μια μαζικής κυκλοφορίας αντιμνημονιακή εφημερίδα, δεν είναι το ίδιοπράγμα με οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση —όπως εκ του πονηρού παρουσιάζουν το θέμακάποιοι «αριστεροί» που παριστάνουν τους μεγάλους αγωνιστές για τα δικαιώματατων εργαζόμενων, προσποιούμενοι ότι δεν βλέπουν τη γενικότερη εικόνα της άλωσηςτου Τύπου στη μνημονιακή Ελλάδα, και οι οποίοι είναι συνήθως οι ίδιοι που χθεςαγωνιζόντουσαν για το δικαίωμα των Λιβύων «επαναστατών» και σήμερα τοαντίστοιχο Σύριων, Ιρανών κλπ στη δημοκρατία δυτικού τύπου (δηλαδή τη Χουντική«δημοκρατία» που απολαμβάνουμε και εμείς στην Ελλάδα!), μη βλέποντας τηγενικότερη εικόνα της άλωσης Λαών, με στόχο την αναγκαστική ενσωμάτωση τους στηΝέα Διεθνή Τάξη. Με άλλα λόγια, στις σημερινές κρίσιμες για τον λαό συνθήκες,το θέμα να κλείσει ένα αντισυστημικό κανάλι ή μια μαζικής κυκλοφορίαςαντιμνηνομιακή εφημερίδα αφορά τα λαϊκά στρώματα γενικά και όχι μόνο τουςεργαζόμενους σε αυτά, οι οποίοι θα έπρεπε να έχουν πρωταρχικό στόχο τους —χωρίςβέβαια ν απαρνούνται τα δικαιώματα τους— την ενθάρρυνση, μέσα από το πόστοτους, των λαϊκών στρωμάτων σε μαζικό αγώνα για ν ανατρέψουν τη Χούντα και τοσύστημα που την γέννησε, ώστε να θέσουν τις βάσεις μια άλλης αυτοδιευθυνόμενηςκοινωνίας, όπου δεν θα έχουν ανάγκη ν αγωνίζονται για τη δουλειά ή τους μισθούςτους.
Ακόμη χειρότερο όμως ρόλο και από τα επίσημα ΜΜΕ παίζουνκάποια δήθεν «εναλλακτικά» κοινωνικά μίντια,[1][4] τα οποία, όπως και το ίντερνετ γενικότερα, σήμερααποτελούν τη κυριότερη μορφή ενημέρωσης, αν όχι «μόρφωσης» της νέας γενιάς. Ταεναλλακτικά όμως αυτά μίντια δεν υπόκεινται συνήθως σε κανένα δεοντολογικόκανόνα όπως τα επίσημα ΜΜΕ, για τα οποία υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί, όπωςπχ το πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, πέρα βέβαια από τους νομικούς. Έτσι, ακόμη και ότανδιακηρύσσουν ότι δήθεν τηρούν κάποιους δεοντολογικούς κανόνες, πολύ συχνάχρησιμοποιούν το προνόμιο της ανωνυμίας τους, όχι για να αυτοπροστατευθούνδήθεν από την εξουσία όταν κάνουν αποκαλύψεις σε βάρος της, ή όταν καλούν σεκινητοποιήσεις που κρύβουν τα ΜΜΕ κ.λπ. αλλά, αντίθετα, για να περνούνατεκμηρίωτα την όποια γραμμή θέλουν ή, ακόμη χειρότερα, να λασπώνουν ακόμη καιαντισυστημικούς αναλυτές, όπως ο υπογράφων, με ακατανόμαστες ύβρεις καισυκοφαντίες που τις επαναλαμβάνουν με βάση τον Γκεμπελικό στόχο «βρόμισε ,βρόμισε, κάτι θα μείνει τελικά». Δεδομένου όμως ότι πολλά από τα «εναλλακτικά»αυτά μέσα «κατά σύμπτωση» συμπλέουν με τη γραμμή των ελίτ σε πολλά κρίσιμαθέματα πχ στη στήριξη του Νατοϊκού εγκλήματος στη Λιβύη ή του εν εξελίξειαντίστοιχου εγκλήματος στη Συρία, Ιράν κλπ, ή στην έμμεση στήριξη της ΕΕ (μηθέτοντας θέμα αμφισβήτησης της ένταξης μας σε αυτή, σαν προϋπόθεσης για τηνέξοδο από την καταστροφική κρίση [1][5]), είναι φανερό ότι κάθε άλλο παρά εναλλακτικάείναι πολλά από αυτά τα μέσα, έστω και αν τηρούν τα προσχήματα όσον αφορά τηστήριξη διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων [1][6].
Συμπερασματικά, ανόλα αυτά τα δήθεν εναλλακτικά» ΜΜΕ δεν υποχρεωθούν στη τήρηση δεοντολογικώνκανόνων, ώστε να μην μπορούν να λειτουργούν σαν όργανα λασπολογίας καισυκοφαντίας (αν δεν λειτουργούν κάποτε και σαν όργανα υπηρεσιών), τότε ο ρόλοςτους κάθε άλλο παρα εναλλακτικός και ριζοσπαστικός είναι, αλλά μπορεί νακαταλήξει και επικίνδυνος, όπως συνέβη στη Λιβύη, Συρία κλπ. Και ο έλεγχος των«εναλλακτικών» αυτών μίντια θα μπορούσε να γίνει χωρίς καμιά εξωτερική επέμβασηεάν λ.χ. οι ίδιοι οι μπλόγκερς, Διαχ. Ομάδες των Ιντιμϊντια κ.λπ. διόριζαν μιαπειθαρχική επιτροπή από (επώνυμα) μέλη τους, η οποία θα έκρινε τις καταγγελίεςθυμάτων τους για παράβαση των δεοντολογικών κανόνων (που θα έπρεπε να ήταν κοινοίγια όλα τα εναλλακτικά μίντια, μπλογκς κ.λπ.) και θα είχε δικαίωμα επιβολήςαναστολής (η, σε περίπτωση υποτροπής, ακόμη και διακοπής) της λειτουργίας τωνπαρεκτρεπόμενων μίντια. Φυσικά, στη περίπτωση που τα εναλλακτικά μίντια θαέδειχναν προφανή αδυναμία ν’ αυτοπειθαρχούνται θα έπρεπε να τεθεί θέμαεξωτερικού κοινωνικού ελέγχου τους, ώστε να μην δοθεί ποτέ η δυνατότητα σεκάποια από αυτά να μπορούν να παίζουν ακόμη και επικίνδυνους ρόλους, όπως πχ τηστιγμή που σήμερα τα λαϊκά στρώματα βρίσκονται κάτω από τη μεγαλύτερη επίθεσητων ελίτ στην πρόσφατη Ιστορία, αυτά να κάνουν δυσώδεις ανώνυμες επιθέσειςενάντια σε αντισυστημικές οργανώσεις και αγωνιστές —όπως, αντίστοιχα, οι ίδιοι,ή φίλοι τους, επίσης κουκουλοφόροι, έκαναν ενάντια συνδιαδηλωτών τους από τοΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, τον Οκτώβρη...

Πηγή

[1][1] Βλ. Ελευθεροτυπία, 17/12/2011, Βλ. και ΕΚΚΛΗΣΗΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

[1][2] Lexteam, “The wealth gap”, Financial Times,9/12/2011

[1][3] βλ πχ G. Monbiot, “The corporate press are fightinga class war, defending the elite they belong to”, Guardian, 13/12/2011

[1][4] βλ. για λεπτομέρειες την σχετική καταγγελία τουδικτύου Περιεκτικής Δημοκρατίας http://www.inclusivedemocracy.org/brochures/2011.12.25_kataggelia_vromikos_polemos_enantia_stin_pd.htm

[1][5] Πράγμα καθόλου περίεργο, όταν πχ έγινε γνωστό ότιένας από τους μεγαλύτερους ανώνυμους λασπολόγους εναντίον μου ήταν μέχρι πρινλίγα χρόνια (και πιθανότατα ακόμη είναι) μέλος των Οικολόγων-Πράσινων, πουείναι τμήμα των Ευρωπαίων Πράσινων οι οποίοι έχουν στηρίξει κάθε εγκληματικόπόλεμο της υπερεθνικής ελίτ και φυσικά τρέφονται από τα κονδύλια της ΕΕ! (βλ http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=748603 όπουαγωνιζόταν για την ελευθερία τουΔιαδικτυακού Λόγου και Διαλόγου —δηλαδή, την ελευθερία λασπολόγησης απόανώνυμους κουκουλοφόρους, όπως αυτός ,ανθρώπων που καταθέτουν επώνυμα τιςαπόψεις τους!)

[1][6] βλ πχ για τον ρόλο των Ιντιμίντια το αποκαλυπτικό άρθρο ΜΙΑΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΙΝΤΙΜΙΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ - ΜΕΡΟΣ 1ο: ΤΟΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΤΥΟ ΤΩΝ ΙΝΤΙΜΙΝΤΙΑ PDF

2011-12-24T10:19:00.000+02:00

Χρόνια Πολλά
και μια καλή Χρονιά για όλους!

Οι ΝΑΤΟϊκοί «επαναστάτες» και η άθλια «Αριστερά»

2011-08-27T18:53:00.001+03:00

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΝΑΤΟϊκή εγκληματική εκστρατεία εναντίον της Λιβύης ήδη φαίνεται ναπετυχαίνει το στόχο της: την «αλλαγή καθεστώτος», που οδηγεί στην καταστροφήακόμη ενός λαού, όπως προηγουμένως των λαών της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάνκαι του Ιράκ.

Το «πεζικό» του ΝΑΤΟ είναι οι «επαναστάτες» της Βεγγάζης (των οποίωνηγούνται στελέχη της CIA!)1, οι οποίοι, όχι μόνο δεν κάνουν βήμα αν δεν τουςανοίξει πρώτα το δρόμο το ΝΑΤΟ, που με τα Απάτσι του κ.λπ. ξεπαστρεύει τουςλαϊκούς αγωνιστές που μάχονται, όχι για τον Καντάφι, αλλά για την ανεξαρτησίατης πατρίδας τους, αλλά και έχουν εκπαιδευτεί και καθοδηγούνται στις χερσαίεςεπιχειρήσεις από τις ειδικές δυνάμεις του.2 Φυσικά, το γεγονός ότι και αυτή ηαλλαγή καθεστώτος, όπως και οι προηγούμενες, θεμελιώνεται στη διαίρεση του λαούκαι σε εξοντωτικό εμφύλιο πόλεμο δεν τους απασχολεί, αρκεί να μπορούν ναεκμεταλλεύονται τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας.

Ηκρίσιμη διαφορά όμως αυτής της εκστρατείας είναι ότι εξασφάλισε έναπρωτόγνωρο βαθμό συναίνεσης της «διεθνούς κοινότητας» ακόμη και τηςαυτοαποκαλούμενης «αντικαπιταλιστικής Αριστεράς»! Ετσι, σε αντίθεση με τηνεισβολή στο Ιράκ, τώρα είναι ενωμένη σύμπασα η υπερεθνική ελίτ, με επικεφαλήςμάλιστα τη Γαλλία, που τότε είχε θυμηθεί τα ιδανικά της Γαλλικής Επανάστασης!

Ακόμη, χάρη στην ανοχή του φιλοδυτικού τμήματος της ρωσικής ελίτ, ηυπερεθνική ελίτ εξασφάλισε και τυπική νομιμοποίηση από τον ΟΗΕ, που βλέπειαπαθώς να βομβαρδίζονται νοσοκομεία, σχολεία και άμαχοι πληθυσμοί, χάριν της«προστασίας» τους, ενώ τα διεθνή ΜΜΕ, που ελέγχονται απόλυτα από την υπερεθνικήελίτ, ασχολούνται με τον επόμενο στόχο της υπερεθνικής ελίτ: τη Συρία. Καιαυτό, αφού κατασκεύασαν τους μύθους για τις «σφαγές» των διαδηλωτών από τονΚαντάφι, τους μαζικούς βιασμούς,3 τους μισθοφόρους κ.λπ., οι οποίοι αποδείχθηκανόλοι γκεμπελικά ψέματα -που υιοθέτησε όμως η εκφυλισμένη «Αριστερά»! Και φυσικάπρωτοστατούν στην εκστρατεία αυτή τα αραβικά πελατειακά καθεστώτα, μεεπικεφαλής τα μεταλλαγμένα (δήθεν «επαναστατικά») καθεστώτα της Αιγύπτου καιτης Τυνησίας, που τώρα επιδίδονται στη συντριβή των ριζοσπαστικών τάσεων τωνεκεί εξεγέρσεων.

Ακόμη πιο κρίσιμο στοιχείο στη συναίνεση αυτή είναι η συμμετοχή του μηπελατειακού ισλαμικού ιρανικού καθεστώτος, καθώς και των παρακλαδιών του(Χεζμπολά, Χαμάς κ.λπ.), που υποστηρίζει τους Λίβυους «επαναστάτες» και έμμεσατη ΝΑΤΟϊκή εκστρατεία (που καταδικάζει!). Τη μυωπική αυτή πολιτική, πουθεμελιώνεται στο θρησκευτικό σκοταδισμό, θα πληρώσουν οι ίδιοι, σύντομα, πολύακριβά, εφ' όσον είναι οι επόμενοι στόχοι της υπερεθνικής ελίτ.

Δεν είναι άλλωστε περίεργο ότι η «νίκη» αυτή της υπερεθνικής ελίτ ήδη άνοιξετην όρεξη σε σημαντικά τμήματά της να μιλούν για τη χρησιμοποίηση του ίδιουεπιτυχημένου τεχνάσματος (της υπόθαλψης εικονικών εξεγέρσεων, αλλά στηνπραγματικότητα εμφύλιων πολέμων, π.χ. Λιβύη και Συρία), ή ακόμη και τηςεκμετάλλευσης πραγματικών εξεγέρσεων (π.χ. Αίγυπτος), με στόχο την επιβολήπελατειακού καθεστώτος όχι μόνο στα μικρά «κράτη-παρίες», αλλά ακόμη και σεμεγάλες δυνάμεις (π.χ. Ρωσία), που δεν έχουν πλήρως ενσωματωθεί στη Νέα ΔιεθνήΤάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της αντιπροσωπευτικής«δημοκρατίας».4

Ηευρεία αυτή συναίνεση είχε σημαντικότατες επιπτώσεις σε σχέση με τη στάσητης Αριστεράς (κρατικιστική, ελευθεριακή, Πράσινη κ.λπ.), ακόμη και της«αντισυστημικής», που, στο μεγαλύτερο μέρος της, συντάχθηκε με τους«επαναστάτες», δηλαδή το συνονθύλευμα μεσοαστών, ισλαμιστών, τζιχαντιστών τηςΑλ Κάιντα, τοπικών φυλών κ.λπ. που «επαναστάτησαν» κατά του καθεστώτος, όχιβέβαια γιατί ήθελαν αληθινή δημοκρατία (την οποία πράγματι δεν είχαν, ούτεβέβαια θα έχουν τώρα -βλ. Ιράκ, Αφγανιστάν κ.λπ.), αλλά γιατί δεν συμφωνούσανείτε με τον κοσμικό χαρακτήρα του καθεστώτος είτε με το πλήρες κοινωνικό κράτοςπου είχε δημιουργήσει για την κάλυψη των βασικών αναγκών κάθε Λίβυου (δωρεάνυγεία, παιδεία, στέγαση, ελάχιστο εισόδημα 1.000 δολ.)5 και τη συνακόλουθηδιανομή του πλούτου κ.λπ.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι γειτονιές της Τρίπολης, όπου γίνονται οιμεγαλύτερες μάχες των ΝΑΤΟϊκών «επαναστατών» με τη λαϊκή αντίσταση, που ακόμηκαι μετά την «ανατροπή» του Καντάφι συνεχίζεται αμείωτη ενάντια στη μεγαλύτερη(και κτηνωδέστερη!) πολεμική μηχανή του κόσμου, είναι οι εργατικές.6 Οπραγματικά συστημικός ρόλος που παίζει αυτή η εκφυλισμένη «Αριστερά» έγινεφανερός όταν υποκριτικά στράφηκε κατά της ΝΑΤΟϊκής επίθεσης (υποστηρίζονταςόμως τους «επαναστάτες» που το προσκάλεσαν!), ενώ κάποιοι, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, δενδίστασαν να επικρίνουν την πιο ξενόδουλη ίσως κυβέρνηση στην ελληνική ιστορία,γιατί δεν αναγνώρισε άμεσα την ψευτο-κυβέρνηση των «επαναστατών» που διόρισε τοΝΑΤΟ...7

1. Patrick Cockburn, «Theshady men backed by the West to displace Gaddafi», «The Independent»(3/4/2011). 2. Richard Norton-Taylor, «SAS troopers help co-ordinate rebelattacks», «Guardian», 24/8/2011 3. Βλ. π.χ. Patrick Cockburn, «Amnestyquestions claim that Gaddafi ordered rape as weapon of war», «Independent»,24/6/2011. 4. «Russia needs democracy just like Libya does - McCain», RT,25/8/2011: https://rt.com/news/russia-democracy-senator-mccain-091/ 5. Ian R. Craneentitled, «US cloaks lies with bigger lies», RT (12/5/2011):http://rt.com/news/us-lies-libya-laden-crane/ 6. Mohamed Madi, BBC News,24/8/2011: http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-14654001#story_continues_2 7.Βλ. ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ 22/8/2011.
* Η πλήρης εκδοχή του άρθρου δημοσιεύεται εδώ: http://www.inclusivedemocracy.org /fotopoulos/
πηγή: Ελευθεροτυπία

Eξεγέρσεις και χούντες

2011-02-18T23:25:00.001+02:00

του Τάκη Φωτόπουλου
Ενώ ο Αραβικός κόσμος, από τη Τυνησία μέχρι την Αίγυπτο και από την Υεμένη μέχρι την Ιορδανία, με μεγαλειώδεις λαϊκές εξεγέρσεις αγωνίζεται να ανατρέψει τα διεφθαρμένα καθεστώτα (και όχι απλά τα πρόσωπα) που είχαν επιβάλλει οι ξένες μαζί με τις ντόπιες ελίτ, η κοινοβουλευτική Χούντα στη χώρα μας, επίσης σε σύμπνοια με τις ξένες και ντόπιες ελίτ, προχωρά αδίστακτα στην κατεδάφιση των κοινωνικών κατακτήσεων πολλών δεκαετιών. Έτσι, αντιμετωπίζει άνετα τις μεν αποσπασματικές συνδικαλιστικές ενέργειες με την δοκιμασμένη τακτική του «διαίρει και βασίλευε», τα δε κινήματα ανυπακοής τύπου «δεν πληρώνω» με την ποινικοποίηση της μη πληρωμής—έχοντας συνείδηση ότι είναι μύθος πως η τακτική Γκάντι θα μπορούσε να ανατρέψει Χούντες, όπως δήθεν έδιωξε τους Άγγλους! Όλα αυτά βέβαια συνοδευόμενα από την άγρια κρατική καταστολή, είτε αυτή παίρνει τη μορφή των «παράνομων και καταχρηστικών» απεργιών, είτε των επιτάξεων, ή, τέλος, της ωμής φυσικής βίας που σήμερα οδηγεί στην μερική εφαρμογή του στρατιωτικού Νόμου
(Σέρρες), τη στρατοκράτηση περιοχών (Κερατέα) κ.λπ. και, αύριο, σε περίπτωση εξέγερσης, στη μετατροπή της σε «στρατιωτική Χούντα με κοινοβουλευτικό μανδύα», μέσα από την επιβολή «κατάστασης ανάγκης»...
Ο όρος, επομένως, «κοινοβουλευτική Χούντα» που εισήγαγα από την αρχή της κρίσης δικαιώνεται απόλυτα σήμερα εφόσον το «τσουνάμι» των καταστροφικών για τα λαϊκά στρώματα
μέτρων έχει γίνει χωρίς την παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση, δεδομένου ότι το εκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ πρόβλεπε ακριβώς τα αντίθετα των μέτρων αυτών, ενώ αρνήθηκε θρασύτατα κάθε δημοψήφισμα γι’ αυτά. Ακόμη, τα ίδια τα μέτρα εισάγονται με συνοπτικές διαδικασίες «αποφασίζουμε και διατάσσουμε», μετά από «διάλογους-ανέκδοτα» που στοχεύουν σε διακοσμητικές αλλαγές των ειλημμένων αποφάσεων.
Παρόλα αυτά, τα κόμματα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς άμεσα η έμμεσα αναγνωρίζουν την Χούντα, εφόσον εξακολουθούν να παραμένουν στη Βουλή αντί να αποχωρήσουν ομαδικά και να καλέσουν τον λαό σε ένα μαζικό απεργιακό κίνημα διαρκείας με μοναδικό αίτημα το δημοψήφισμα για την κατάργηση όλων των μέτρων της Χούντας και την συνακόλουθη κατάστρωση άλλης οικονομικής στρατηγικής, πέρα βέβαια από τη τρόικα, την ΕΕ και την ΟΝΕ. Μιας στρατηγικής, που θα εξανάγκαζε τις ελίτ να πληρώσουν τη κρίση που οι ίδιες δημιούργησαν αλλά και θα έβαζε τα θεμέλια για μια αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη.^[i]
Όσον αφορά στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, ένα τμήμα της δεν θέτει θέμα μονομερούς εξόδου από την ΕΕ αλλά παρόλα αυτά προτείνει στάση πληρωμών, έξοδο από την ΟΝΕ κ.λπ., που
όχι μόνο είναι ουτοπικές λύσεις μέσα στην ΕΕ, αλλά και άσχετες με τις «τομές» της Χούντας («απελευθερώσεις» επαγγελμάτων, ελαστικοποίηση εργασίας κ.λπ.) που αφορούν τις γενικότερες δεσμεύσεις μας από την ΕΕ, και όχι απλά το Χρέος.
Άλλο τμήμα της συνδέει την έξοδο από την ΕΕ με την κατάκτηση της λαϊκής εξουσίας,
έμμεσα παραπέμποντας το θέμα στις ελληνικές καλένδες! Τέλος, η ελευθεριακή
Αριστερά βασικά «περί άλλα τυρβάζει» (θέματα ατομικών δικαιωμάτων,
αυτο-οργάνωση για την αυτο-οργάνωση κ.λπ.).
Στο ζοφερό αυτό κλίμα συμβάλλουν και δύο νεόκοπες, αλλά όχι άσχετες μεταξύ τους κινήσεις εφόσον και οι δύο ανήκουν στον «πατριωτικό» χώρο, όπου πρωταρχικό ρόλο παίζουν οι
αντιθέσεις μεταξύ κρατών-εθνών και όχι οι αντιθέσεις μεταξύ ελίτ και λαϊκών
στρωμάτων που διαπερνούν τα κράτη. Για την πρώτη, στον χώρο της δεξιάς,^[ii] οι κοινωνικές
εξεγέρσεις στον Αραβικό κόσμο είναι ...«μεταδοτική ασθένεια», για την αποφυγή
της οποίας συνιστώνται, μεταξύ άλλων, «οικονομικές μεταρρυθμίσεις
προσανατολισμένες στην ανάπτυξη και στην φιλελευθεροποίηση των αγορών»--δηλαδή,
μια «πατριωτική» παραλλαγή των μέτρων που επιβάλλουν σήμερα οι ντόπιες και
ξένες ελίτ! Η δεύτερη ^[iii], ξεκινώντας με βάση την ανόητη συνωμοσιολογική «θεωρία» του «σοκ και δέους» (που δεν έχει καμιά σχέση με συστημική, ή ακόμη και σοβαρή θεωρητική, ανάλυση) «ερμηνεύει» την εξάρτηση της χώρας «από την υπερδύναμη» κυρίως με πολιτικά και πολιτιστικά
κριτήρια. Έτσι, έμμεσα αποπροσανατολίζει από την πραγματική αιτία της σημερινής
παγκόσμιας κρίσης, δηλαδή, τη συγκέντρωση οικονομικής και πολιτικής εξουσίας
μέσα από το σύστημα της καπιταλιστικής διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς
και την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Δεν είναι λοιπόν περίεργες οι κατάφωρες
αντιφάσεις της «πατριωτικής Αριστεράς» που από τη μια μεριά μιλά για την
«προσπάθεια δημιουργίας συνθηκών που θα οδηγήσουν μέσω της παγκοσμιοποίησης της
Αγοράς σε μια παγκοσμιοποιημένη Κοινωνία Υπερεθνικού χαρακτήρα υπό την αιγίδα
της Υπερδύναμης» και από την άλλη προτείνει συμμαχίες με χώρες που
«αντιστέκονται» στη διαδικασία αυτή (Κίνα, Ρωσία, Ινδίες κ.α.)—δηλαδή με χώρες
που πρωτοστατούν σήμερα στη διαδικασία για την εντατικοποίηση της
παγκοσμιοποίησης και της απελευθέρωσης των αγορών: τις πολιτικές της Τρόικας!
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε, εναλλακτικά, να κάνουμε συμμαχία με εγκληματικά
κράτη όπως το Σιωνιστικό Ισραήλ—όπως κάνει σήμερα η Χούντα..

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

(για τον αξέχαστο φίλο και αγωνιστή Αντρέα Τσούμπο)

^[ⁱ^] Βλ.
π.χ. Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο
της υπερεθνικής ελίτ (Γόρδιος Νοέμ. 2010)

^[ⁱⁱ^] Βλ. Β. Μαρκεζίνη, “Ε”, 2/2/201

^[ⁱⁱⁱ^] Βλ. την «Κίνηση Ανεξάρτητων πολιτών» του Μίκη
Θεοδωράκη, “Ε”, 7/2/2011

Πηγή:
Ελευθεροτυπία (12 Φλεβάρη 2011)

την του κοινού βοήθεια!

2010-12-30T18:48:00.000+02:00

Ρε κοίτα απορία που έχει ο άνθρωπος;
Που λέτε, σήμερα το πρωί άκουγα τον πρόεδρο των βενζινοπωλών – και πολύ το φχαριστήθηκα -να επιμένει ότι σε περίπτωση που συλληφθεί συνάδελφος του να κλέβει τον καταναλωτή, πρέπει άμεσα να του αφαιρείτε η άδεια λειτουργίας και ακόμη να μην έχει το δικαίωμα να την μεταβιβάσει σε άλλον.
Συνομιλητής του ήταν ο Γενικός γραμματέας του Υπουργείου ο οποίος υποστήριζε ότι - σύμφωνα με το υπό κατάθεση νομοσχέδιο - πρώτα θα επιβάλετε πρόστιμο και σε περίπτωση υποτροπής θα του αφαιρείτε η άδεια!
Και απόρησα και συνεχίζω να απορώ ο ανθρωπάκος, γιατί ρε παιδιά ο Πρόεδρος να εμφανίζεται βασιλικότερος του Βασιλέως;
Στιγμιαία μου πέρασε μια σκέψη -ευτυχώς μου έφυγε- ρε μπας και η Κυβέρνηση δεν θέλει να συγκρουστεί με τις εταιρείες πετρελαιοειδών διότι σε αυτές ανήκουν πολλά εκ των πρατηρίων;
Μήπως με ένα πρόστιμο –έστω και αυξημένο-τους δίνει μια ευκαιρία;
Αλλά πάλι σκέφτηκα, δεν μπορεί μια σοσιαλιστική κυβέρνηση – γιαυτό βέβαια και μούφυγε η κακιά σκέψη - να στηρίζει έτσι φανερά τα συμφέροντα των εταιρειών.
Άλυτος μου φαντάζει τούτος δω ο γρίφος.
το κοινό τι έχει να πει γιαυτό;

Καλή Χρονιά να έχουμε!

Η φωτογραφία κλεμμένη

Η Δικαιοσύνη είναι τυφλή!

2010-12-24T04:58:00.003+02:00

Πεινάς και κλέβεις ένα ψωμί, αλλά έχεις την κακή τύχη να σε πιάσουν επ΄αυτοφώρω.

Σε χώνουν στην ψειρού και τηράς απόξω.
Απαγάγεις ένα μεγαλοεφοπλιστή και «εισπράττεις» τριάκοντα εκατομμύρια.
Απαλάσσεσαι μπας και γίνεις καλύτερος άνθρωπος!

Άντε και Καλά Χριστούγεννα!

την φωτογραφία την έκλεψα

Γ. Παπανδρέου: Ένας εκκεντρικός εκατομμυριούχος!

2010-12-20T19:24:00.007+02:00

του Θανάση Μαυρίδη

Όταν η χώρα βουλιάζει και χρειάζεται άμεσες και γενναίες πρωτοβουλίες για να σωθεί, ο κ. Παπανδρέου οριοθετεί τη δράση του στη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου υπογραφών από τους Έλληνες και ευρωπαίους πολίτες για την έκδοση ευρωομολόγων. Η τέχνη της υποκριτικής επιβραβεύεται στο πάλκο, αλλά η ζωή μας δεν είναι θέατρο. Ούτε η πολιτική είναι απλά και μόνο μία υπόθεση των επικοινωνιολόγων. Δυστυχώς, οι άνθρωποι που κυβερνούν τις τύχες μας αποδεικνύονται κάθε ημέρα κατώτεροι των προσδοκιών και των περιστάσεων...
Ο κ. Παπανδρέου φαίνεται να έχει μία εμμονή με τα εκατομμύρια.....
Εκλέχτηκε στην θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ με ένα εκατομμύριο ψήφους μελών, φίλων και συγγενών του σημερινού κυβερνώντος κόμματος και τώρα επιδιώκει τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου υπογραφών για τα ευρωομόλογα.
Η εμμονή στο εκατομμύριο μπορεί ίσως να εξηγηθεί από το γεγονός ότι πρόκειται πράγματι για έναν εντυπωσιακό αριθμό, ο όγκος του οποίου πιθανότατα κρύβει τις όποιες πιθανές ανασφάλειες. Ανεξάρτητα από την εξήγηση που θα δώσει ο ιστορικός του μέλλοντος για τα εκατομμύρια του κ. Παπανδρέου, αν τελικώς αποδεχτεί να ασχοληθεί με τέτοιου είδους λεπτομέρειες, η ουσία παραμένει: Την ώρα που απαιτούνται σοβαρές πρωτοβουλίες για τη σωτηρία της χώρας από το χάος της χρεοκοπίας, εμείς ασχολούμαστε με δευτερεύοντα θέματα. Εκτός κι αν πιστεύει ο κ. Παπανδρέου ότι οι Ευρωπαίοι ομόλογοί του θα συγκινηθούν από μερικές υπογραφές πολιτών, κάτι που δείχνει, αν μη τι άλλο, πολιτική αφέλεια...
Η κατάσταση είναι δύσκολη και πλέον αυτό φαίνεται να το έχουν εμπεδώσει άπαντες. Ο ελληνικός λαός, όμως, έχει κουραστεί από τα λόγια, τις διαπιστώσεις και τα τεχνάσματα και απαιτεί λύσεις. Απαιτεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης με συγκεκριμένα αποτελέσματα. Το απογοητευτικό είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση δείχνει ανίκανη όχι μόνο να καταρτίσει ένα αξιόπιστο πρόγραμμα δράσης, αλλά ακόμη και να πάρει αποφάσεις για πιο απλούστερα πράγματα. Το χειρότερο όλων είναι ότι δεν διαφαίνεται αυτή τη στιγμή μία άλλη βιώσιμη και αξιόπιστη πολιτική λύση.
Το χαρτί της συναίνεσης «καίγεται» από την απροθυμία των υπόλοιπων κομμάτων να εισπράξουν μόνο τις ζημιές ενός αποτυχημένου συνεταιρισμού. Παρομοιάζουν την πρόσκληση του κ. Παπανδρέου σαν να πρόκειται για το management μιας εταιρείας που έχει αναγνωρίσει τα αδιέξοδα και αναζητά συνεταίρους στην αποτυχία.
Η Νέα Δημοκρατία από την άλλη πλευρά παλεύει να γιατρέψει τις ανοικτές πληγές που της άφησε η διακυβέρνηση Καραμανλή. Έχει περιέλθει σε μία κατάσταση εσωστρέφειας από την οποία είναι άγνωστο πότε θα εξέλθει. Το έλλειμμα στελεχών είναι κάτι περισσότερο από εμφανές, εκτός κι αν ο κ. Σαμαράς ελπίζει ότι θα κερδίσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού παρουσιάζοντας στην πρώτη γραμμή της μάχης το υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης Καραμανλή...
Διαβλέποντας το «κενό» που υπάρχει στην πολιτική σκηνή, η κυρία Μπακογιάννη έσπευσε να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα. Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να την στηρίζουν ούτε καν οι παραδοσιακοί της φίλοι κι αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το παράλογο είναι ότι η ίδια η κυρία Μπακογιάννη νομίζει ότι μπορεί να πείσει ότι πράγματι εκπροσωπεί κάτι νέο...
Στην πραγματικότητα ο κ. Παπανδρέου εξακολουθεί και παίζει δίχως αντιπάλους ή τουλάχιστον αυτό πιστεύουν οι σύμβουλοί του. Στην εξίσωση έχουν ξεχάσει να βάλουν τον πιο σημαντικό παράγοντα αυτής της υπόθεσης, το λαό! Νομίζουν ότι επειδή έχουν μείνει μόνοι τους στο γήπεδο θα μπορέσουν να κερδίσουν το ενδιαφέρον των θεατών με ταχυδακτυλουργικά, όπως είναι η συγκέντρωση των υπογραφών για τα ευρωομόλογα. Σήμερα αυτό, αύριο κάτι άλλο, μεθαύριο έχει ο Θεός! Η αλήθεια είναι ότι βρίσκονται σε απόσταση από την εξέδρα και δεν παρατηρούν πόσο θυμωμένοι είναι οι θεατές. Ένας θυμός πρωτόγνωρος και ανεξέλεγκτος...
Μπορεί κανείς να συγκεντρώσει ένα εκατομμύριο υπογραφές. Μπορεί να μαδήσει και ένα εκατομμύρια μαργαρίτες, για να διαπιστώσει αν τυγχάνει της λαϊκής υποστήριξης. Γι΄ αυτό, όμως, υπάρχει κι ένας πιο απλός τρόπος από το να βάζει τα στελέχη του να κυνηγούν ανεμόμυλους ή από το να απειλήσει τις μαργαρίτες με εξαφάνιση από την ελληνική πανίδα: Να πλησιάσει την εξέδρα και να ακούσει τον κόσμο. Αν καταλάβει το μέγεθος του θυμού, ίσως τότε ο κ. Παπανδρέου αποφασίσει να αλλάξει ρότα. Κι ας είναι από φόβο...

Πηγή: www.capital.gr

Η Χουντοποίηση της κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας»

2010-12-19T21:11:00.002+02:00

Του Τάκη Φωτόπουλου

Οι μαζικές κινητοποιήσεις της 15/12 σηματοδοτούν ένα νέο στάδιο στον αγώνα κατά της κοινοβουλευτικής Χούντας που αποθρασυμένη, με τη βοήθεια της διεθνούς αγυρτείας τύπου Ντομινικ Στρος- Καν, προχωρά τώρα στη κατεδάφιση κάθε εργασιακής κοινωνικής κατάκτησης. Είναι βέβαια σαφές ότι η ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων δεν έχει καμιά σχέση με τη κρίση του χρέους --όπως δεν είχε καμιά σχέση και η καθοριστική υπονόμευση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, η μετατροπή δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικά κ.λπ.. Προφανώς, το μόνο για το οποίο οι δανειστές μας θα μπορούσαν να είχαν απαίτηση θα ήταν η αποπληρωμή του χρέους και όχι να επιβάλλουν και κανόνες για το πως θα ζούμε και θα εργαζόμαστε, κάτι που ούτε όταν χρεοκοπήσαμε και επίσημα στα τέλη του 19ου αιώνα δεν τόλμησαν να επιβάλλουν οι τότε δανειστές μας.

Και αυτό αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι είναι η συμμετοχή μας στην ΟΝΕ και την ΕΕ που μας υποχρεώνει να γίνουμε κυριολεκτικά δούλοι των ξένων και ντόπιων ελίτ,[i] τις οποίες εκπροσωπεί επάξια η χειρότερη και πιο επικίνδυνη κυβέρνηση στην μεταπολεμική Ελλάδα: η κυβέρνηση των απατεώνων «σοσιαλιστών» πολιτικάντηδων του ΠΑΣΟΚ.

Από την άλλη όμως μεριά, η χoυντοποίηση της κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» προχωρά ακάθεκτη, και όχι μόνο στην Ελλάδα. Έτσι, τις τελευταίες εβδομάδες γίνεται φανερό ότι η νέα μορφή «δημοκρατίας» που ανατέλλει σε ολόκληρη την ΕΕ δεν είναι απλά «ημι-ολοκληρωτική»,[ii] όπως είχα αναφέρει στην αρχή της κρίσης, αλλά ένα σαφές δείγμα χουντο-κοινοβουλευτισμού, ο οποίος θεμελιώνεται σε δύο βασικά στοιχεία: πρώτον, στη κατάφωρη εξαπάτηση και, δεύτερον, στη φυσική βία. Είναι μάλιστα η καθοριστική θεμελίωσή της στο πρώτο στοιχείο που την διαφοροποιεί από μια καθαρή χούντα, εφόσον έχει απόλυτη ανάγκη την απάτη για τη «νομιμοποίησή» της από το εκλογικό σώμα, ενώ όσον αφορά στο δεύτερο στοιχείο οι διαφορές μεταξύ των δυο ειδών χούντας καθημερινά γίνονται και λιγότερες.
Όσον αφορά στο πρώτο στοιχείο, τα ΜΜΕ και κυρίως τα τηλεοπτικά που ελέγχουν τη σκέψη των περισσότερων πολιτών και ελέγχονται απόλυτα από τις ντόπιες και ξένες ελίτ, παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην εξαπάτηση του εκλογικού σώματος εξοστρακίζοντας συστηματικά κάθε εναλλακτική άποψη για τα πραγματικά αίτια της κρίσης και προβάλλοντας μόνο ανώδυνες παραλλαγές των καθεστωτικών απόψεων, ενισχυμένες από τους συστημικούς «κομισάριους»: ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους που ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει να λένε για να διατηρήσουν το κοινωνικο-οικονομικό στάτους τους. Παρ’ όλη όμως τη καθοριστική ισχύ των ΜΜΕ, η απάτη γίνεται όλο και πιο φανερή στα λαϊκά στρώματα. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, η λαϊκή οργή δεν στρέφεται τόσο κατά των Συντηρητικών, οι οποίοι άλλωστε δεν έκρυψαν προεκλογικά τις προθέσεις τους να επιβάλλουν άγρια μέτρα που θα κτυπούσαν τα λαϊκά στρώματα, ώστε να «σωθούν» οι ιδιωτικές Τράπεζες από την αναπόφευκτη χρεοκοπία που προκάλεσαν οι χρηματοπιστωτικές φούσκες, με τις οποίες θησαύρισαν οι ελίτ τα τελευταία χρόνια. Η οργή στρέφεται βασικά κατά των δήθεν «προοδευτικών» φιλελευθέρων στη συμμαχική κυβέρνηση, οι οποίοι υποσχόντουσαν εντελώς αντίθετα μέτρα, όσον αφορά συγκεκριμένα στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας, από αυτά που επιβάλλουν σήμερα. Στην Ελλάδα, βέβαια, οι απατεώνες του ΠΑΣΟΚ δεν δίστασαν προεκλογικά να υποσχεθούν ένα γενικό πρόγραμμα που δεν είχε καμιά σχέση με τα ληστρικά μέτρα που εφαρμόζουν σήμερα και δεν διανοήθηκαν ποτέ, ακόμη και όταν προκληθήκαν γι’ αυτό, να ζητήσουν τη λαϊκή έγκρισή τους μέσα από δημοψήφισμα.
Όσον αφορά στη φυσική βία, αυτή αυξάνει ανάλογα με τον βαθμό που η εξαπάτηση γίνεται αναποτελεσματική. Έτσι, στην Ισπανία και την Ελλάδα οι κοινοβουλευτικές χούντες καταφεύγουν σε επιστρατεύσεις των απεργών, με τους Ισπανούς στρατιωτικούς να μη διστάζουν να εξαναγκάζουν, με τα πιστόλια στα χέρια, τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας να εργαστούν.[iii] Στη μητέρα του κοινοβουλευτισμού, τη Βρετανία, έφιπποι αστυνομικοί τσαλαπατούν τους φοιτητές επειδή τολμούν να μην κάνουν πια «κόσμιες» διαδηλώσεις, όπως συνήθως, ενώ δημοσιεύουν τις φωτογραφίες τους ως καταζητούμενους εγκληματίες και, στη συνέχεια, προβαίνουν σε μαζικές συλλήψεις. Τώρα, μάλιστα, συζητούν την απαγόρευση των διαδηλώσεων στο μέλλον![iv]
Σήμερα, σε αντίθεση για παράδειγμα με τον Μάη του ’68, δεν έχουμε μια επιθετική δράση «από τα κάτω», με στόχο την ριζοσπαστική αλλαγή της κοινωνίας, αλλά την πιο αντιδραστική επίθεση των ελίτ «από τα πάνω» που έχουμε δει στη σύγχρονη Ιστορία, με στόχο την ανατροπή των κοινωνικών κατακτήσεων πολλών δεκαετιών, η οποία μάλιστα παρουσιάζεται από τους απατεώνες πολιτικούς και τα παπαγαλάκια τους ως «σωτηρία της Πατρίδος»!
Αυτό είναι και το κύριο χαρακτηριστικό του χουντο-κοινοβουλευτισμού, ο οποίος αν δεν ανατραπεί «ομαλά» με την ανάπτυξη ενός μαζικού απεργιακού κινήματος από κάτω, οδηγεί αναπόφευκτα σε μορφές βίας που έχουμε να δούμε από τον καιρό του μεσοπολέμου στην Ευρώπη...

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
________________________________________

[i] Βλ. Η Ελλαδα ως προτεκτορατο της υπερεθνικης ελιτ, (Γορδιος Νοεμβρης 2010)

[ii]“H ημι-ολοκληρωτική «δημοκρατία» στη Νέα Τάξη», «Ε», 9/5/2009

[iii] http://www.rtve.es/mediateca/videos/20101204/este-estado-ansiedad-imposible-dirigir-aviones/952905.shtml

[iv] “More than 180 arrests over fees protests”, Independent, 15/12/2010

πηγή: www.enet.gr

Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει...

2010-12-11T17:30:00.001+02:00

και μετά…τι;

2010-10-17T08:36:00.000+03:00

του Γιάννη Παντελάκη

Η Ελλάδα μετά το Μνημόνιο

Όταν -και αν- βγούμε ποτέ από το Μνημόνιο, τότε τα πράγματα δεν θα είναι απλά διαφορετικά, θα είναι θεαματικά διαφορετικά.
Θα είναι «μια άλλη Ελλάδα», όπως λένε στις προεκλογικές κορόνες τους οι επικεφαλής των κομμάτων εξουσίας. Και έχουν δίκιο. Θα πρόκειται για μια χώρα που δεν θα μοιάζει παρά σε ελάχιστα με την προ Μνημονίου. Η ανεργία θα έχει κορυφωθεί, το ίδιο και οι όροι απασχόλησης. Εκεί θα κυριαρχούν οι ελαστικές μορφές, με πενιχρές αμοιβές, σίγουρα όχι ικανές για επιβίωση. Οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα θα διανύουν έναν τεράστιο Γολγοθά για να διατηρήσουν τις θέσεις τους, ενώ και οι απασχολούμενοι σε φορείς του Δημοσίου δεν θα είναι τόσο αξιοζήλευτοι πια. Η μονιμότητα θα έχει περιοριστεί σε σημαντικό βαθμό και μαζί της η εργασιακή ασφάλεια. Οι συνταξιούχοι θ' ανήκουν σχεδόν όλοι στη μεγάλη εκείνη ομάδα της κοινωνίας για την οποία οι επιστήμονες λένε πως «κινείται στα όρια της φτώχειας». Οι έξτρα απολαβές (επιδόματα γιορτών και αδείας) θ' αποτελούν μια καλή ανάμνηση και ίσως σε κάποια μελλοντικά χρόνια η επαναφορά τους να μπαίνει στη λίστα των αιτημάτων των συνδικάτων.
Η μεσαία τάξη δεν θα υπάρχει, θα έχει καταλάβει τα όρια που βρίσκεται σήμερα η κατώτερη. Η τελευταία, με τους σημερινούς όρους, θα έχει περάσει στο κατώφλι της φτώχειας. Μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα έχουν περιοριστεί δραματικά, όπως δραματικά θα έχουν περιοριστεί και οι παροχές δωρεάν υγείας και παιδείας, όπου ο ιδιωτικός τομέας θα έχει γιγαντωθεί.
Η μετά Μνημόνιο χώρα θα είναι μια χώρα στην οποία κανένας δεν θα θέλει να ζει και μακάρι να διαψευστούμε...

πηγή: enet.gr

αντί... μνημονίου!

2010-10-09T22:51:00.003+03:00

Οδός Σταδίου, αριθµός 23

2010-10-05T01:13:00.003+03:00

Του Κωστή Παπαϊωάννου

«Η µοναδική έξοδος κινδύνου στο υποκατάστηµα ήταν κλειδωµένη, ενώ είχε χαθεί το τηλεχειριστήριο που θα µπορούσε να την ανοίξει. Οι εργαζόµενοι, στην προσπάθειά τους να διασωθούν µετά τον εµπρησµό από τις µολότοφ, εγκλωβίστηκαν σε µια... σιδερένια κλούβα. Η τραγωδία ίσως θα ήταν µεγαλύτερη αν δεν είχε µείνει συµπτωµατικά ανοιχτή µια πόρτα διαφυγής, για να εξαερίζεται ο χώρος επειδή µύριζε µια τουαλέτα!». Αυτά µεταξύ άλλων αναφέρει το πόρισµα της Επιθεώρησης του υπουργείου Εργασίας («Το Βήµα», 24/9) σχετικά µε την τραγωδία στην τράπεζα Μarfin, στην οδό Σταδίου.

το πλήρες άρθρο εδώ
σχετικά άρθρα εδώ

Εγκλημα δίχως τιμωρία!

2010-09-27T01:40:00.002+03:00

του Χ. Μουτσόπουλου

Επιτέλους! Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης τιμωρήθηκε με τρίμηνη παύση γιατί εκβίαζε τους φοιτητές του προκειμένου να τον ψηφίσουν για αντιπρόεδρο της Σχολής («Η Καθημερινή», 9 Σεπτεμβρίου 2010)! Το περιστατικό αυτό μου θύμισε ένα παρόμοιο- παρόμοιο δυστυχώς μόνο ως προς το «έγκλημα», όχι ως προς την «τιμωρία»! Διαβάστε, σας παρακαλώ, την ιστορία που ακολουθεί. Δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας. Δεν είναι φανταστικό!

περισσότερα: εδώ

Σήμερα η παγκόσμια ημέρα αντισύλληψης!

2010-09-26T10:23:00.000+03:00

Η ιστορία ενός Λαζάρου!

2010-09-25T21:19:00.000+03:00

Τούτη η ιστορία είναι για ένα Αλβανό!
Ξέρω βαριέστε να ακούτε ιστορίες με Αλβανούς.
Και θα πείτε, ίσως: «ρε τι μας ενδιαφέρει η ιστορία του;»
Αλλά δεν θα σας κουράσω, γιατί θάμαι σύντομος!

Nησί μικρό, ακριτικό, κάπου κει στα βορειοδυτικά.
Εκατοπενήντα ψυχές, οι περισσότεροι ξενιτεύτηκαν από παλιά, προκόψανε σ΄άλλες πατρίδες, κάποιοι γυρίσανε κ΄επενδύσανε δω, άλλοι στην άλλη Ελλάδα, οι υπόλοιποι στην ξενιτιά μένουν και διαπρέπουν.
Μια μέρα στο νησί φτάνει ένας Αλβανός, ξενιτιάρης, βρήκε τόπο για να ζήσει την φαμίλια του.
Φιλότιμος και δουλευτείς και αυτός και η γυναίκα του πέσανε με τα μούτρα στη δούλευσει του καθενός που τους χρειαζόταν.
Το καφενείο δεν τον έβλεπε τον Λάζαρο, γιατί έτσι βαφτίσανε τον Αλβανό, Λάζαρο!
Καμιά σχέση με τον συνονόματο του, βλέπεις αυτόν της ιστορίας μας, τον αναστήσανε τα χέρια του.
Προκομμένος λοιπόν ο Λάζαρος, δούλεψε για χρόνια εργάτης σε κάθε δουλειά, μάζεψε χρήματα, αγόρασε μηχανήματα, έγινε και εργολάβος, και σαν εργολάβος αναλάμβανε εργολαβίες, έκτιζε ότι ζητούσαν να κτιστεί και γκρέμιζε ότι του ζητούσαν να γκρεμίσει, συνάμα βοηθούσε τους συνησιώτες του όπου μπορούσε να βοηθήσει, γιατί όπως είπαμε εκτός από εργατικός ήταν και φιλότιμος ο Λάζαρος μας.
Όλα καλά πηγαίνανε στο νησί μέχρι που κάπου «λάθεψε» ο Αλβανός!
Το λάθος ήταν ότι συμφώνησε να κτίσει με αντιπαροχή!
Και το ότι πήρε αντιπαροχή - θα μου πείτε - είναι λάθος;
Όχι βέβαια, το λάθος του ήταν ότι ανακοίνωσε τα σχέδια του στους φίλους για να χαρούνε, γιατί έτσι νόμιζε ό έρμος.
Και τι σχέδια μπορεί να έχει ένας Αλβανός και μάλιστα προσφάτως αναστηθείς;
Ο Λάζαρος που λέτε από την αντιπαροχή θα έπαιρνε ένα κατάστημα, το οποίο σκόπευε να αξιοποιήσει ανοίγοντας Μάρκετ, όπως είπε.
Μα Μάρκετ έχει το νησί!
Τι στο καλό του θέλει ο Αλβανός; να σπάσει το μονοπώλιο;
Πέσανε λοιπόν τα μεγάλα μέσα, καθοδηγούμενα από τα θιγόμενα συμφέροντα, στράφηκαν πρώτα κατά του οικοπεδούχου που είναι και σώγαμπρος στο νησί και το οικόπεδο του είναι δίπλα στα εκκλησιαστικά και με μπροστάρη τον παπά, σαν νέο Παπαφλέσσα, ασκώθηκε το λάβαρο, και κήρυξαν την επανάσταση!
Μπροστά λοιπόν ο παπάς, ο επονομαζόμενος Ρούφουλας* και πίσω οι επίτροποι και ο ευκολόπιστος λαός.
Και σαν τον Πέτρο τον Ερημίτη, ο παπαρούφουλας ξεκινά σταυροφορία, όχι για να ελευθερώσει τους Άγιους τόπους, αλλά με ύψιστο και ιερό σκοπό την μη ανέγερση τις οικοδομής όπου θα στεγαζόταν τα σχέδια του Λαζάρου.
Για να γίνει δε πειστικότατο το εγχείρημα και να στεφτεί με επιτυχία η σταυροφορία, πέσανε και κάτι τσιράκια και διαδώσανε κάτι περί Αλβανικών σημαιών που έχει σπίτι του ο Λάζαρος, κάτι περί φόβου προσάρτησης του νησιού από την Αλβανία και άλλα τέτοια εθνικοπατριωτικά για να δέσει καλύτερα η μανέστρα!
Έτσι που λέτε, ξεσηκώθηκαν οι παλιοί μετανάστες ενάντια στον νέο, και βρέθηκε ο καλός και φιλότιμος Λάζαρος πράκτορας του Μπερίσα και των Τσάμηδων, ο δε οικοπεδούχος δίχως εργολάβο για να συνεχίσει το έργο και γω να αναρωτιέμαι: «πώς να προκόψεις μ΄αυτούς πατρίδα μου;»

*Ανεμοστρόβιλος

Μαρτυρίες μιας διαδρομής

2010-09-18T21:21:00.001+03:00

Κυκλοφόρησε από το Μουσείο Μπενάκη η πολιτική διαθήκη της Έλλης Παππά, συντρόφου του Νίκου Μπελογιάννη με τον τίτλο «Μαρτυρίες μιας ζωής».

Τα κείμενά είχαν δοθεί από την ίδια την Έλλη Παππά στον διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη κ. Δεληβορριά για να δημοσιευτούν μετά το θάνατό της.

περισσότερα εδώ και εδώ

Ιούδα γραφή!

2010-09-17T22:38:00.000+03:00

Και κει πού ήμουνα αραχτός και είχα σκυλοβαρεθεί την ζωή μου, όρεξη δε να γράψω ανύπαρκτη, μούρχεται ένα μέιλ από μια μπλογκοφίλη και τι μου λέει;

Ότι τις ήρθε η φαεινή ιδέα – ρε όρεξη που έχει ο κόσμος - να φτιάξει ένα ηλεκτρονικό ή κάτι τέτοιο, περιοδικό με ποικίλη ύλη!
Και μέσα κει ο καθείς από μας θα γράφει το μακρύ και το κοντό του, το βάσανο του, την πίκρα του τέλος πάντων βρε αδελφέ!
Θα σχολιάζουν τα αρθίδια οι πολυπληθείς αναγνώστες, θα απαντά ο γράφων ή η γράφουσα επί τριημέρου, κι΄ύστερα, κι΄ύστερα -μα δεν υπάρχει ύστερα- θα γίνεται η αποκαθήλωση του αναρτημένου αρθίδιου κτλ, κτλ!
Κάτι σαν μπλογκομάζωξη δηλαδή σε ενιαίο χώρο, κάτι σαν την παλιά «βεντέτα» ή το «ρομάντζο» αλλά ηλεκτρονικό έτσι μου φάνηκε, αλλά είπα το ναι, γιατί έκατσα και σκέφτηκα: ρε μπας και βγει κάτι καλό μέσα απαυτή την μανέστρα;
Απάντησα θετικά λοιπόν στην καλή μου φίλη, διότι υπολόγισα και τα προσυμφωνηθέντα, δηλαδή του ότι θέλω γράφω, αρκεί να μη βρίζω και το βασικότερο τις μη ύπαρξης δέσμευσης χρόνου, για την παρουσίαση «εργασίας».
Όχι βέβαια ότι έχω έλλειψη χρόνου βρε αδελφέ, αυτός μου περσεύει, αλλά δεν αντέχω την εκδοτοπίεση γιατί όπως πρέπει να καταλάβατε αισθανόμουν ήδη μπλογκοδημοσιογράφος αλλά ήθελα να είμαι και ανεξάρτητος, κάτι σαν τον Μάκη δηλαδή!
Θα γράφω λοιπόν, όταν η γκλάβα μου αποφασίσει να γεννήσει θέμα!
Αυτά ήταν λοιπόν, τάπαμε και τα συμφωνήσαμε!
Και κει που φτιαχνόμουν και ονειρευόμουν και σχεδόν είχα σκεφτεί και το πρώτο μου αρθρίδιο, νάσου δεύτερο μέιλ.
Στην αρχή τρόμαξα, βρε μπας και με απόλυσε πριν ακόμα ξεκινήσω και πάνε στράφι τα όνειρα και οι ιδέες; γιατί από αυτές έχω πολλές.
Είναι να μη βάλω την γκλάβα μου να τις κατεβάσει, Νιαγάρας γίνεται.
Ρε σκέφτηκα μπας και έθεσα σκληρούς όρους και το μετάνιωσε η εκδότρια και χάσω την δουλειά και βρεθώ πάλι στην ανεργία;
Τέλος πάντων για να μη πολυλογράφω διαβάζω το δεύτερο μέιλ, και τι να δω; η νέα μου εκδοσυνεργάτρια μου ζητά να μεσολαβήσω και να την φέρω σε επαφή - που προφανώς είχε χαμένη - με άλλα δύο επιφανή μέλη τις μπλογκοπαρέας ώστε να συμμετάσχουν και αυτά στο κοινό εγχείρημα, διότι καθώς μου γράφει είναι απαραίτητοι και δίχως τις παρουσία τους πάει περίπατο η κατασκευή του ποικιλοκόλπου. κλπ και τα λειψά!
Και κει φίλοι μου αγαπημένοι που όπως προείπα ήμουνα αραχτός και σκότωνα μυίγας και διάφορα ενοχλητικά ζωύφια ξαπλωμένος στον κουνιστό καναπέ τις χασιέντας μου.
Έτσι είμαστε εμείς οι αριστερόστροφοι της θεωρίας, γιατί από πράξη χέστα!
Και έτσι πουλέτε, ανέλαβα χρέη αγγελιοφόρου - γραμματοκομιστή ή ότι θέλετε πέστε και άρχισαν λοιπόν τα μούπε - σούπα και να δούμε, και πως θα δούμε, και ξεκινάτε κι΄έφτακα, και βρέθηκα τώρα γω, στα τόσα μου, να αιστάνομαι, σαν προλυκειακή γκόμενοφιλενάδα που κουβαλάει ραβασάκια για να δέσει το σορόπι!
Και τώρα που η ώρα είναι κοντά τρίτη πρωινή και έλαβα το τελευταίο μέιλ κάθομαι και αναλογίζομαι: Ορέ τι θέλει ο Μάρτης στην σαρακοστή; τι σκατά ζητά ο καρφωτής στην Ακρόπολη; Χαθήκανε οι Γολγοθάδες;
Δεν ξέρω αν μετά από αυτά πούγραψα βρεθώ όξω από τον νυμφώνα. αλλά σίγουρα έστειλα ένα δείγμα λεύτερης γραφής και πως την αντιλαμβάνομαι!
Και τώρα αγαπητή μου φιλενάδα που ξέρεις ότι το κάρφωμα ούτε και συ θα αποφύγεις, θέλω να δω αν επιθυμείς ακόμα την συνδρομή μου στο εγχείρημα σου;
Φιλιά σε σένα, φιλιά σε όλους!
Ο Ιούδας σας

ΥΓ αν σας είπαν ότι ο Ιούδας κρεμάστηκε, σας κορόιδεψαν!

γράμμα από τον γιώργο!

2010-08-24T22:05:00.011+03:00

Γειά σου Γιάννη,
Κοίτα κάτι ενδιαφέρον που διάβασα κάπου*. Δηλαδή η Ελλάδα μπορούσε να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους αποπληρωμής του χρέους πριν την υπογραφη του Μνημονίου, και όλοι (οι ξένοι δανειστές) θα έτρεχαν να μειώσουν κατά πολύ τις απαιτήσεις τους (όπως στο Ντουμπάι) γιατί αλλιώς θα έπαιρναν αρ(τ)ίδια.... Ενώ μετά την κίνηση του Τζέφρυ (ΓΑΠ) τώρα παίρνουμε εμείς αρ(τ)ίδια και αν υπάρχουν και αυτά...!!!!

Ελλάδα
Το συνολικό χρέος της Ελλάδας πριν από την έγκριση του πακέτου ‘στήριξης’ ανέρχονταν, περίπου, στα 300 με 320 δις ευρώ. Το χρέος αυτό κατέχονταν από διεθνείς τράπεζες και δεν επιβαρύνονταν από εμπράγματες ασφάλειες επί της ελληνικής περιουσίας. Αυτό σήμαινε πως σε περίπτωση καθυστέρησης, από την πλευρά της Ελλάδας, να πληρώσει τους τόκους των δανείων της, οι δανειστές δε μπορούσαν διεκδικήσουν ελληνική περιουσία αλλά μόνο να προσπαθήσουν να επαναδιαπραγματευτούν τους όρους αποπληρωμής.
Καθώς, όμως, μετά την ελληνική κρίση το ενδεχόμενο της αδυναμίας της Ελλάδας να αποπληρώσει εις ολόκληρο τα δάνεια της αυξήθηκε δραματικά, οι δανειστές βρέθηκαν να κινδυνεύουν να χάσουν ποσοστό των χρημάτων τους. Γι’ αυτό το λόγο ζητήθηκε η συνδρομή του έξυπνου χρήματος ώστε διασφαλιστούν τα συμφέροντα τους. Το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ δανειστών και Ελλάδας ανέλαβαν το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η ΕΕ. Κάτω από την πίεση των εξελίξεων, όμως, και από τη δραματική αποτυχία της Ελλάδας να τις προβλέψει και έτσι να τις προλάβει, η χώρα ωθήθηκε στην αποδοχή μίας συμφωνίας με 4 διαφορετικές πτυχές, που καμία από τις οποίες δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αλλά μόνο αυτά των δανειστών της.

Έτσι, η Ελλάδα:
α) συμφώνησε να λάβει 110 δις ευρώ από το πακέτο στήριξης ώστε να αποπληρώσει προηγούμενα δάνεια αλλά και να χρηματοδοτήσει τις τράπεζες, με το σύνολο του ποσού του πακέτου στήριξης να καλύπτεται από εμπράγματες ασφάλειες επί της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου. Με αυτόν τρόπο θα βρεθεί να χρωστά τόσο στο ΔΝΤ, όσο και σε χώρες της ΕΕ, ενώ πρωτύτερα χρωστούσε μόνο σε τράπεζες.
β) συμφώνησε να ενταχθεί στο πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων της από την ΕΚΤ, η οποία εκτιμάται ότι έχει αγοράσει ελληνικά κρατικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά αξίας 30 με 50 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία, επίσης, σύμφωνα με τις περισσότερες ενδείξεις έχουν επιβαρυνθεί με εμπράγματες ασφάλειες
γ) συμφώνησε να ενταχθούν οι τράπεζες στο πρόγραμμα χρηματοδότησης τους από την ΕΚΤ με την κατάθεση σε αυτήν ελληνικών ομολόγων ως εγγύηση, τα οποία, ωστόσο και πάλι είναι καλυμμένα και έτσι επιβαρυμένα με εμπράγματες ασφάλειες στην περιουσία των ελληνικών τραπεζών. Σύμφωνα με την HSBC οι ελληνικές τράπεζες έχουν δεσμεύσει εχέγγυα ύψους 135,8 δισ. ευρώ, ή το 30% του ενεργητικού τους στην ΕΚΤ, έχοντας δανειστεί ρευστότητα ύψους 96,2 δισ. ευρώ, που αντιστοιχεί στο 20% του ενεργητικού τους (καθώς λόγω της χαμηλής αξιολόγησης των ίδιων αλλά και της Ελλάδας υφίστανται επιπλέον χρεώσεις στα ποσά που δανείζονται οι οποίες μάλιστα αναμένεται να αυξηθούν και άλλο στο μέλλον, έτσι ώστε να χρειάζονται εγγυήσεις ύψους 100 δις προκειμένου να δανειστούν 50 δις).
δ) συμφώνησε στο πρόγραμμα δημοσιονομικής ‘εξυγίανσης’ το οποίο, στην ουσία, προσπαθεί να εξασφαλίσει με τον πιο άγαρμπο, βιαστικό, επιπόλαιο και επικίνδυνο για τη χώρα τρόπο, την άντληση κεφαλαίων ώστε να αποπληρωθούν οι δανειστές της.
Με πρόχειρους υπολογισμούς και λαμβάνοντας υπόψη ότι με βάση τη συμφωνία η Ελλάδα θα πρέπει να ‘καλύψει’ τους δανειστές της για το σύνολο του χρέους της και του χρέους των τραπεζών της αλλά και για τα κεφάλαια που θα χρειαστεί να δανειστεί για όσο διάστημα απέχει από τις αγορές, στα επόμενα 2,5 χρόνια, είναι πιθανό περισσότερα από 500 δις ευρώ χρέους να καλύπτονται από εμπράγματες ασφάλειες στο ελληνικό δημόσιο.
Μάλιστα, καθώς η Ελλάδα αποδέχτηκε, πρακτικά, να προβεί και σε αλλαγή του δικαίου που διέπει το χρέος της, από το ελληνικό στο αγγλικό, οι δανειστές της θα έχουν εξασφαλισμένα νομικά δικαιώματα επί της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου στην περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής των τόκων που απορρέουν από το ελληνικό χρέος.
Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο καθώς η Ελλάδα διανύει την περίοδο με τη μεγαλύτερη συρρίκνωση της οικονομίας της, πιθανώς, από την εποχή του εμφυλίου και μετά. Αυτό συνεπάγεται ότι η ‘οικονομική αξία’ της χώρας γίνεται ολοένα και μικρότερη και αν οι δανειστές βρεθούν σε θέση να ασκήσουν τα εμπράγματα δικαιώματα τους σε δύο με τρία χρόνια από σήμερα ή να διαπραγματευτούν τους όρους ώστε να δεχτούν να μην τα ασκήσουν, τότε η χώρα θα κινδυνεύσει να χάσει πολλαπλάσια των 500 δις ευρώ περιουσία της.
Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, με την εκχώρηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης σε αεροδρόμια και λιμάνια, με διευκολύνσεις σε θέματα εκμετάλλευσης ενεργειακών ή άλλων πηγών, με φθηνές εκμισθώσεις ή πωλήσεις μεγάλων περιοχών σε ελληνικά νησιά ή σε άλλες περιοχές με τουριστική σημασία, με πωλήσεις πακέτων μετοχών από εταιρίες του δημοσίου σε προνομιακή ή και πολύ χαμηλή τιμή αλλά ακόμη και με υποχρεωτικές υπαναχωρήσεις σε εθνικά ζητήματα και αναγκαστικές ‘συμμαχίες’ με χώρες και διεθνή λόμπι που δεν εξυπηρετούν αλλά βλάπτουν τα συμφέροντα της Ελλάδας.
Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία, για παράδειγμα, η συνολική κεφαλαιοποίηση του ελληνικού χρηματιστηρίου αποτιμάται στα 65 δις. Αυτό σημαίνει πως, αν οι εμπράγματες ασφάλειες στην περιουσία του ελληνικού δημοσίου φτάσουν τα 500 δις, το ποσό θα είναι αρκετό για να αγοραστούν οι μεγαλύτερες εταιρίες της Ελλάδας 8 φορές.
Έτσι, η Ελλάδα βαδίζει σε ένα δρόμο που αναμένεται να αφήσει εξασφαλισμένους του δανειστές της, ‘καλυμμένους’ το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την ΕΕ και ‘ακάλυπτη’ και εκτεθειμένη την ίδια.

Τον κρεμάς τώρα τον προδότη η δεν τον κρεμάς;;;;;;
Στο Γουδί ρε πούστηδες πολιτικοί της πλάκας......

Γιώργος
...............................................................................................................

από μένα:
φίλε Γιώργο, μία διόρθωση, το Γουδή γράφετε με ήτα και όχι με γιώτα, καθώς το όνομα προέρχεται από μεγάλη οικογένεια των Σπετσών, πολλά μέλη της οποίας διακρίθηκαν λόγω της μεγάλης προσφοράς τους στην Ελληνική Επανάσταση και όχι από το γνωστό κουζινικό σκεύος που κάνουμε την αλιάδα γνωστή και ως σκορδαλιά!
Άσχετο αν οι "κυβερνόντες" τα τελευταία χρόνια, έκαναν την Ελλάδα απο "άλλη Ελλάδα θέλουμε κλπ..κατα το σύνθημα της Ν.Δ" σε αλιάδα!
ΥΓ1 όσο για τους "προδότες" Γιώργο μου είναι πολλοί δεν είναι ένας, μην ξέχνάμε τις ευθύνες του χοντρούλη απο την Ραφήνα, αλλά και τις "αγωνιώδεις προσπάθειες" πολλών άλλων να οδηγήσουν το πλοίο στην ξέρα!
ΥΓ2 ψάχνοντας στο διαδίκτυο "ανακάλυψα" την πηγή πληροφόρησης σου και την αναφέρω για λόγους ευταξίας.

*Η πηγή πληροφόρησης είναι: www.sofokleous10.gr

Ο μύθος του Δημοσίου ως του μεγάλου ασθενούς

2010-08-13T22:04:00.002+03:00

Του Τάκη Φωτόπουλου

Ενώ η Κοινοβουλευτική Χούντα του ΠΑΣΟΚ στο θέμα του δήθεν «μονόδρομου» ακολουθεί κατά γράμμα τον μεγάλο δάσκαλο της προπαγάνδας Γκέμπελς που διακήρυσσε ότι όσο μεγαλύτερο το ψέμα και όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται τόσο πιο πιστευτό γίνεται, ο μύθος του δημοσίου τομέα ως του «μεγάλου ασθενούς» επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή την εντεινόμενη σφαγή σε αυτόν. O μύθος όμως αυτός δεν προέκυψε μόνο από την σημερινή κρίση, αλλά καλλιεργείται απο χρόνια τόσο στην Ελλάδα όσο και σε διεθνές επίπεδο, απο νεοφιλελεύθερους και σοσιαλφιλελεύθερους, ως τμήμα της ιδεολογίας της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που εκφράζει το ανώτερο στάδιο της αγοραιοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας. Δηλαδή, το στάδιο όπου οι κοινωνικοί έλεγχοι πάνω στις αγορές ελαχιστοποιούνται, (αν δεν καταργούνται ολοσχερώς), με δήθεν στόχο την μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα, αλλά πραγματικό στόχο την μεγιστοποίηση του ιδιωτικού κέρδους, ιδιαίτερα των πολυεθνικών που οδήγησαν στην σημερινή παγκοσμιοποίηση και τώρα ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή και εμπόριο. Η επέκταση των πολυεθνικών αναγκαστικά περνούσε μέσα απο την ιδιωτικοποίηση κάθε οικονομικής δραστηριότητας, πράγμα που συνεπαγόταν τη δραστική συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, καθώς και απο την «απελευθέρωση» των αγορών (κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και εμπορευμάτων—τις γνωστές «4 ελευθερίες» της Ε.Ε.[i]) που σήμερα, χάρη στην τρόικα, ολοκληρώνεται και στη χώρα μας.

Φυσικά, ο δημόσιος τομέας δεν εξυπηρετούσε πάντα το γενικό συμφέρον, ιδιαίτερα όταν οι εθνικοποιημένες επιχειρήσεις άρχισαν να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, προσθέτοντας έτσι στο βασικό πρόβλημα που χαρακτηρίζει τον δημόσιο τομέα (γραφειοκρατία και έλλειψη αυτοδιαχείρισης απο τους εργαζομένους και τους πολίτες γενικότερα) το κύριο πρόβλημα απο το οποίο πάσχει ο ιδιωτικός τομέας (εξυπηρέτηση του ατομικού συμφέροντος σε βάρος του γενικού). Στην Ελλάδα, μάλιστα, όπως και σε κάθε χώρα στην περιφέρεια και ημιπεριφέρεια, ο δημόσιος τομέας φορτώθηκε και με επί πλέον προβλήματα που απέρρεαν απο τον βαθμό οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας (εκτεταμένη διαφθορά, «φακελάκια» κλπ). Όμως, ενώ η επέκταση του δημοσίου τομέα στις μητροπολιτικές χώρες, όπου ο ιδιωτικός τομέας ήταν καπιταλιστικά αναπτυγμένος και οικονομικά αποτελεσματικός, οφειλόταν κυρίως στις πολιτικές των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος και την προστασία της κοινωνίας απο την αγορά, στις περιφερειακές χώρες όπως η Ελλάδα η επέκταση του δημοσίου τομέα—πολιτική που ακολούθησαν μεταπολεμικά όλα τα κόμματα εξουσίας-- είχε άλλο βασικά στόχο: την αναπλήρωση ενός μη ανταγωνιστικού και αποτυχημένου ιδιωτικού τομέα που ήταν ανίκανος να απορροφήσει το πλεονάζον εργατικό δυναμικό.
Έτσι, όταν η πηγή της μετανάστευσης (που έπαιζε τον ρόλο απορρόφησης της ανεργίας τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες) στέρεψε στη δεκαετία του ’70, ενώ η ένταξη μας στην ΕΕ τη δεκαετία του ’80 σήμανε την αποδιάρθρωση της παραγωγικής μας δομής --εφόσον ούτε η δασμοβίωτη ελαφρά βιομηχανία μας ούτε η μη ανταγωνιστική γεωργία μας μπορούσαν να επιβιώσουν στις ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές της Ε.Ε-- το ΠΑΣΟΚ που μόλις είχε έλθει στην εξουσία, μη έχοντας καμιά διάθεση να συγκρουστεί με τις ξένες ελίτ και τη ντόπια μεταπρατική ελίτ, δεν είχε άλλη επιλογή απο την επέκταση του δημοσίου τομέα. Ο ευρύτερoς δημόσιoς τoμέας που απορροφούσε το 41% του ΑΕΠ το 1979 λίγο πριν την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, έφθασε ν απορροφά τo 65% τoυ εθvικού εισοδήματος τo 1989! Αντίστοιχα, ο αριθμός τωv απασχoλoυμέvωv στov ευρύτερo δημόσιo τoμέα, ως συνέπεια του γεγονότος ότι ο ετήσιoς ρυθμός αύξησης τωv δημoσίωv υπαλλήλωv (2,9%) ήταν διπλάσιoς εκείvoυ της αύξησης της απασχόλησης στov ιδιωτικό τoμέα,[ii] διπλασιάστηκε στη μεταπολίτευση και από περίπoυ 344.000 τo 1974 έφθασε τις 693.000 τo 1989, αντιπροσωπεύοντας σχεδόv τo 20% τoυ oικovoμικά εvεργoύ πληθυσμoύ. Σήμερα, μετά την πρόσφατη απογραφή, o συνολικός αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων έφθασε τους 768.000, αντιπροσωπεύοντας δηλαδή σημαντικά μικρότερο ποσοστό του σημερινού ενεργού πληθυσμού σε σχέση με τότε--μόλις το 15%![iii]
Το ποσοστό, μάλιστα, των δημοσίων υπάλληλων στην παρούσα δεκαετία--παρά τη μυθολογία των απατεώνων της κοινοβουλευτικής χούντας-- ήταν και είναι σχετικά μικρό, όπως έδειξε σχετικά πρόσφατη συγκριτική έρευνα,[iv] σύμφωνα με την οποία, το 2002, ήταν μόλις 11,4% του εργατικού δυναμικού, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε των 17 ήταν πάνω απο 16%, με τις Σκανδιναβικές χώρες και τη Γαλλία να παρουσιάζουν ποσοστά μεταξύ 20% και 30%. Οπως τονίζει η ίδια μελέτη, τα ποσοστά αυτά δεν ήταν συμπτωματικά αλλά αντιπροσώπευαν μακροπρόθεσμες τάσεις που επιβεβαιωνόντουσαν και απο τα ποσοστά των δημοσίων δαπανών στο ΑΕΠ. Η σημερινή επομένως αύξηση του ποσοστού των δημοσίων υπάλληλων στο 15%, που παρουσιάστηκε ως έγκλημα απο τους απατεώνες της ΠΑΣΟΚικής χούντας, στη πραγματικότητα, σημαίνει απλώς ότι τώρα φθάσαμε τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δεν ήταν, επομένως, η αvαπoτελεσματικότητα τoυ δημοσίου τομέα—παρόλo πoυ αυτή είvαι αvαμφισβήτητη— «τo αίτιo πoυ oδήγησε σε διαδικασίες oι oπoίες παρεμπόδισαv τov αvταγωvισμό και τελικά διέστρεψαv τηv αvάπτυξη της χώρας», όπως υποστήριζε εδώ και 20 σχεδόν χρόνια ο σοσιαλφιλελεύθερος αδελφός του πρωθυπουργού[v] και σημερινός άτυπος συμβουλάτορας του, ο οποίος, μαζί με τον νεοδιορισθέντα και γνωστό όργανο της υπερεθνικής ελίτ Πάντοα Σκιόπα, και τον ίδιο τον αρχηγό της «χούντας», αποτελούν την «ελληνική» τρόικα που διαχειρίζεται το προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ --την οποία εκπροσωπεί στη χώρα η τρόικα του ΔΝΤ, Ε.Ε. και ΕΚΤ.[vi] Avτίθετα, τo τελικό αίτιo της απoτυχίας της ελληvικής αvάπτυξης είvαι τo γεγovός που παίρvει δεδoμέvo η νεο/σοσιαλφιλελεύθερη πρoσέγγιση: δηλαδή η αυξαvόμεvη «απελευθέρωση» των αγορών.
Και αυτό, διότι το μοντέλο εξωστρεφούς «ανάπτυξης» στο οποίο οδήγησε η απελευθέρωση αυτή δεν στηριζόταν στις δυνάμεις της ίδιας της χώρας αλλά στην εξωτερική αγορά και το ξένο κεφάλαιο και, αναπόφευκτα, κατέληξε σε ένα στρεβλό επενδυτικό πρότυπο που δεν επέτρεπε τη δημιουργία ενός ισχυρού μεταποιητικού τομέα, καθώς και σε ένα καταναλωτικό πρότυπο που είχε ελάχιστη σχέση με το εγχώριο παραγωγικό πρότυπο. Στη διαδικασία αυτή, το Κράτος δεv έπαιξε πoτέ έvα σημαvτικό άμεσo ρόλo για την αvαδιάρθρωση της παραγωγικής δoμής και περιoρίστηκε πάvτα σε έvα έμμεσo ρόλo εvίσχυσης της πoσoτικής διαδικασίας αύξησης τoυ εθvικού εισoδήματoς, πoυ συvεπαγόταν απλώς τηv επέκταση της υπάρχoυσας παραγωγικής δoμής, σε συvδυασμό με κάπoια βελτίωση της υπoδoμής (μεταφoρές, επικoιvωvίες, εvέργεια κ.λπ.), αφήνοντας ουσιαστικά την αναπτυξιακή διαδικασία στις δυvάμεις της αγoράς και περιορίζοντας τον δημόσιο τομέα στον ρόλο μιας δικλείδας ασφάλειας στο πρόβλημα της απασχόλησης που δημιουργούσε ο ανεπαρκής ιδιωτικός τομέας.
Παρόλα αυτά, οι ντόπιες και ξένες ελίτ επιβάλλουν σήμερα όχι μόνο κτηνώδεις περικοπές στα εισοδήματα όλων των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα που καμιά άλλη χώρα της Ευρωζώνης δεν επέβαλε, αλλά και πετσοκόβουν τον αριθμό των θέσεων στον τομέα αυτο, γεγονός που, με δεδομένη την οριακή απορροφητικότητα εργασίας στον ιδιωτικό τομέα σημαίνει παραπέρα αύξηση της μαζικής ανεργίας των νέων στο μέλλον. Και όχι μόνο! Σημαίνει, επίσης, την συνεχή καταβαράθρωση κοινωνικών υπηρεσιών όπως η εκπαίδευση και η υγεία, έτσι ώστε στο προσεχές μέλλον μόνο η μειονότητα που έχει τη δυνατότητα να προσφεύγει στον ιδιωτικό τομέα θα μπορεί να ικανοποιεί τις σχετικές βασικές ανάγκες, ενώ η πλειοψηφία θα συνθλίβεται κάτω απο τις τριτοκοσμικές συνθήκες που θα προσφέρει ένας εξαθλιωμένος δημόσιος τομέας, κατά το Αμερικανικό πρότυπο που επιβάλλουν οι δύο τρόικες...
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/index.htm
________________________________________

[i] Γι αυτο και το ιστορικό αίτημα της αντισυστημικής Αριστεράς ήταν πάντα η έξοδος απο την Ε.Ε. και όχι η “αποδέσμευση” με την έννοια της συλλογικής αποδέσμευσης των Ευρωπαϊκών λαών απο αυτή (πράγμα που αποκλείει την μονομερή Ελληνική έξοδο) ή την έννοια της αντικαπιταλιστικής αποδέσμευσης (πράγμα που παραπέμπει το θέμα στις ελληνικές καλένδες) –γεγονός που σημαίνει ότι η χρήση του όρου εάν δεν διαφοροποιείται σαφώς απο τις παραπάνω έννοιες, παίζει αποπροσανατολιστικό ρόλο.

[ii] OECD, Economic Surveys, 1986-87, σελ. 43

[iii] World Bank, World Development Indicators 2010, Table 2.2

[iv] βλ. Ηeinz Ηandler κ.α., Τhe size and performance of public sector activities in Εurope (2005)

[v] Ν.Papandreou,«Finance and industry:the case of Greece»,International Review of Applied Economics, vol.5/1 (1991)

[vi] βλ. Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ--Η ανάγκη για άμεση έξοδο από την Ε.Ε. και για μια αυτοδύναμη Οικονομία (υπό έκδοση, Γόρδιος, Σεπτέμβρης, 2010)

πηγή: ελευθεροτυπία

Τα κοινόχρηστά μας και ο χωρισμός

2010-08-10T12:10:00.001+03:00

Από την Λίνα Γιάνναρου

Πώς το ’πε να δεις ο πατέρας του Λευτέρη; «Κάποτε μαθαίναμε για ζευγάρια ότι χωρίζουν και ξέραμε γιατί. Είτε θα υπήρχε τρίτος άνθρωπος είτε θα έπεφτε ξύλο. Τώρα μαθαίνεις ότι χωρίζουν και ούτε καταλαβαίνεις γιατί κι ούτε και ρωτάς. Ακου “ασυμφωνία χαρακτήρων”...» Ο άνθρωπος ξεσπάθωσε μαθαίνοντας για «ένα ακόμα» διαζύγιο στον κύκλο του γιου του, αλλά στην πραγματικότητα δεν αναπολεί εκείνα τα χρόνια, τα χρόνια της σιωπής. Στο βάθος ξέρει, ίσως μάλιστα και λίγο να χαίρεται «τα σημερινά παιδιά», τα τρελά, που μένουν πάντοτε ανικανοποίητα.

Αχ, πόσο πιο εύκολα θα ήταν τα πράγματα χωρίς αυτό το μαμούνι μέσα μας, που σαν την παράφορη ζήλεια δεν μας αφήνει σε ησυχία. Οχι σε γάμο δε στεριώνεις, ούτε σε δουλειά. Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα εάν αρκούσε αυτό το «την υγειά μας να ’χουμε και όλα γίνονται» - κι ας είναι αυτή μια μεγάλη αλήθεια. Αλλά όχι. Εκεί, οι κορυφές μας όλο να ψηλώνουν. Η γκρίνια και μια αόριστη, ασαφής ανυπομονησία να έχουν γίνει το μοτίβο μας - το τερατάκι μέσα μας να πεινάει συνεχώς.
Η Τίνα άφησε τη θέση της στην εταιρεία για να ξεκινήσει καριέρα σεναριογράφου, η Χαριτίνη χρεώθηκε ώς τον λαιμό για να ζήσει κοντά στη θάλασσα, η Βασιλική χώρισε μετά δέκα χρόνια γάμου ψάχνοντας «δεν ξέρω τι, κάτι». Τι μας φταίει, κανείς δεν ξέρει. Μαθαίνουμε τα νέα από παλιούς συμμαθητές που είναι ήδη στο δεύτερο παιδί, στο εξοχικό, στην ιδιότυπη «σιγουριά» ενός δανείου και αισθανόμαστε μικρά τσιμπήματα στην καρδιά (ζήλεια;). Θα ’ταν όλα πιο απλά, νομίζουμε, πάντα ερωτευμένοι με τον/τη «σύζυγο» (ή είναι ψέμα;), κλείνοντας καλά την πόρτα του γραφείου πίσω μας κάθε μεσημέρι, ευτυχείς με την έξοδο στο ταβερνάκι της γειτονιάς, καμία απαίτηση του ουρανίσκου, χωρίς τίποτα να πνίξουμε στο ποτό (ή μήπως κι αυτό είναι μια πλάνη;) και με τίποτα να μας πνίγει - πάντα γελαστοί και γελασμένοι, όπως θα έλεγε και ο Αλκαίος (ο Αλκης).
Εντάξει, δεν είναι νέο ότι, εκτός από ανίκητοι, είναι και μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Αλλά οι υπόλοιποι δεν είναι ανάγκη να αυτομαστιγωνόμαστε. Ναι, οι τριαντάρηδες βρίσκονται στον πυρήνα μιας γενιάς που μπουρδουκλώνεται στο νήμα την άκρη του οποίου ψάχνει. Αλλά όπως σε όλα, υπάρχουν και εδώ δύο πλευρές.
Το μαμούνι μάς κουρδίζει όπως το κλειδί στην πλάτη των παλιών παιχνιδιών. Χάρη σ’ αυτό προχωράμε (χωρίς να χρειαζόμαστε κάποιον να μας σπρώχνει). Αυτό που νομίζουμε για βαρίδι είναι στην πραγματικότητα αερόστατο. Η φλόγα στα πανιά μας. Θα το μαρτυρήσουν όλοι: Αφήνοντας «σίγουρες», αλλά λειψές σχέσεις ή θέσεις, δίνουμε ευκαιρία και στον εαυτό μας, αλλά και στους γύρω μας. Προφανώς, δεν υπάρχουν εγγυήσεις. Φυτεύεις έναν νέο σπόρο και περιμένεις να «πιάσει». Αλλά και τίποτα τελικά να μην αποτολμήσουμε και μια ζωή ανικανοποίητοι να μείνουμε (και αιωνίως σε ψυχοθεραπεία), θα έχουμε αφρατέψει το έδαφος για άλλους - θα ’χουν δει τη φλόγα στα μάτια.
Γι’ αυτό, Λευτέρη, πες στον μπαμπά σου να μην απορεί που χωρίζουμε ανελέητα και δουλεύουμε σε μπαρ σε αναμονή της δικής μας «ευκαιρίας» μας στη ζωή. Αυτά τα κοινόχρηστα έχουμε να πληρώσουμε. Και δεν δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν.
Καθημερινή

αφιερωμένο!

2010-08-05T16:41:00.002+03:00

στους εν Ελλάδι συντρόφους αγωνιστές φορτηγατζήδες!

ο αγώνας συνεχίζεται!

και στο τέλος δικαιώνεται!

Ο φίλος μου ο Σπύρος...

2010-07-30T18:04:00.001+03:00

απο press-gr

Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του '"εθνάρχη" με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ' τα βαπτίσια του.

Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα. "Αυτοεξορισμένος" κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο χλεχλές με το...καινούριο Volvo.
Mε το Volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία, " τμήμα πολεοδομίας". Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.
Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά.
Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν κρατούσε πια '"δεξιές" εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο. Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πετράλωνα, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε το Volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους από τότε που οργανώθηκε στο κόμμα.
Τον χώσανε οι κολητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο "μεγάλος", ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν "εξορία". όχι. όχι Μακρόνησο. πιο δύσκολη, στην ξενhτειά: Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν. όπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους. Αντίσταση βλέπεις, εκ του ασφαλούς την ώρα που οι υπόλοιποι στην πατρίδα τρώγανε το ξύλο της αρκούδας!
Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα "αλλαγή". Πακέτα Ντελόρ, ΜΟΠ, Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν κιόλας στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλότσεπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα χαίτη μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να "σηκώσει" το το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.
Παραλιακή κατά κανόνα, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι πίστα, κάβα, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι εισαγωγής. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, Καφάσης, Πίτσα, Φλωρινιώτης, Σου-Μου, Καν-Καν, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το μον[οπετρο δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.
Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν "ενεργός" πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που "κατέβαινε" στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντού. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.
Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου, του χοντρέμπορου, του μεγαλομπακάλη, του μπουζουκά, του "εισαγωγαί - εξαγωγαί" κλπ κλπ. Αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε. με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.
Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου πήγε δυο χρόνια διακοπές στο United States of America και γύρισε με πτυχίο management & marketing - Human resources manipulation και κάτι τετοια επιστημονικά! Έμαθε απ' έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ, του Χάρβαρντ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας πρωθυπουργός τρομάρα του!
Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε "αβέρτα" δημόσια έργα. Οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 1.900.000, έντυπα Περιφέρειας 4.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000, Τουριστικη Προβολή Δήμου Τάδε 12.000.000, Καθαρισμός Ακτών του Νομού Τάδε 80.000.000 (δραχμούλες έτσι;) και πάει λέγοντας.
Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο. ελεύθερη τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμούς πάντα, όλα κι όλα! Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρεις τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε, δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stage επιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε.
Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.
Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο Celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια Cayene μαύρη. Την sport τούρμπο βέβαια, με φιμέ τζάμια επίσης. Αριθμός κυκλοφορίας ΑΜΡ-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το πιπίνι το 'έβαλε' στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.
Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε.
Ο μπαρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του "δουλεύοντας" το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ΄ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.
Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο αλλάξαν από το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.
Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης. Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα. Ο Σημίτης που είχε ψηφίσει ο βλάκας, τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.
Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές, αεροδρόμια, νοσοκομεία, ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα. αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν "καμένες" επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.

Κάπου σ' αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του. Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.
Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.
Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.

Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά.

Μ.

γιατί τρόμος;

2010-07-28T15:00:00.002+03:00

Δεν είμαι αρθογράφος, ένας απλός άνθρωπος είμαι σαν τους περισσότερους από εσάς που μου δίνεται η δυνατότητα μέσα από το μπλοκ να εκφράσω την άποψη μου και όποιος θέλει την δέχεται ή την απορρίπτει!

Δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ με την τελευταία τρομοκρατική ενέργεια αλλά με αφορμή ενός άρθρου της φίλης Καρυάτιδος με τον τίτλο τα "θυμωμένα παιδιά" αποφάσισα για άλλη μια φορά να μιλήσω και να επαναλάβω αυτά που και παλαιότερα είχα εκφράσει!
Με λίγα λόγια να πω ξανά την γνώμη μου!
Λοιπόν! Κατ΄εμέ ούτε παιδιά είναι, ούτε θυμωμένα είναι, αλλά άτομα που εκτρέφει και συντηρεί ένα σύστημα εξουσίας καθιστώντας μια κοινωνία φοβική ώστε να εξυπηρετούνται αποτελεσματικότερα τα συμφέροντα της άρχουσας τάξη που αυτήν υπηρετεί!
Ας δούμε λοιπόν τις τελευταίες τρομοκρατικές ενέργειες αυτών των κατά την φίλη μου Καρυάτιδα «θυμωμένων παιδιών»:

1. Έκρηξη ωρολογιακού μηχανισμού με αποτέλεσμα τον διαμελισμό ενός 15χρονου Αφγανού ρακοσυλλέκτη, ο οποίος περιεργαζόταν μία τσάντα που βρήκε σε κάδο απορριμμάτων. Κατά την έκρηξη τραυματίστηκε και η 11χρονη αδελφή του μικρού Αφγανού και η μητέρα του.

Και ρωτώ:
Γιατί αφέθηκε ο σάκκος με τον ωρολογιακό μηχανισμό «απροστάτευτος»; Δεν γνώριζαν οι τρομοκράτες ότι κυκλοφορούν ανυποψίαστοι πολίτες και ειδικά φτωχοί μετανάστες που ψάχνουν τους κάδους απορριμμάτων με σκοπό να βρουν τρόφιμα η κάποιο πολύτιμο για αυτούς αντικείμενο;
Δεν είναι μέρος τις κοινωνίας αυτοί; (οι τρομοκράτες εννοώ)
Δεν γνωρίζουν ότι πολλοί συμπατριώτες μας και συνάνθρωποι μας ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και τα βράδια, και όχι μόνο γυρνάν στις γειτονιές ψάχνοντας;
Κατά την γνώμη μου αν δεν το γνωρίζουν ή πρόκειται περί ηλιθίων ή εγκάθετων του συστήματος που δεν τους ενδιαφέρουν οι συνέπειες, αλλά απλά εκτελούν εντολές αποσταθεροποίησης και δημιουργίας φόβου!

2. Βόμβα στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του υπασπιστή του υπουργού. Η βόμβα εξερράγη όταν ο υπασπιστής του υπουργού άνοιγε δέμα το οποίο προοριζόταν για τον κ. Χρυσοχοΐδη.

Πόσο αφελής πρέπει να είσαι για να πιστεύεις ότι ο κάθε Υπουργός δεν έχει άλλη δουλεία να κάνει από το να ανοίγει την αλληλογραφία του.
Και επειδή δεν πιστεύω στην αφέλεια των τρομοκρατών συμπεραίνω ότι ο στόχος δεν είναι ο υπουργός αλλά η δημιουργία φόβου και ανασφάλειας!
Σαν συνέπεια της παραπάνω πράξης θα μπορούσε να ήταν η προμήθεια εξοπλισμού νέων συστημάτων ασφαλείας σε όλα τα δημόσια κτίρια και όχι μόνο κλπ και κλπ.. (είναι πολλά τα λεφτά παιδιά!!!!)

3. Δολοφονία Σωκράτη Γκόλια

Ποιος ήταν ο Γκόλιας; Κανένας μεγαλοεκδότης;
Μήπως κάποιος κατασκευαστής μεγάλων δημοσίων έργων; Κάποιος που μέσα από στημένους διαγωνισμούς ζημίωσε επ΄ωφελεία του το Ελληνικό Δημόσιο;
Όχι βέβαια, ένας δημοσιογράφος ήταν, πρώην βοηθός ενός γνωστού τηλεστάρ ο οποίος προσπαθούσε με την σειρά του και μέσω ενός μπλοκ να ακουστεί!
Τι σας έκανε κύριοι τις Τρομοκρατίας να τον δολοφονήσετε;
Αν μου πείτε ότι σας έκραζε μέσα από το μπλοκ του και αυτός είναι για σας ένας σημαντικός λόγος για να τον βγάλετε από την μέση, κλείνοντας του το στόμα, τότε απλά σας λέω ότι πρέπει να είστε ηλίθιοι, πράγμα που δεν πιστεύω!

Αγαπητοί μου! Μη βαυκαλίζεστε με την ύπαρξη λαϊκών αγωνιστών, θυμωμένων παιδιών και Ρομπέν των Δασών, τούτοι δω οι λεβέντες δεν είναι τίποτα άλλο από έμμισθοι εκτελεστές με «επαναστατική κάλυψη», αριστερίστικο λεξιλόγιο και υποτιθέμενο «ιδεολογικό» υπόβαθρο που ο λόγος ύπαρξης τους είναι η εξυπηρέτηση συμφερόντων που σε πολλές φορές κάποιοι από αυτούς αγνοούν, καθώς πιστεύω ότι υπάρχουν μέλη των ομάδων αυτών που δεν γνωρίζουν τους ιδιοτελείς σκοπούς της ηγεσίας των!

Μια άποψη είναι, αν δεν συμφωνείτε δεν χρειάζεται να με λιθοβολήσετε!

Θα αυτοκαρφωθώ!

2010-07-24T12:24:00.002+03:00

Μου στέρεψαν οι ιδέες, είναι και καλοκαίρι, Ιούλης μήνας, μεσημέρι, ντάλα ο ήλιος και η γκλάβα μου δεν κατεβάζει τίποτα!

Αλλά κάτι πρέπει να γράψω, γιατί έτσι και δεν γράψω, θα χαθώ από το «προσκήνιο, και ίσως οι αμέτρητοι αναγνώστες μου σκεφτούν ότι εξαφανίστηκε ο χέστης μετά το τελευταίο χτύπημα της “χέστας”, διότι και εγώ σαν τον συγχωρεμένο τους έκραζα μέσω του μπλόκι μου σε κάθε ευκαιρία!
Αλλά όχι, άλλος είναι ο λόγος της προσωρινής σιωπής μου, πέρα της καλοκαιρινής τεμπελιάς με ταλανίζει και μια ερωτική απογοήτευση και η ρημάδα σκέψη μου τρέχει συνέχεια εκεί, και δεν μ΄αφήνει να συγκεντρωθώ, μπας και γράψω κάτι για τόσα κοσμοϊστορικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σ΄αυτην την δόλια χώρα την πατρίδα μου την Ελλάδα!
Να γράψω κάτι για αυτόν τον διεθνή δονητή που έρχεται κάθε τρεις και λίγο και ελέγχει τα οπίσθια μας!
Για τις επιτροπές τις βουλής που κοπιάζουν καλοκαιριάτικα να μη βγάλουν πόρισμα!
Για τους «συμμάχους» που μπαινοβγαίνουν στο Αιγαίο χαϊδεύοντας την υφαλοκρηπίδα μας καθιστώντας την συνεχώς διεγερμένη ή έστω κάτι για αυτούς τους τρομοκράτες της «αστοχίας», για τους αντάρτες των πόλεων μιλάω! (προσπαθώ να μην τους τσιγκλήσω, μη με στείλουν κατά Σωκράτη μεριά, και σεις που ξέρετε την διαμονή μου μούγκα ε! μην με καρφώσετε)
Εγώ λοιπόν για να έχω το κεφαλάκι ήσυχο και επί των ώμων μου, θα σας απασχολήσω επί προσωπικού.
Και λόγω σπασίματος του καθρέπτη μου – που ήταν και δώρο της γιαγιάς - είπα να τα γράψω στο μπλόκι σαν είδος εξομολόγησης μια και τα τελευταία ….ντα χρόνια δεν διαθέτω πνευματικό, οι δε ψυχολόγοι είναι απλησίαστοι για το βαλάντιο μου, με λίγα λόγια δεν αντέχει η τσέπη μου, άσε που θα χρειαστώ και αρκετές συνεδρίες και ποιος τρέχει καλοκαιριάτικα.
Ακούγοντας λοιπόν εκείνο το σουξεδάκι το «sex on the beach» μου κατεβαίνει ο προβληματισμός ,γκόμενα βέβαια γιοκ, μια και η τελευταία με παράτησε λέγοντας ότι δεν είμαι εραστής αλλά επιβήτορας, και ακόμα προσπαθώ ο δόλιος να βρω την διαφορά!
Η προτελευταία μετά από ένα αναίτιο καυγά αποχώρησε, και εγώ μέσα στον εκνευρισμό μου τις λέω (τι τόθελα ο δόλιος), «εμείς δεν κάνουμε ούτε για φίλοι ούτε για εραστές» και μου πετάει το «αβασάνιστο-βασανιστικό», «σιγά τον εραστή!»
Η προπροτελευταία την έκανε με τον καλύτερο φίλο μου, και τους έχασα και τους δύο, και να δεις που τον είχα «διαλέξει» τον άτιμό, γιατί ήταν κοντός ζαρωμένος και με μουστάκι πράγμα που το σιχαινόταν η σκορδόπιστη (για το μουστάκι λέω) και ακόμα αναρωτιέμαι; τι του βρήκε;
Α!! ξέχασα διέθετε και κάτι ψιλαδάκια, αλλά άσχετο καθώς η λεγάμενη ήταν υπεράνω χρημάτων*!
Η προηγούμενη της προπροτελευταίας, καλό κορίτσι δεν λέω, αλλά αναγκάστηκα να διαλύσω την σχέση!
Είχε ένα κουσούρι βλέπεται.
Ποιο; Ήθελε να βρισκόμαστε τα μεσημέρια.
Ξέχασα να σας πω το μεσημέρι για μένα είναι κάτι ιερό, είναι η ώρα της σιέστας και δεν αντέχω να μου χαλάει κανείς και για κανένα λόγο την σιέστα** μου.
Προσοχή σιέστα όχι Σέχτα και παρεξηγηθούν κάποιοι και με στείλουν αδιάβαστο!
Τώρα γιατί συναντήσεις τα μεσημέρια; βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει!
Και τώρα που αυτοκαρφώθηκα δια της εξομολογήσεως, πες μου και εσύ «γιατρέ» μου, διακρίνεις κάποιο πρόβλημα;
Εγώ - όπως και εσείς αντιληφθήκατε μέσα από την αντικειμενική περιγραφή μου - δεν έχω κάτι επιλήψιμο!
Ωραίος άνδρας είμαι! (σας είπα δεν έχω καθρέπτη).
Πολυγραφότατος, άρα μορφωμένος (φαίνεται άλλωστε).
Ιδανικός εραστής (το ξέρω εγώ, αλλά πιστεύω και εσείς κάτι θα καταλάβατε ).
Εργασία διαθέτω με καλό μισθό (διευθυντική βέβαια)
Ε! και κάτι καταθεσούλες υπάρχουν για τις δύσκολες μέρες (κατά Κύπρο μεριά).
Εκτός των παραπάνω, αρκετά μετριόφρων (ποτέ δεν μιλάω για τον εαυτό μου).
Ε! λοιπόν τι σκατά μου λείπει και δεν μπορώ να υλοποιήσω την φαντασίωση μου με εκείνη την ψιλή Ξανθιά, γαλανομάτα Σουηδέζα, ακούγοντας το αγαπημένο μου «sex on the beach».
Τι!
Ρε μπας και φταίει ότι δεν γνωρίζω Σουηδικά;
Ε! αυτό είναι, και μου τόλεγε ο πατέρας μου, μάθε παιδί μου μια ξένη γλώσσα αχρείαστη νάναι, αλλά γω που.
Η άγνοια τις Σουηδικής φταίει γιατρέ μου;
Ε! ήμουν σίγουρος!
Το μόνο που με παρηγοράει είναι ότι και αυτή – για την Σουηδέζα μιλάω – που αγνοεί την Ελληνική, κάπως έτσι θα σκέφτεται!
Για τον πόθο της προς μένα είμαι σίγουρος! Τον διακρίνω στα μάτια της -έχει εκείνο το σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας - καθώς με κοιτάει!
Αχ! Και έκανε τόσα μίλια το κορίτσι για νάρθει να με βρει - γιατί για μένα ήλθε - και θα φύγει μη ικανοποιημένη εξαιτίας της παιδικής μας απερισκεψίας.
Τέλος πάντων, εγώ θα τις αφιερώσω το παρακάτω Καβαφικό, ελπίζοντας να βρει κάποιο μεταφραστή - έχουμε και συγγενείς εκ Πρωθυπουργού - εκεί στην μακρινή Σουηδία!

"Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ’ ετρέμανε μες στην φωνή — και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν•
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα."

Συμπέρασμα: Τα αγοράκια, αλλά και τα κοριτσάκια πρέπει πάντα να ακούνε τον μπαμπά και την μαμά τους!

ΥΓ (1) τα παραπάνω στοιχεία – για τα προσωπικά μιλάω – δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, όχι τίποτα άλλο, αλλά εσείς μπορείτε από αύριο να αρχίσετε να μου ζητάτε δανεικά!
Καμία σχέση λοιπόν με την πραγματικότητα!
Συνεννοηθήκαμε;
ΥΓ (2) ευτυχώς τα περισσότερα από τα καρφιά μου λείπουν σε διακοπές και ελπίζω να γλιτώσω το κράξιμο!!!!

*Υπεράνω χρημάτων = μ΄αρέσει να κάθομαι πάνω σε χρήματα
**από το ισπανικό siesta - σιέστα μεσημεριανή ανάπαυση

δεν ακούω δεν βλέπω ….σωπαίνω;

2010-07-19T18:22:00.002+03:00

ένα άρθρο από τον Δημήτρη!
διαβάστε το εδώ

ακούσματα!

2010-07-09T05:17:00.001+03:00

Έγινα «Ράκος»!

2010-05-27T07:37:00.002+03:00

                  ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Σας προειδοποιώ ότι όποιος ξαναβάλει λεφτά στον λογαριασμό μου, θα τον πάρει ο Διάολος!
Αρκετά σας ανέχτηκα συκοφάντες!


άνευ τιμής
Τάσος Ράκος

Κύριε Ανδρέα γιατί;

2010-05-05T19:23:00.000+03:00

Κύριε Ανδρέα Βγενόπουλε, εσύ που σε κάθε ευκαιρία κατακεραυνώνεις τους πολιτικούς όταν κατ΄εσένα σφάλουν ή δεν εξυπηρετούν τις «εθνικές», επιχειρηματικές σου δραστηριότητες!

Μήπως αν φρόντιζες η τράπεζα σου να παρέμενε κλειστή κατά την διάρκεια της σημερινής πορείας να μη θρηνούσαμε τον θάνατο τριών νέων ανθρώπων;
Μήπως από αυτήν την άνανδρη δολοφονία αισθάνεσαι υπεύθυνος για ηθική αυτουργία;
Μήπως η πύρινη κριτική κατά των πολιτικών είναι για προσωπική σου προβολή με απώτερους σκοπούς;
Ξέρω βέβαια ότι απάντηση δεν πρόκειται να πάρω, δεν έχω την αφέλεια να πιστεύω ότι μπορείς να με δεις από εκεί ψηλά που είσαι, αλλά είναι μια ρητορική ερώτηση που αφορά και όλους εμάς μη εξαιρουμένου και του εαυτού μου, που εύκολα πολλές φορές κρίνουμε ενέργειες άλλων αγνοώντας η ξεχνώντας το « ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω».

Άϊ-Σιχτίρ!

2010-05-05T06:43:00.001+03:00

Σας λυπάμαι, προδότες των ονείρων του Λαού!

Τρίζουν τα κόκαλα του πατέρα σου, γιέ της Μαργαρίτας.
Κατάφερες με την μετριότητα σου να οδηγήσεις την Χώρα στα νύχια του ΔΝΤ, και σαν εντολοδόχος του, επέβαλες μέτρα τιμωρίας στα περήφανα νιάτα και στα τιμημένα γηρατειά.
Παρέδωσες την Πατρίδα μας στην βορά των "κατακτητών" λησμονώντας το «Η Ελλάδα ανήκει στους ¨Έλληνες».
Πλάνεψες τον Λαό με το περίφημο «Λεφτά υπάρχουν», γιε της Μαργαρίτας.
Σε πίστεψε και σε οδήγησε στην εξουσία, και συ τον αντάμειψες με προδοσία!
Έκανες τους αγνούς αγωνιστές του κινήματος να ντρέπονται για την κατάντια του.
Τώρα ήλθε η ώρα να του αλλάξεις ονομασία, καθώς αυτό και τα οράματα του έσβησαν με τον θάνατο του ιδρυτή και ηγέτη του.
Οι επίγονοι του μόνο ζημιά έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν στον τόπο.

Φρόντισα κ΄εγώ γι΄αυτό!

2010-04-30T10:02:00.001+03:00

Τά μαθες τα νέα πατέρα;

Οι Ελλάδα δεν ανήκει στους Έλληνες!

Συγνώμη….να καρφώσω ένα μήνυμα;

2010-04-23T07:14:00.000+03:00

Τι κάνω όταν δεν είμαι βέβαιος;

Να μια ερώτηση που πρέπει να απαντήσω, για την δική μου εξισορροπητική κατάσταση, διαφορετικά θα ταλανίζομαι σε σκέψεις και σενάρια που οδηγούν το μυαλό μου σε περίεργους ατραπούς, βιώνοντας ένα βαθύτατο αποπροσανατολισμό με οδυνηρές συνέπειες από επικείμενες κινήσεις που πιθανό να πράξω, μια και ο παρορμητισμός μου έχει αποδεικτή αθεράπευτος, τα τελευταία χρόνια!
Αλλά και αν τα γεγονότα επιβεβαιωνόταν, και έπραττα το κατ΄εμέ σωστό, ένα είναι σίγουρο, ότι δεν ευθύνονται οι άλλοι για τον τρόπο που ενεργούν, οι ευθύνες ανήκουν σε μένα που αδυνατώ – ή δεν θέλω - να κατανοήσω την ανθρώπινη φύση!
Κατόπι τούτου δεν θα μπω στην διαδικασία επιβεβαίωσης, γιατί φοβάμαι αυτά που θα αποκαλυφθούν, θα παραμείνω όσο γίνεται απαθής και ας με χαρακτηρίσουν αφελή ας νομίσουν ότι με ξεγέλασαν, και έτσι αποστασιοποιημένος θα μπορέσω να προστατεύσω τον εαυτό μου. Σήμερα με τόση εμπειρία που μάζεψα θέλω να πιστεύω ότι μπορώ να διακρίνω τους φίλους από τους εχθρούς!

ΥΓ Δέχομαι και μπηχτές αλλά μην ξεχνάτε το: "Ο αναμάρτητος πρώτος τω λίθο βαλέτω"...

Με είδες αλευρωμένο και με πέρασες για μυλωνά!

2010-04-17T09:46:00.002+03:00

« αν ξέραμε το σωστό θα κάναμε το σωστό»

Σωκράτης

Και τι είναι σωστό, και τι λάθος; Ποιος το καθορίζει;

Η υποτίμηση της νοημοσύνης μας, είναι μια πράξη που κατά άλλους πρέπει να μείνει ατιμώρητη κατά άλλους πρέπει να τιμωρηθεί!

Και τι ποινή μπορείς να επιβάλεις στην υποτίμηση της νοημοσύνης;

Ανάλογα με αυτόν που δέχεται την προσβολή.

Δηλαδή αν κατάλαβα καλά ο δεχόμενος την προσβολή της υποτίμησης της νοημοσύνης του, είναι δικαστής και τιμωρός της ποινής που αυτός καθορίζει;

Μα ασφαλώς, καθώς δεν υπάρχουν τακτικά δικαστήρια που να δικάζουν τέτοιου είδους υποθέσεις.

Μα αυτό ακούγεται τρελό, είναι παράλογο;

Και ποιος καθορίζει το τι είναι παράλογο και τι λογικό;

Λογικό είναι να υποτιμάς την νοημοσύνη μου, παίζοντας πίσω από την πλάτη μου, δίχως καμία συνέπεια λόγω της υποτιθέμενης ανωτερότητας μου, και παράλογο θεωρείς είναι να σε στοχοποιήσω γινόμενος κυνηγός με σκοπό τον εξευτελισμό σου πληρώνοντας σε με το αντίστοιχο και όχι μόνο νόμισμα;
Ξέρεις πόσο πληγώθηκα εγώ με την ανεπιτυχή προσπάθεια υποτίμησης της νοημοσύνης μου, ειδικά από ανθρώπους τους οποίους θεωρώ και αντικειμενικά είναι, νοητικά κατώτεροι;
Ξέρεις πόσο πονάω αντιλαμβανόμενος τον εμπαιγμό, όταν άνθρωποι περιγελούν πίσω από την πλάτη μου;
Ξέρεις την πορεία της δικιάς μου ζωής; Τι καταστάσεις έχω βιώσει, πόσες υποθέσεις με επιτυχία έχω διεκπεραιώσει; Και έρχεσαι εσύ μη συνειδητοποιώντας την μηδαμινότητα σου, για προσωπική προβολή ή προσπαθώντας να κουρσεύσεις συγκινήσεις και υποτιμάς την νοημοσύνη μου υπερεκτιμώντας το ανύπαρκτο μυαλό σου.
Ποιος είσαι εσύ που με την δική σου, του τσάμπα μάγκα λογική, θα παραμείνεις στο απυρόβλητο της ατιμωρησίας.
Η τιμωρία πρέπει να είναι επιβεβλημένη, και ο πόνος διπλασιασθείς, καθότι και ο «δήμιος» πονάει, και σε πολλές των περιπτώσεων πολύ περισσότερο.
Όπως βλέπεις το δικό μου σωστό είναι η τιμωρία σου, το δικό σου η απαλλαγή λόγω βλακείας.
Συμπερασματικά το σωστό για τον καθένα μας είναι διαφορετικό ανάλογα με τα συμφέροντα του.

Σημείωση: υποτιμώ την νοημοσύνη κάποιου = τον περνάω για μαλάκα!
Συνήθως εκείνο που πονάει περισσότερο είναι όταν «φίλοι» μας, προσπαθούν να υποτιμήσουν την νοημοσύνη μας, και πάνω σ΄αυτό θα ήθελα τα σχόλια σας!

ΥΓ για να προκάνω τις μπηχτές κάποιων το θέμα δεν είναι προσωπικό, αλλά πολλούς από εμάς πιστεύω μας έχει απασχολήσει!

Ο Χριστός Ανέστη!

2010-04-08T02:20:00.000+03:00

Ανέστη! ….τώρα η σειρά μας!

Χρόνια πολλά σε όλους, ετεροχρονισμένα, το ξέρω, αλλά Χρόνια Πολλά από καρδιάς!

Περί τρομοκρατίας το ανάγνωσμα

2010-03-30T13:01:00.002+03:00

Τρομοκρατία των απομονωμένων, όπου μακριά από κλασικές πολιτικές δομές κάνουν επιθέσεις υπό την επήρεια ριζοσπαστικών ιδεολογιών με νοητική σύγχυση και απρόβλεπτες πράξεις;

ή
Τρομοκρατία των κατευθυνομένων, που μέσα από πολιτικές δομές ενεργούν επιθέσεις δημιουργώντας ιδεολογική σύγχυση με απώτερο στόχο – σκοπό την εξυπηρέτηση συμφερόντων της καθεστηκυίας τάξης;

Ανέκαθεν με απασχολούσε ο ρόλος των «επαναστατικών» οργανώσεων στην μεταπολιτευτική Ελλάδα!
Ετέθησαν ερωτήματα στον εαυτό μου:
Είναι τιμωροί, που ταλαιπωρημένοι από την χούντα αποδίδουν δικαιοσύνη με συνοπτικές διαδικασίες;
ή
Είναι παρακρατικοί που χρησιμοποιούν αριστερή φρασεολογία για να πλήξουν τους λαϊκούς αγώνες και το πρόσφατα «νομιμοποιημένο» ΚΚΕ;
Τα χρόνια πέρασαν οι τρομοκρατικές οργανώσεις στην θέση τους, με πλούσια λαικοαποχαυνωτική δράση.
Ώσπου εκ «θαύματος» παραμονές των ολυμπιακών αγώνων, και μετά από πιέσεις των φίλων Βρετανών και Αμερικανών συμμάχων, και αφού έχει προαναγγελθεί, κατά κάποιο τρόπο ότι επίκειται διάλυση της τρομοκρατίας, γίνεται το μοιραίο σφάλμα!
Στα χέρια του έμπειρου τρομοαγιογράφου Ξηρού εκρήγνυται ο πυροδοτικός μηχανισμός, συλλαμβάνεται ο δράστης μαζί με πολλαπλά ενοχοποιητικά στοιχεία που αφορούσαν την οργάνωση, και ατυχώς ο έμπειρος τρομοκράτης κουβαλούσε μαζί του.
Το κουβάρι της εξάρθρωσης της τρομοκρατίας αρχίζει να ξετυλίγεται………..η συνέχεια είναι γνωστή!

Μήπως είναι πολλές οι συμπτώσεις;
Μήπως αυτοί οι «τρομοκράτες» είναι μια κάποια λύση;

ΥΓ παιδιά! Προς Θεού, Άγιες μέρες πούρχονται, μια σκέψη έκανα μόνο…….. μην παρεξηγηθούμε.
καθώς όπως ξέρετε μόνο τον φόβο........ φοβάμαι!

Άσκηση ετοιμότητας ….οδηγία προς αγανακτισμένους!

2010-03-23T11:51:00.000+02:00

ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΒΙΩΣΩ ΑΝ ΠΑΘΩ ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΣ?
ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΚΑΡΔΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΑΠΟΜΕΝΟΥΝ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ.

Ας υποθέσουμε ότι επιστρέφεις με το αυτοκίνητο από την δουλειά.
Είσαι πολύ κουρασμένος και ψυχολογικά χάλια...
Ξαφνικά αισθάνεσαι ένα φοβερό πόνο στο στήθος ο οποίος επεκτείνεται στον βραχίονα και στο σαγόνι.Είσαι μόλις 5 χιλιόμετρα από το πλησιέστερο νοσοκομείο.
Δυστυχώς όμως δεν ξέρεις αν θα τα καταφέρεις να φτάσεις ως εκεί.

Τι να κάνω ??
ΜΗΝ ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΛΕΣΑΙ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΑ ΝΑ ΒΗΧΕΙΣ ΕΝΤΟΝΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΑ.
ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΒΗΧΑ, ΝΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΒΑΘΙΑ ΑΝΑΣΑ. Ο ΒΗΧΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟΣ ΣΑΝ ΝΑ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΦΛΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ.
Η ΑΝΑΣΑ ΚΑΙ Ο ΒΗΧΑΣ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΔΥΟ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΧΩΡΙΣ ΣΤΑΜΑΤΗΜΑ. ΟΛΑ AYTA ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ Ή ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΕ ΣΩΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.
ΟΙ ΒΑΘΙΕΣ ΑΝΑΣΕΣ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΟΞΥΓΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ ΕΝΩ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Ο ΒΗΧΑΣ ΠΙΕΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ. ΕΠΙΣΗΣ Ο ΒΗΧΑΣ ΒΟΗΘΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΤΗΣ ΡΥΘΜΟ.

Αν δεν πετύχει χαιρετισμούς στον Πέτρο….ξέρεις εσύ, εκείνον τον san!

«Ότι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει»

2010-03-22T22:49:00.001+02:00

«Μου πήρε πολύ χρόνο αλλά σήμερα το κατανόησα ………… , αλήθεια πόσο αφελής και ευάλωτη είμαστε, πόσο κυριευόμαστε από τα πάθη μας και δεν μπορούμε να δούμε την πραγματικότητα, ωραιοποιούμε καταστάσεις, εξιδανικεύουμε πρόσωπα, και όταν πέφτει η αυλαία του έργου που εμείς ανεβάσαμε και χειροκροτήσαμε, νοιώθουμε ότι έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μας και ότι τελείωσε η ζωή μας.

Το λάθος είναι ότι αυτό επαναλαμβάνετε άρα μήπως και μας καθορίζει?»

Διαβάζοντας το παραπάνω κείμενο πιθανό να αναρωτηθείτε,τι έπαθε ο καρφολόγος.
Κρίση λόγο κάποιας ερωτικής απογοήτευσης; προδοσία από κάποιο «επιστήθιο»φίλο; απογοήτευση από το πολιτικό χώρο που ανήκει; ή βιώνει ένα βαθύτατο αποπροσανατολισμό;
Ίσως κάτι από τα παραπάνω, μπορεί μια υπέρμετρη ευαισθησία που τον διακατέχει βλέποντας τον χρόνο να χάνετε και να μένουν ανεκπλήρωτα τα οράματα του ή μια αυτοκριτική διάθεση για πράξεις και παραλήψεις που εμπόδισαν την υλοποίηση των στόχων του!
Δεν έχω την διάθεση να σας κουράσω με προσωπικές αποκαλύψεις, ο σκοπός του κειμένου είναι η Αριστοτέλεια ρήση «Ότι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει», και ο καθένας από μας ας αναρωτηθεί πόσες φορές στην ζωή του έχει υποπέσει σε επαναλαμβανόμενα σφάλματα, πολλά εκ των οποίων είναι καθοριστικά για την εξέλιξη αυτού, αλλά και πολλές φορές – ανάλογα την θέση που κατέχει - άλλων συνανθρώπων του!

Το κείμενο δεν εμπεριέχει στοιχεία αυτοκριτικής, αλλά θα μπορούσε……

Η ιστορία ενός βατράχου

2010-03-18T01:38:00.006+02:00

είναι ωμή μα πραγματική

Φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη κρύο νερό, μέσα στο οποίο κολυμπά ανέμελα, ένα βατραχάκι
Κάτω από την κατσαρόλα, ανάβεται μια μικρή φωτιά και το νερό, αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά.
Το νερό, σιγά σιγά γίνεται χλιαρό και το βατραχάκι, βρίσκοντας το μάλλον ευχάριστο, συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενο.
Η θερμοκρασία του νερού, συνεχίζει να ανεβαίνει.
Τώρα το νερό είναι πιο ζεστό, από ότι το βατραχάκι θα θεωρούσε ευχάριστο, αισθάνεται λίγο κουρασμένο, αλλά παρ όλα ταύτα δεν αισθάνεται κανέναν φόβο.
Τώρα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και το βατραχάκι αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα, αλλά είναι εξουθενωμένο. Για αυτόν τον λόγο, υπομένει και δεν αντιδρά.
Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει, έως ότου, το βατραχάκι καταλήξει να βράσει και ως εκ τούτου, να πεθάνει.

Εάν έριχναν το ίδιο βατραχάκι κατ’ ευθείαν σε νερό θερμοκρασίας 50 βαθμών, με μια εκτίναξη των ποδιών του, θα είχε πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα.
Αυτό, αποδεικνύει, ότι όταν μια αλλαγή γίνει με έναν τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν προκαλεί καμία αντίδραση, καμιά αντίσταση, καμία επανάσταση.

συμπέρασμα:
Εάν παρατηρούσαμε αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία μας εδώ και λίγες δεκαετίες, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ότι υφιστάμεθα μια αργή αλλά σταδιακή εξαφάνιση των πανανθρώπινων αξιών μας και των ιδανικών μας. Δεν το καταλαβαίνουμε όμως γιατί γίνεται αργά και σιγά για να το συνηθίζουμε.
Ένα μεγάλο μέρος καταστάσεων που πριν από 20, 30 η 40 χρονιά, θα μας έκαναν να φρίξουμε, και να βγούμε στους δρόμους, σιγά σιγά έγιναν κοινότυπες και σήμερα περνάνε απαρατήρητες η αφήνουν τελείως αδιάφορη την πλειονότητα του κόσμου.
Στο όνομα της προόδου, της επιστήμης και του κέρδους, γίνονται διαρκώς αυθαιρεσίες κατά της προσωπικής ελευθερίας έκαστου, της αξιοπρέπειας του, της ακεραιότητας της φύσεως, της ομορφιάς και της χαράς της ζωής, με αργό ρυθμό αλλά ασταμάτητα, με την συνεχή συνενοχή των αδαών θυμάτων, που ίσως και στο μεταξύ να έχουν χάσει την ικανότητα και τη θέληση τους να αμυνθούν.
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο, ώστε να υφίσταται και να αποδέχεται τις εξαθλιωτικές και δραματικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλλουν.
Το συνεχές σφυροκόπημα από τα μέσα ενημερώσεως με την υπερπληροφόρηση, τις κακόγουστες εκπομπές και τα reality shows που ισοπεδώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μεταλλάσουν τον ανήσυχο ανθρώπινο νου σε παθητικό δέκτη που απλά εκτελεί εντολές χωρίς κρίση και ικανότητα να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του……………………....
Λοιπόν, αν δεν είστε σαν το βατραχάκι, μισοβρασμένοι, κάντε μια γερή εκτίναξη με τα πόδια, πριν είναι πολύ αργά
Είμαστε ήδη μισοβρασμένοι; ή όχι;!

Olivier Clerc
για την αντιγραφή καρφολόγος

Μόνο τον φόβο…..φοβάμαι!

2010-03-16T11:07:00.004+02:00

Παλαιότερα ήταν η εκκλησία με τα «ου» της.......... ου ψευδομαρτυρήσεις, ου κλέψεις κλπ.

Μετά ο από βορρά κίνδυνος, «θάρθουν οι κόκκινοι». Μετά ο έτερος εξ ανατολών «συμμαχικός» εχθρός, κατόπι και αφού οι κόκκινοι δεν κατάφεραν να έρθουν, μας ήλθαν οι «εξαθλιωμένοι» του βορρά και του νότου, μαζί τους φέρανε την φοβικότητα που κουβαλούσαν από τις χώρες που προήρχοντο και την οποία μας μετέδωσαν, διότι όπως ξέρετε ο φόβος είναι μεταδοτικός!
πχ αν μια μέρα πέσει ένα βάζο δίπλα σου μπορεί και να μη φοβηθείς, αλλά αν είναι νύχτα, δίπλα στο βάζο είναι ένας λαθρομετανάστης, πέσει το βάζο και συγχρόνως βγάλει μια κραυγή, χέστηκες από τον φόβο σου!
Βγήκαν στα κανάλια και στις πλατέες εκκλησιαστικοί και πολιτικοί παράγοντες, στοχοποίησαν τον υπεύθυνο του φόβου μας, και το γλυκό έδεσε!
Φίλοι μου μας καλλιεργούν ένα πανανθρώπινο φόβο, για να μπορούν να μας υποτάξουν, παλαιότερα ήταν η κόλαση…….."μη γιατί θα καείς στα πισσοκάζανα", σήμερα το διεθνές νομισματικό ταμείο και ο κίνδυνος της πτώχευσης!
Πάντα πρέπει κάτι να φοβάσαι!
Μας έκαναν μια φοβική κοινωνία, μια κοινωνία σε αναμονή μετασεισμικών δονήσεων, καθώς δεν έχει διαγνωστεί αν η προηγούμενη παγκόσμια οικονομική κρίση ήταν ο κύριος σεισμός.
Μια οικονομική κρίση, της οποίας το τσουνάμι των μέτρων πρόσφατα γευτήκαμε, και δεν μας ενημερώνουν για πόσα κύματα μας περιμένουν ακόμα, για να μιλήσουμε με γεωλογικούς όρους.
φοβάμαι τον φόβο, απομονώθηκα στο σπίτι, και αυτός δεν με αποχωρίζεται!
Να ξέρατε πόσο τον φοβάμαι!!!!

τεστ κυβερνητικής αξιοπιστίας

2010-03-13T17:29:00.001+02:00

Τεστ

Η απόφαση του Γενικού Επιτρόπου Επικρατείας να ερευνήσει το μεγάλο φαγοπότι που στήθηκε στον δημόσιο τομέα την πενταετία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ικανοποιεί διπλά το κοινό αίσθημα.
ΠΡΩΤΟΝ επειδή, επιτέλους, βρέθηκε (έστω και με καθυστέρηση) μια αρμόδια αρχή να ελέγξει όλους εκείνους οι οποίοι, από τις κορυφές των κομματικών επιτελείων, βρέθηκαν επικεφαλής κρατικών οργανισμών και υπηρεσιών με μισθούς που προκαλούν ίλιγγο για τους υπόλοιπους εργαζομένους.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, γιατί έτσι θα αποδειχθεί ότι οι περίφημες δημόσιες δαπάνες, την αναγκαιότητα περιορισμού των οποίων καλείται σήμερα να πληρώσει το σύνολο των εργαζομένων στο Δημόσιο, δεν διογκώθηκαν τυχαία. Ούτε από λάθος ή εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.
ΗΤΑΝ και αυτό συνειδητή επιλογή της προηγούμενης κυβέρνησης: «δικά της παιδιά» είναι όλα τα γκόλντεν μπόις, τα οποία την επομένη των εκλογών του 2004 βρέθηκαν επικεφαλής κρατικών οργανισμών και επιχειρήσεων, με ετήσιες απολαβές της τάξεως των 350.000, 400.000 ή και 450.000 ευρώ.
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ αυτών των αμοιβών- χωρίς να είναι τα μόνα- τα μεγαλοστελέχη της κρατικής ΕΡΤ, των τεραστίων ελλειμμάτων και της υποχρεωτικής εισφοράς από όλους τους πολίτες για να λειτουργεί.
ΠΡΟΣ δόξαν των προεκλογικών υποσχέσεων του 2004 από τον κ. Καραμανλή ότι μόλις αναλάβει η Νέα Δημοκρατία «θα προχωρήσει σε περικοπή των δημοσίων δαπανών τουλάχιστον κατά 10 δισεκατομμύρια ευρώ».
ΕΚΤΟΣ από τις τεράστιες αμοιβές όμως εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι η ευκολία με την οποία αμειβόμενοι και αμείβοντες (το κράτος στη δεύτερη περίπτωση) παρέκαμπταν το Σύνταγμα, που δεν επιτρέπει σε κανένα δημόσιο λειτουργό να παίρνει αμοιβή μεγαλύτερη από αυτήν του προέδρου του Αρείου Πάγου- δηλαδή 6.090 ευρώ τον μήνα.
ΤΟΣΑ χρόνια παραβίασης του Συντάγματος και να μη συγκινηθεί κανείς; Η σιωπή ασφαλώς και δείχνει ενοχή: όλοι ήξεραν, αλλά κάλυπταν εαυτούς και αλλήλους.
Και στο μεταξύ τα ελλείμματα ολοένα και αυξάνονταν.
ΤΩΡΑ, αναφέρει η παραγγελία του Γενικού Επιτρόπου, όλοι αυτοί πρέπει να επιστρέψουν τα «αχρεωστήτως καταβληθέντα».

Σωστά.
ΑΛΛΑ υπάρχει Έλληνας που να πιστεύει ότι, στη σύγχρονη Ελλάδα, αυτό μπορεί να συμβεί;
ΙΔΟΥ ένα ακόμη τεστ αξιοπιστίας για τη σημερινή κυβέρνηση...

TA NEA

Το δισυπόστατο ΠΑΣΟΚ της εξουσίας

2010-03-08T21:48:00.001+02:00

Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ

Δύο χρόνια πριν το ΠΑΣΟΚ έφτασε στο χείλος της διάσπασης, αλλά ξεπέρασε την κρίση. Σήμερα κυβερνάει τη χώρα και φαίνεται ότι βρίσκεται στην αρχή μιας νέας διαφορετικής κρίσης, που έχει σχέση με τη φυσιογνωμία του, την ιδεολογία του και τις παραδοσιακές λαϊκές καταβολές του, λόγω των σκληρών οικονομικών μέτρων που έλαβε ως κυβέρνηση για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου αναγνώρισε στο υπουργικό συμβούλιο ότι αυτά τα μέτρα είναι εκτός της φυσιογνωμίας και της ιδεολογίας του κόμματος, αλλά έπρεπε να ληφθούν λόγω του κινδύνου χρεοκοπίας της χώρας. Αυτή η πρωτόγνωρη κατάσταση έχει φέρει ψηφοφόρους, μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε μια κατάσταση σύγχυσης και κρίσης ιδεολογικής ταυτότητας. Υποστηρίζουν μέτρα που δεν θα έπαιρνε ποτέ ούτε και η πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση. Υπό αυτή την έννοια είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες οι διαφωνίες και σε κορυφαίο επίπεδο.
Δεν μιλάμε φυσικά μόνο για τις συνήθεις αλλά αξιοσημείωτες αντιδράσεις του Γ. Παναγιωτακόπουλου, του πάλαι ποτέ ένθερμου υποστηρικτή του σημερινού πρωθυπουργού, αλλά για τις διαφωνίες κορυφαίων στελεχών. Ο Κ. Σκανδαλίδης, παρ' ότι ποτέ στο ΠΑΣΟΚ δεν λειτούργησε ως εσωκομματική αντιπολίτευση και είχε το θάρρος της γνώμης του (σ.σ. είχε καλέσει τον Κ. Σημίτη στην εποχή της κυριαρχίας του να διώξει από κοντά του τους καλαμοκαβαλάρηδες) κάλεσε χθες τον Γ. Παπανδρέου να αλλάξει πορεία. Επίσης και ο Χρ. Παπουτσής με την προχθεσινή του έκρηξη στη Βουλή χρησιμοποίησε σαν σάκο του μποξ τον υφυπουργό Οικονομικών Φ. Σαχινίδη, με στόχο να καταγραφεί με τον πιο θορυβώδη τρόπο ως υπερασπιστής των αρχών του ΠΑΣΟΚ και αντίθετος με την κυβερνητική οικονομική πολιτική, που όμως δεν είναι πολιτική Παπακωνσταντίνου ή Σαχινίδη, αλλά πολιτική Παπανδρέου.
Η ... ΠΑΣΟΚική ιστορία έχει δείξει ότι σε τέτοιες ρευστές περιόδους αρχίζει να εμφανίζεται η εσωκομματική αντιπολίτευση και να αναφύονται οι λεγόμενες προσωπικές στρατηγικές, που προσβλέπουν στην επόμενη μέρα. Ηδη ο Ανδρέας Λοβέρδος στο υπουργικό συμβούλιο, προς έκπληξη όλων, έθιξε αυτή την πλευρά, λέγοντας ότι αυταπατάται όποιος προετοιμάζεται για τη μετά την κρίση εποχή και προειδοποίησε πως «ή όλοι μαζί θα νικήσουμε ή όλοι μαζί θα καταστραφούμε». Δεν είναι άγνωστα φαινόμενα αυτά στο ΠΑΣΟΚ. Πάντα, όταν κυβερνούσε, έμοιαζε δισυπόστατο. Η εσωκομματική αντιπολίτευση, που άνθησε κυρίως την περίοδο Σημίτη, λειτουργούσε πάντα ως εξισορροπητικός παράγοντας, που βόλευε όλους. Με αυτή την εσωκομματική αντιπαράθεση το ΠΑΣΟΚ κατόρθωνε να κρατάει τον μεγάλο κορμό των δυσαρεστημένων από την κυβερνητική πολιτική ψηφοφόρων και μελών εντός του κόμματος αφού έβρισκαν έκφραση και επιχειρήματα.
Φαίνεται ότι και τώρα αναδύεται μια τέτοια κατάσταση, με άλλα χαρακτηριστικά και άλλους πρωταγωνιστές, σε μια δύσκολη συγκυρία για την κυβέρνηση και κυρίως για τη χώρα. Το ενδιαφέρον είναι ότι απέναντι από τον Γ. Παπανδρέου δεν στέκονται πια οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι της αντιπολιτευτικής περιόδου του ΠΑΣΟΚ (π.χ. ο Ευάγγ. Βενιζέλος και οι υποστηρικτές του) αλλά οι σύμμαχοί του... Μοιάζει σικέ η κατάσταση, αλλά δεν είναι. Το ΠΑΣΟΚ από τη φύση του είναι ένα κόμμα πολυσυλλεκτικό. Εχει στις τάξεις του νοσταλγούς της 3ης Σεπτέμβρη, μιας διακήρυξης με έντονα τα χαρακτηριστικά μιας αριστερής ρητορικής και θεώρησης των πραγμάτων. Εχει παραδοσιακούς αριστερούς, έχει κεντρώους, έχει στελέχη με απόψεις που μοιάζουν νεοφιλελεύθερες, έχει ρεαλιστές διαχειριστές της εξουσίας, έχει σοσιαλδημοκράτες. Ολοι αυτοί συνυπάρχουν στο όνομα της ενότητας μιας μεγάλης παράταξης, που είναι βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση του κόσμου και την οποία δεν θέλουν να διασπάσουν, για να μη στιγματιστούν ως προδότες. Συνυπάρχουν στο όνομα της εξουσίας, στην οποία έχουν μάθει και μόνο με το ΠΑΣΟΚ ενωμένο μπορούν να την έχουν.
enet.gr

Σοφοί δε προσιόντων….αισθάνονται

2010-03-05T11:01:00.004+02:00

Και μας ήρθαν τα μαντάτα μαχαιριές παναθεμάτα….

Ποιά μαντάτα; πουλήστε τα ξερονήσια να σωθείτε!
Από το 91 φώναζε ο Μητσοτάκης, αλλά εμείς φωνή βοώντος εν τη ερήμω, θαχαμε σωθεί και από την ξεφτίλα των Ιμίων, και τα ταμεία θάχαμε φουλάρει, αλλά αν πάμε πίσω στο χρόνο (για μας τους παλιότερους) και είχαμε ξεμπερδέψει με την φαλκονέρα, θάχαμε σώσει και το ‘Ηράκλειο’.
Αλλά πάντα αντιδραστικοί εμείς, επαναστάτες χωρίς αιτία,δεν ακούγαμε το «σοφό» και τούχαμε βγάλει και όνομα, ‘εφιάλτης’, παρμένο από την ιστορία του άλλου στiς Θερμοπύλες, που αν δεν υπήρχε αυτός, ούτε ήρωας θα ήταν ο Λεωνίδας και οι τρακόσοι του, ούτε ταινία θα γινόταν, ούτε άγαλμα να σταματάνε οι Λεωφορειατζήδες και να κονομάν οι σουβλατζήδες!
Και για το όνομα της ‘Μακεδονίας’ τόχε πει ο σοφός, «μετά από 10 χρόνια θα τόχετε ξεχάσει» έχουν περάσει 20 από τότε και μείς βολοδέρνουμε πως θα την πούμε: άνω Μακεδονία, κάτω Μακεδονία, άνω κάτω Μακεδονία, και όταν βρούμε άκρη να με χέσεις.
Για πολλά είχε πρόβλεψη ο σοφός, και προχτές τον είδα στην TV αεικίνητο, παρά τα 93του, πάλι να προβλέπει: «καλά τα μέτρα αλλά νομίζω δεν επαρκούν» και βγαίνει την άλλη μέρα κείνος ο όλι ο ρέν και επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα.
Ρε αυτά, χρόνια τα φώναζε ο σοφός, παλιά είχαμε τον Κάλχα και την πυθία, σήμερα έχουμε τον Μητσοτάκη και μείς ρε όρνια δεν το εκμεταλλευόμαστε!
Πως;
να στήσουμε ένα μαντείο στους Δελφούς, να έρχονται ξένοι ηγέτες και μη, να τους λέει τα μελλούμενα, και να η κονόμα!
Ρε όρνια, να πως γεμίζουν τα δημόσια ταμεία, και όχι κόβοντας το κουλούρι του φτωχού, έξυπνες ιδέες χρειάζονται, ρε το χρήμα για να έλθει θέλει τρόπο!
Ξυπνήστε ρε λαμόγια του κερατά, γεμίστε τα ταμεία, και ύστερα τα αδειάζετε, άλλωστε αυτή την δουλειά μόνο ξέρετε!
Ξυπνήστε ρεεεε που μολονότι βγάλατε οικονομικά πανεπιστήμια, μεταπτυχιακά, master και ένα σωρό κωλόχαρτα δεν μπορείτε να μοιράσετε δυό γαϊδουριών άχυρο και μια ιδέα τις προκοπής δεν κατεβάζει η γκλάβα σας, «εδώ και τώρα» μουσχάρια, πόσα χρόνια ακόμα θα έχουμε τον άνθρωπο μας!

Που είσαι Ανδρέα να μας δείς

2010-03-03T11:53:00.003+02:00

Από το βυθίσατε το χόρα...... στό μας βύθισαν τη χώρα!

ας εκ-ποιήσουμε

2010-03-02T10:37:00.001+02:00

Aπό την Φαντασίαν έως εις το Xαρτί. Eίναι δύσκολον πέρασμα, είναι επικίνδυνος θάλασσα. H απόστασις φαίνεται μικρά κατά πρώτην όψιν, και εν τοσούτω πόσον μακρόν ταξίδι είναι, και πόσον επιζήμιον ενίοτε δια τα πλοία τα οποία το επιχειρούν.

H πρώτη ζημία προέρχεται εκ της λίαν ευθραύστου φύσεως των εμπορευμάτων τα οποία μεταφέρουν τα πλοία. Eις τας αγοράς της Φαντασίας, τα πλείστα και τα καλύτερα πράγματα είναι κατασκευασμένα από λεπτάς υάλους και κεράμους διαφανείς, και με όλην την προσοχήν του κόσμου πολλά σπάνουν εις τον δρόμον, και πολλά σπάνουν όταν τα αποβιβάζουν εις την ξηράν. Πάσα δε τοιαύτη ζημία είναι ανεπανόρθωτος, διότι είναι έξω λόγου να γυρίση οπίσω το πλοίον και να παραλάβη πράγματα ομοιόμορφα. Δεν υπάρχει πιθανότης να ευρεθή το ίδιον κατάστημα το οποίον τα επώλει. Aι αγοραί της Φαντασίας έχουν καταστήματα μεγάλα και πολυτελή, αλλ' όχι μακροχρονίου διαρκείας. Aι συναλλαγαί των είναι βραχείαι, εκποιούν τα εμπορεύματά των ταχέως, και διαλύουν αμέσως. Eίναι πολύ σπάνιον εν πλοίον επανερχόμενον να εύρη τους αυτούς εξαγωγείς με τα αυτά είδη.

Mία άλλη ζημία προέρχεται εκ της χωρητικότητος των πλοίων. Aναχωρούν από τους λιμένας των ευμαρών ηπείρων καταφορτωμένα, και έπειτα όταν ευρεθούν εις την ανοικτήν θάλασσαν αναγκάζονται να ρίψουν εν μέρος εκ του φορτίου δια να σώσουν το όλον. Oύτως ώστε ουδέν σχεδόν πλοίον κατορθώνει να φέρη ακεραίους τους θησαυρούς όσους παρέλαβε. Tα απορριπτόμενα είναι βεβαίως τα ολιγοτέρας αξίας είδη, αλλά κάποτε συμβαίνει οι ναύται, εν τη μεγάλη των βία, να κάμνουν λάθη και να ρίπτουν εις την θάλασσαν πολύτιμα αντικείμενα.

Άμα δε τη αφίξει εις τον λευκόν χάρτινον λιμένα απαιτούνται νέαι θυσίαι πάλιν. Έρχονται οι αξιωματούχοι του τελωνείου και εξετάζουν εν είδος και σκέπτονται εάν πρέπη να επιτρέψουν την εκφόρτωσιν• αρνούνται να αφήσουν εν άλλο είδος να αποβιβασθή• και εκ τινων πραγματειών μόνον μικράν ποσότητα παραδέχονται. Έχει ο τόπος τους νόμους του. Όλα τα εμπορεύματα δεν έχουν ελευθέραν είσοδον και αυστηρώς απαγορεύεται το λαθρεμπόριον. H εισαγωγή των οίνων εμποδίζεται, διότι αι ήπειροι από τας οποίας έρχονται τα πλοία κάμνουν οίνους και οινοπνεύματα από σταφύλια τα οποία αναπτύσσει και ωριμάζει γενναιοτέρα θερμοκρασία. Δεν τα θέλουν διόλου αυτά τα ποτά οι αξιωματούχοι του τελωνείου. Eίναι πάρα πολύ μεθυστικά. Δεν είναι κατάλληλα δι’ όλας τα κεφαλάς. Eξ άλλου υπάρχει μία εταιρεία εις τον τόπον, η οποία έχει το μονοπώλιον των οίνων. Kατασκευάζει υγρά έχοντα το χρώμα του κρασιού και την γεύσιν του νερού, και ημπορείς να πίνης όλην την ημέραν από αυτά χωρίς να ζαλισθής διόλου. Eίναι εταιρεία παλαιά. Xαίρει μεγάλην υπόληψιν, και αι μετοχαί της είναι πάντοτε υπερτιμημέναι.

Aλλά πάλιν ας είμεθα ευχαριστημένοι όταν τα πλοία εμβαίνουν εις τον λιμένα, ας είναι και με όλας αυτάς τας θυσίας. Διότι τέλος πάντων με αγρυπνίαν και πολλήν φροντίδα περιορίζεται ο αριθμός των θραυομένων ή ριπτομένων σκευών κατά την διάρκειαν του ταξιδίου. Eπίσης οι νόμοι του τόπου και οι τελωνειακοί κανονισμοί είναι μεν τυραννικοί κατά πολλά αλλ' όχι και όλως αποτρεπτικοί, και μέγα μέρος του φορτίου αποβιβάζεται. Oι δε αξιωματούχοι του τελωνείου δεν είναι αλάνθαστοι, και διάφορα από τα εμποδισμένα είδη περνούν εντός απατηλών κιβωτίων που γράφουν άλλο από επάνω και περιέχουν άλλο, και εισάγονται μερικοί καλοί οίνοι δια τα εκλεκτά συμπόσια.

Θλιβερόν, θλιβερόν είναι άλλο πράγμα. Eίναι όταν περνούν κάτι πελώρια πλοία, με κοράλλινα κοσμήματα και ιστούς εξ εβένου, με αναπεπταμένας μεγάλας σημαίας λευκάς και ερυθράς, γεμάτα με θησαυρούς, τα οποία ούτε πλησιάζουν καν εις τον λιμένα είτε διότι όλα τα είδη τα οποία φέρουν είναι απηγορευμένα, είτε διότι δεν έχει ο λιμήν αρκετόν βάθος δια να τα δεχθή. Kαι εξακολουθούν τον δρόμον των. Oύριος άνεμος πνέει επί των μεταξωτών των ιστίων, ο ήλιος υαλίζει την δόξαν της χρυσής των πρώρας, και απομακρύνονται ηρέμως και μεγαλοπρεπώς, απομακρύνονται δια παντός από ημάς και από τον στενόχωρον λιμένα μας.

Eυτυχώς είναι πολύ σπάνια αυτά τα πλοία. Mόλις δύο, τρία βλέπομεν καθ' όλον μας τον βίον. Tα λησμονώμεν δε ογρήγορα. Όσω λαμπρά ήτο η οπτασία, τόσω ταχεία είναι η λήθη της. Kαι αφού περάσουν μερικά έτη, εάν καμίαν ημέραν - ενώ καθήμεθα αδρανώς βλέποντες το φως ή ακούοντες την σιωπήν - τυχαίως επανέλθουν εις την νοεράν μας ακοήν στροφαί τινες ενθουσιώδεις, δεν τας αναγνωρίζομεν κατ' αρχάς και τυραννώμεν την μνήμην μας δια να ενθυμηθώμεν πού ηκούσαμεν αυτάς πριν. Mετά πολλού κόπου εξυπνάται η παλαιά ανάμνησις και ενθυμώμεθα ότι αι στροφαί αύται είναι από το άσμα το οποίον έψαλλον οι ναύται, ωραίοι ως ήρωες της Iλιάδος, όταν επερνούσαν τα μεγάλα, τα θεσπέσια πλοία και επροχώρουν πηγαίνοντα - τις ηξεύρει πού

Κωνσταντίνος Καβάφης (Τα Πλοία)

Εθνικός κουμπαράς για την στήριξη της πατρίδας!

2010-03-01T09:55:00.000+02:00

Την δημιουργία ταμείου στήριξης της πατρίδας μέσω εισφορών των απανταχού Ελλήνων πρότεινε ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κος Πετσάλνικος στην εκπομπή «πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ.

Θεωρώ ότι είναι θετικό να δημιουργηθεί ένα Ταμείο Στήριξης της Ελλάδας με την εθελοντική προσφορά των πολιτών είπε ο κος Πετσάλνικος, διότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν μόνο φοροφυγάδες υπάρχουν και άνθρωποι με ευαισθησίες και φιλότιμο, οι οποίοι καθημερινά με ρωτούν πώς μπορούν να βοηθήσουν από το υστέρημά τους ή από το περίσσευμά τους, αλλά δεν ξέρουν πώς να βοηθήσουν. Είναι επίσης γνωστή η ευαισθησία και η διάθεση προσφοράς των συμπατριωτών μας Ελλήνων της διασποράς.
Ο πρόεδρος της Βουλής διευκρίνισε ότι το Ταμείο αυτό πρέπει να στηρίζεται στην εθελοντική προσφορά εκ μέρους των πολιτών με σκοπό την μείωση του δημόσιου χρέους.

¨Όλα αυτά κύριε πρόεδρε καλά ακούγονται, και ταμείο στήριξης να κάνουμε, και τηλεμαραθώνιους για την σωτηρία μας να δημιουργήσουμε και δίσκο στην εκκλησία να βγάλουμε και όποια άλλη πρόταση υπάρχει ρίχτε την στο τραπέζι, και εμείς μαζί σας. Εκείνο που δεν μας είπατε είναι τι θα κάνετε με τα λαμόγια που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι, αν θα συλληφθούν- τιμωρηθούν-δημευθούν περιουσίες, διαφορετικά η πρόταση σας θα παραμείνει στα αζήτητα, καθώς ο Ελληνικός λαός δεν πείθετε πλέον με προτάσεις σωτηρίας γιατί πιστεύει ότι τα χρήματα θα καταλήξουν σε τσέπες επιτηδείων για την προσωπική τους «σωτηρία».

Υπάρχει βούληση;

2010-02-28T03:57:00.000+02:00

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ

Η είδηση που διοχετεύτηκε από το υπουργείο Οικονομικών αναφέρει πως υπάρχουν περισσότεροι από 26.000 οφειλέτες του Δημοσίου που δεν πληρώνουν ληξιπρόθεσμα χρέη τα οποία φτάνουν συνολικά τα 520 εκατομμύρια ευρώ.

Προφανώς δεν πρόκειται για μικρο-οφειλέτες αφού η είδηση συνοδεύεται από την επισήμανση ότι οι ίδιοι αυτοί οφειλέτες έχουν περιουσία δεκαπλάσια των οφειλών τους, φθάνει δηλαδή τα 5,2 δισ. ευρώ. Είναι σίγουρο πως οι οφειλές αυτές δεν προέκυψαν τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες, αλλά προϋπήρχαν. Ωστόσο, κανένας αρμόδιος δεν μας είχε πληροφορήσει γι' αυτές και πολύ περισσότερο δεν είχε φροντίσει για να εισπραχθούν τα χρήματα αυτά. Με τα δεδομένα της οικονομικής κρίσης, τα 520 εκατ. αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό, αλλά αν αθροίσουμε όλες αυτές τις σταγόνες, σίγουρα θα κλείσουν πολλές μαύρες τρύπες. Το ζητούμενο είναι αν υπάρχει η πολιτική βούληση για ν' αντιμετωπίζει το κράτος τους πολίτες με δικαιοσύνη. Εως τώρα, προφανώς δεν υπήρχε. Δεν υπήρχε η βούληση να καταβάλλουν οι μεγαλοοφειλέτες τα χρεωστούμενα, να ερευνώνται προκλητικές περιουσίες που δημιουργήθηκαν από απλούς υπαλλήλους πολεοδομιών, εφοριών ή άλλων δημόσιων υπηρεσιών, να τηρείται η ίδια αυστηρότητα προς επιφανείς και ισχυρούς επιχειρηματίες. Τα κυβερνητικά δείγματα έως τώρα κινούνται στη σφαίρα των «καλών προθέσεων». Αλλά πέρα από αυτό, τίποτα. Ούτε οι οφειλέτες κλήθηκαν στη Δικαιοσύνη ούτε ερευνήθηκαν τα «πόθεν έσχες» των πλούσιων δημοσίων υπαλλήλων ούτε πληροφορηθήκαμε τι απέγινε με τους «φτωχούς» γιατρούς του Κολωνακίου. Η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη και συγκεκριμένη στα σκληρά μέτρα που παίρνει για τους μισθωτούς. Δεν βλέπουμε την ίδια αποφασιστικότητα για τους υπόλοιπους...

enet.gr

πού 'σε μάγκα το χειμώνα;

2010-02-26T20:33:00.001+02:00

πού την έχεις την κρυψώνα;

Ερωτήματα για την οικονομική κρίση

2010-02-26T19:18:00.002+02:00

ρωτά ο κ. Απόστ. Γεροντόπουλος

«Ψάχνετε 3 δισ. ευρώ με το α΄ πακέτο μέτρων... Και σας ρωτώ:

- Ποιος και πώς θα φορολογήσει τα περίπου 10 δισ. ευρώ (μαύρο χρήμα) που διοχετεύτηκαν στη Βουλγαρία, στην Κύπρο και στις ελβετικές τράπεζες (όπου η χώρα μας λαμβάνει ξαφνικά την τιμητική, δεύτερη μετά την Ιαπωνία θέση σε καταθέσεις, μια και οι λογαριασμοί ανοίγουν πλέον και από το Grand Βritannia του Συντάγματος) από τη στιγμή της πρόωρης και όχι αιφνιδιαστικής και αναδρομικής (όπως θα ήταν λογικό) ανακοίνωσης του καθολικού πόθεν έσχες που θα συμπεριελάμβανε το νέο φορολογικό νομοσχέδιο; Ποιους θα αφορά πλέον, αν και όταν αυτό εφαρμοστεί, αφού τα μεγάλα κονδύλια έχουν διαφύγει σε ασφαλείς προορισμούς; Γιατί δεν φροντίζουμε και εμείς όπως η Γερμανία να μάθουμε από την Ελβετία τα στοιχεία των φοροφυγάδων;
- Γιατί έγινε έμμεση εξαγωγή συναλλάγματος με την... έκτακτη οικονομική ενίσχυση 2 δισ. ευρώ εν μέσω μάλιστα οικονομικής κρίσης, το οποίο λαμβάνουν κατά 99% μετανάστες (πολλοί εκ των οποίων δηλώνουν ανεξέλεγκτα 4- 5 παιδιά προκειμένου να λαμβάνουν μεγαλύτερο ποσό); Σε αντίθεση, μειώνει τη ρευστότητα στην αγορά με την περικοπή κατά 0,5 δισ. ευρώ από τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.
- Πότε επιτέλους σε αυτή τη χώρα θα πάει κάποιος φυλακή ή θα επιστρέψει τα χρήματα που υπεξαίρεσε, καταχράστηκε ή σπατάλησε; Γιατί όλα τα πολιτικά σκάνδαλα στην Ελλάδα παραγράφονται; Από ποιους καλύπτονται και πού είναι τώρα οι Ρουσόπουλοι, οι Βουλγαράκηδες και όλοι αυτοί που οικειοποιήθηκαν το δημόσιο χρήμα με αποτέλεσμα να καλούμαστε να πληρώσουμε τα σπασμένα; Γιατί δεν αποφασίζουμε να μιμηθούμε το παράδειγμα της Βρετανίας και να τιμωρούνται και οι πολιτικοί σε αυτή τη χώρα, αντί να χαίρουν ασυλίας;
- Είναι αλήθεια ότι οι μισθοί των βουλευτών και των δικαστικών είναι συνταγματικά διασφαλισμένοι και δεν μπορεί ούτε να μειωθούν ούτε να φορολογηθούν με άλλο τρόπο τα αυτοτελώς φορολογούμενα; Πώς θα πληρώσουμε λοιπόν όλοι για την οικονομική κρίση όπως διαμηνύει ο υπουργός των Οικονομικών;
- Τι θα γίνει με τους χιλιάδες συμβασιούχους των δημοτικών επιχειρήσεων και των δήμων, οι οποίοι προσλαμβάνονται με αδιαφανείς διαδικασίες ανανεωμένων συμβάσεων προκειμένου να εξυπηρετούν τις πελατειακές σχέσεις του εκάστοτε πανίσχυρου και ανεξέλεγκτου δημοτικού άρχοντα, διογκώνοντας το δημόσιο έλλειμμα;
- Γιατί δεν καλούνται τα golden boys να επιστρέψουν τα bonus που εισέπραξαν χρησιμοποιώντας τα τοξικά ομόλογα και γιατί δεν ζητούνται ευθύνες από τις τράπεζες και τις μεγάλες εταιρείες γι΄ αυτά; Μήπως αυτά τα ποσά δεν αφαιρέθηκαν από τα κέρδη τους με συνέπεια να πληρώσουν λιγότερο φόρο; Ήταν ή δεν ήταν αυτή η αιτία της οικονομικής κρίσης και πώς γίνεται οι τράπεζες ένα χρόνο μετά να επιστρέφουν στην κερδοφορία;
- Θα πληρώσουν για την κρίση του ασφαλιστικού μας συστήματος οι μεγαλογιατροί, οι διευθυντές των εργαστηρίων των νοσοκομείων, οι φαρμακευτικές και παραφαρμακευτικές εταιρείες των οποίων τα στελέχη και οι ιατρικοί επισκέπτες κυκλοφορούν με υπερσύγχρονα αυτοκίνητα και μένουν σε πανάκριβες μεζονέτες, με χρήματα που εξασφάλισαν από μίζες, δωροδοκίες, απευθείας αναθέσεις και στημένους μειοδοτικούς διαγωνισμούς;

Αν δεν είναι αυτά σκάνδαλα, τότε ποια είναι;
Υπάρχει τελικά, ή μήπως είναι τεχνητή η λεγόμενη οικονομική κρίση προκειμένου να συνθλιβεί η μεσαία τάξη; Γιατί αυτό που φαίνεται να γίνεται, άλλη μία φορά, την επόμενη μέρα είναι οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι».
Μικροπολιτικός

Μήπως τρελάθηκα και δεν το ξέρω;

2010-02-22T00:46:00.000+02:00

Στην Αθήνα έρχονται σήμερα οι ελεγκτές της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, για να παρακολουθήσουν την εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας. Ταυτόχρονα, ανακοινώνονται νέα οικονομικά μέτρα από την κυβέρνηση.

Μήπως η άφιξη των «βαρβάρων» είναι μια κάποια λύση για την κυβέρνηση, ώστε να εφαρμόσει μέτρα που είχε προαποφασίσει;

Μήπως η «απογραφή» της Νέας Δημοκρατίας ήταν το πρόσχημα για μη τήρηση των υπεσχημένων;

Μήπως έχουμε δύο κόμματα εξουσίας, με ταυτόσημη «συναινετική» πολιτική;

Μήπως η ηγεσία του ΚΚΕ πρέπει να παρατήσει την «ξύλινη» γλώσσα, και κατεβαίνοντας στον λαό δίχως να χαϊδεύει αυτιά, να αποδώσει τα του καίσαρος τω καίσαρι;

Μήπως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αντί να κοιτιέται στον καθρέπτη και να αναρωτιέται ποια είναι η ομορφότερη, πρέπει επιτέλους να αφήσει πίσω αυτά που τους χωρίζουν – τα βλέπουν ποιο μετά – και να ακούσουν τα λόγια του «Αρτεμιδώρου» πριν είναι πολύ αργά;

Μήπως όλοι μαζί πρέπει να ακούσουν τον λαό που κραυγάζει, εδώ και τώρα τους κλέφτες στο «Γουδή»;

Μήπως τρελάθηκα και δεν το ξέρω;

Η αξιοπιστία των κομμάτων και η φθαρμένη Αριστερά

2010-02-21T03:33:00.000+02:00

Του ΘΩΜΑ ΤΣΑΤΣΗ

Η αξιοπιστία σε οποιονδήποτε τομέα δεν επιτυγχάνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος, και κυρίως κόπος, για να κερδίσει κάποιος την εμπιστοσύνη του ακροατηρίου του. Στην πολιτική πολλές φορές τα πράγματα κινούνται αντίθετα.

Αυτό που ώς έναν βαθμό συμβολίζει την αξιοπιστία, δηλαδή η σταθερότητα στις απόψεις, μπορεί να οδηγήσει στην απομόνωση και στην απόρριψη. Τι κι αν ένα μεγάλο μέρος των πολιτών κατηγορεί τους πολιτικούς και τα κόμματα για έλλειψη αξιοπιστίας, γιατί χαράσσουν την πολιτική τους σύμφωνα με τις συγκυρίες και όχι με τις δεσμεύσεις τους; Η οικονομική κρίση είναι ιδιαίτερα διδακτική και σ' αυτό το θέμα.
Από την περίφημη φράση «λεφτά υπάρχουν» πριν από τις εκλογές και τις περικοπές της σπατάλης σε τομείς του Δημοσίου αμέσως μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου πέρασε στην άλλη όχθη. Και αντί να μοιράζει λεφτά, άρχισε να ανακοινώνει μέτρα. Να καταργεί ή να ελαχιστοποιεί αυξήσεις μισθών, να αυξάνει φόρους, να περικόπτει επιδόματα και να κινείται στη σκληρή γραμμή των μέτρων που επιβάλλουν οι πλουσιότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που άλλα έλεγε πριν από τις εκλογές και άλλα έπραξε μετά; Ο πρωθυπουργός σε μεγάλο βαθμό βρήκε θετική ανταπόκριση από τον κόσμο. Που, είτε γιατί έχει τρομοκρατηθεί είτε γιατί έχει πεισθεί για τις καλές προθέσεις ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, σ' έναν μεγάλο βαθμό εμφανίζεται να δείχνει εμπιστοσύνη στη σκληρή οικονομική πολιτική. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Public Issue, το 62% δηλώνει ότι η σημερινή κυβέρνηση μπορεί να αντιμετωπίσει το χρέος.
Ποιος εμφανίζεται να είναι χαμένος από την κρίση; Κυρίως τα κόμματα της Αριστεράς. Που ενώ εδώ και δεκαετίες αγωνίζονται να εκφράσουν κάτι διαφορετικό, ενώ με κάθε ευκαιρία περιγράφουν έναν άλλο δρόμο από την πολιτική που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις από τη Μεταπολίτευση και μετά, δεν εισπράττουν ούτε τώρα -για την ώρα τουλάχιστον- πολιτικά οφέλη. Τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ταλαιπωρημένος από τον εαυτό του ΣΥΡΙΖΑ δεν πείθουν στον βαθμό που θα αναμενόταν. Η επιρροή τους παραμένει κοντά στο ποσοστό που έλαβαν στις εκλογές (βαρόμετρο Φεβρουαρίου της Public Issue), ενώ οι θετικές κρίσεις των πολιτών τόσο για την Αλέκα Παπαρήγα όσο και για τον Αλέξη Τσίπρα έχουν μειωθεί σταδιακά από τον περασμένο Οκτώβριο, όταν έγιναν οι εκλογές. Μειωμένη εμφανίζεται και η θετική κρίση των πολιτών στη δημοτικότητα του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Φεβρουάριο του 2010.
Πώς αντιλαμβάνονται, λοιπόν, οι πολίτες την αξιοπιστία; Και γιατί τελικά εμφανίζονται να πριμοδοτούν την πολιτική που γίνεται εις βάρος τους βάζοντας στην άκρη κάποιους που τους λένε ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος; Οι απαντήσεις σίγουρα είναι πολλές. Μία από αυτές είναι ότι ο κόσμος αναζητά την αξιοπιστία και δεν επιθυμεί παλινωδίες. Θέλει να εμπνευστεί και να δώσει ευκαιρίες. Δεν θέλει όμως να ακούει τα ίδια και τα ίδια, ακόμη και αν αυτά χαϊδεύουν τ' αυτιά του.
Το ΚΚΕ έχει επιλέξει εδώ και δύο δεκαετίες τη δική του μοναχική, αλλά συνεπή πορεία. Δεν έχει όμως πολιτικά οφέλη. Αυτά τουλάχιστον που εμφανίζεται δημοσίως ότι επιδιώκει. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, είναι ένα πολιτικό σχήμα που έχει φτάσει στα όριά του. Η φθαρμένη εικόνα του διαπερνά τα στελέχη του, που ανταγωνίζονται και πλειοδοτούν πότε στην «αριστερή στροφή» και πότε σε κάτι άλλο.
Η εικόνα με τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τις τάσεις του ΣΥΝ να δίνουν μάχη επικράτησης οι μεν εναντίον των δε αλλά και μεταξύ τους έχει οδηγήσει σε μια φθορά που ίσως δεν έχει προηγούμενο. Αν δεν καταλήξουν στο τι θέλουν, ο κόσμος θα τους αναγκάσει να το κάνουν με την πρώτη ευκαιρία. Αλλά τότε πιθανόν να είναι αργά.
enet.gr

«Μη διανοηθείτε να φέρετε και εδώ τα μέτρα που ετοιμάσατε για τους Ελληνες».

2010-02-18T22:15:00.001+02:00

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Η απάτη Αθήνας - Ε.Ε.

Οι Ελληνες πολίτες βασανίζονται εδώ και τέσσερις μήνες από την απειλή της περικοπής των εισοδημάτων τους. Η δικαιολογία από τα επίσημα χείλη της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης και της Ευρ. Ενωσης είναι ότι το δημόσιο χρέος είναι τόσο μεγάλο που ξεπέρασε τα επιτρεπτά όρια στην ευρωζώνη και χρειάζονται οδυνηρά μέτρα για να μετριαστεί. Παρ' όλα αυτά, δύο στοιχεία έρχονται διαρκώς να κουρελιάσουν αυτή τη δικαιολογία. Πρώτα πρώτα, το έλλειμμα της Ελλάδας δεν είναι ούτε το μοναδικό τέτοιου μεγέθους, ούτε και το υψηλότερο. Η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Βρετανία, η Ισπανία και η Πορτογαλία βρίσκονται περίπου στην ίδια μοίρα, και σε χειρότερη.
Δεύτερον, δεν είναι η πρώτη φορά που το δημόσιο έλλειμμα και της Ελλάδας και άλλων χωρών της ευρωζώνης περνάει κατά πολύ το επιτρεπτό όριο του 3%, που θέλει η δημοσιονομική πειθαρχία.
Επομένως, δεν είναι το δημόσιο χρέος αυτό καθ' αυτό υπεύθυνο για τη σημερινή δεινή θέση που βρίσκεται η χώρα, και με την οποία απειλούνται οι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
Η δικαιολογία, ότι τώρα το ποτήρι ξεχείλισε και οι δανειστές φοβούνται πλέον πως δεν θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω, έχει επίσης αποδειχτεί ένα ψέμα από τους ίδιους τους δανειστές ! Οι οποίοι (βλ. Ντόιτσε Μπανκ και οι αγγλοαμερικανικές τράπεζες) σκληρίζουν διαρκώς ότι η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα χρεοκοπίας, όταν τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων είναι στο 1,90 ή στο 2,20, αλλά φροντίζουν και τα αγοράζουν όταν με τις στριγκλιές τους τα έχουν εκτοξεύσει στο 3,80 ή στο 6%!
Και ο πιο άσχετος, μα και ο πιο αφελής πια καταλαβαίνουν ότι η Ελλάδα δεν απειλείται, ούτε βάλλεται για το δημόσιο χρέος της. Απειλείται από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις τράπεζές της, με πρωτοστατούσα τη Γερμανία, υπό τα χειροκροτήματα της Βρετανίας και της ζώνης των σκληρών εργοδοτικών βόρειων χωρών.
Η Ελλάδα έχει υποδειχθεί από αυτή την ομάδα ως χώρα παραδειγματισμού για την εφαρμογή μιας ακόμη πιο σκληρής εργοδοτικής πολιτικής για συρρίκνωση των εργατικών δικαιωμάτων και του κόστους εργασίας. Οι εργοδότες θεωρούν πλέον τις αμοιβές των Ευρωπαίων ασύμφορες.
Πρόκειται για την πιο απροκάλυπτη επίθεση του κεφαλαίου κατά των εργαζομένων, με την πανάρχαια συνταγή της εκτέλεσης ενός αιχμαλώτου για παραδειγματισμό των υπολοίπων.
Ο επικεφαλής του μεγαλύτερου συνδικάτου της Γερμανίας (καμιά σχέση με τα εδώ κρατικοδίαιτα και κατ' ευφημισμόν συνδικάτα), που το 'χει πιάσει το νόημα, προειδοποίησε προχθές τη Μέρκελ: «Μη διανοηθείτε να φέρετε και εδώ τα μέτρα που ετοιμάσατε για τους Ελληνες».
Η τιμωρία της Ελλάδας για παραδειγματισμό και για μοντέλο στους λαούς της Ευρώπης γίνεται ολοφάνερη και από ένα άλλο, καραμπινάτο γεγονός:
Η Ε.Ε. έχει τη δυνατότητα να σώσει μια χώρα και από τα νύχια των κερδοσκόπων, που τη δανείζουν, και από την ύφεση για να μην γκρεμιστεί: δίνοντας εντολή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να κόψει νόμισμα και να το διαθέσει με πολύ χαμηλότοκη ρήτρα. Αυτό ακριβώς κάνουν οι ΗΠΑ εδώ και μήνες, και έχουν μπει πάλι σε ρυθμό ανάπτυξης.
Μα «θα ανέβει έτσι ο πληθωρισμός», μπορεί να αντιτείνει κάποιος. Τα 30 ή 50 δισ., που χρειάζεται η Ελλάδα για να ξελασπώσει, δεν καταγράφονται ούτε ως χιλιοστό στη γραμμή του ευρωπαϊκού πληθωρισμού.
Ο υπογράφων θεωρεί ότι το ελληνικό οικονομικό, κρατικό, πελατειακό σύστημα είναι εγκληματικό, αντιπαραγωγικό και πρέπει να γκρεμιστεί χθες. Οπως είναι συμφέρον για τον λαό να εξαφανιστεί η αμαρτωλή σχέση Κοινοβουλίου - υπαλλήλων - συνδικάτων, που ροκανίζει την παραγωγικότητα της πλειονότητας του λαού και τον λερώνει με τη νοοτροπία της αρπαχτής, της αδικίας, του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας, του ραγιαδισμού. Σπαταλώντας, επιπλέον, και τρισεκατομμύρια από τον ευρωπαϊκό κορβανά σε απάτες.
Αυτή, όμως, η αλλαγή είναι υποχρέωση της (κάθε) κυβέρνησης, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης των κεφαλαιούχων. Υποχρέωση απέναντι στον ελληνικό λαό και σε κανέναν άλλον. Και είναι έγκλημα να χρησιμοποιείται η Ε.Ε. ως άλλοθι και να της δίνεται και το δικαίωμα να επεμβαίνει, χωρίς να έχει κανέναν μηχανισμό επιβολής ή λύσης.
Η Ελλάδα δυστυχεί εδώ και χρόνια να στερείται ηγεσίας με όρθια στάση και αξιοπρέπεια. Είναι πνιγμένη σε νοοτροπίες φοβισμένων πολιτικάντηδων.
Αυτή είναι η πληγή της. Ολα τα άλλα έπονται.

enet.gr

Να μην πληρώσει η αριστερά την νύφη!

2010-02-18T11:23:00.000+02:00

Να κάνουμε εξεταστικές για να δούμε ποιος ευθύνεται για τα χάλια μας, φωνάζει ο Παπανδρέου! Συμφωνεί και ο έτερος της συναίνεσης ο Σαμαράς, αρκεί να ψάξουμε πίσω στο χρόνο! Τα λεφτά πίσω φωνάζει ο Καρατζαφέρης, και η αριστερά στη γωνία, γιατί αυτή ξέρει ότι τούτοι οι λεβέντες, είναι ικανοί στο τέλος να τις χρεώσουν την ζημιά, λόγω των δανείων «αποκατάστασης» της χώρας μετά τον εμφύλιο! Διότι ξέρει η αριστερά, ότι εκεί που τσακώνονται τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια!
Και όμως κύριοι, ο εμφύλιος είναι η αιτία της σημερινής μας οικονομικής καταστροφής, και αν πάμε πιο πίσω η μικρασιατική καταστροφή, τα δάνεια του Όθωνα, οι εκστρατείες του Αλέξανδρου, αυτού που αποκαλέσαμε Μέγα, αλλά άδειασε τα ταμεία με τις εκδρομές του, τα έξοδα των Μηδικών πολέμων, ο Αγαμέμνονας, και το μουνί της ωραίας Ελένης.
Μάλιστα φίλοι μου το μουνί ευθύνεται για την οικονομική μας καταστροφή!
Για ένα μουνι ξευτιλίστηκε ο Ανδρέας, πέθανε ο Βαρθολομαίος, σαλτάρισε ο Ζαχόπουλος.
Κύριοι της συναίνεσης αναζητήσατε το μουνί της δικιάς μας καταστροφής, μέσα στα δικά σας αιδοία, και αφήστε την αριστερά απέξω, δεν θα τις χρεώσετε την ζημιά για μια παρτούζα που έκανε το 89!

με χιούμορ

«άντε και γ...».

2010-02-14T21:25:00.000+02:00

Συνταξιούχος ετών 53 (και μισό...); Δύσκολο. Οταν μάλιστα σε λένε Καραμανλή Κωνσταντίνο του Αλέκου, αδελφού του Κωνσταντίνου, ο οποίος είχε και αυτός αναχωρήσει το 1963 για το Παρίσι, αλλά επέστρεψε, ακόμη δυσκολότερο. Ασε που η Ραφήνα είναι, ούτως ή άλλως, κοντύτερα από την Βoulevard de Μontmorency. Ολα αυτά βεβαίως εμπεριέχουν πολλούς άγνωστους και απρόβλεπτους παράγοντες. Αλλά και μία βεβαιότητα. Οσοι θεωρούν ότι το παιχνίδι στη ΝΔ είναι μια υπόθεση μεταξύ του Σαμαρά και της Ντόρας πέφτουν έξω. Πρόκειται στην πραγματικότητα για «μέθοδο των Τριών».

Διάβασε ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη εδώ

Ανώτατες Σχολές Απατεώνων!

2010-02-11T16:00:00.002+02:00

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ Απατεώνες

Η απάτη χάρισμα μοναδικό. Αναντικατάστατο. Προσοδοφόρο. Εξαιρετικό. Καλύτερα μέτριος και ανήθικος παρά ικανός και τίμιος. Εχεις δει κανέναν να βγάζει τον αγλέουρα με τον ιδρώτα του προσώπου του; Ούτε μισό. Η ραδιουργία και η δολοπλοκία πορεύονται με τον πλούτο, τη δόξα και την επιτυχία. Είσαι, ας πούμε, μεγαλοστέλεχος κρατικό. Περιορισμένων αντιλήψεων. Ομως εξαιρετικών γνωριμιών.
Και κομματικών. Και επιχειρηματικών. Τουτέστιν, τα παίρνεις κάτω από το τραπέζι το γνωστό. Γιατί πώς αλλιώς εσύ ο μετριοτίποτας θα γίνεις αρχηγός; Με το Ευαγγέλιο και τον σταυρό; Πάμε τώρα στο ψητό. Οι γνωριμίες εξασφαλίζουν μέλλον και παρόν. Γιατί έτσι και σε απολύσουν από την ΕΡΤ, ας πούμε, από την οποία έχεις καταβροχθίσει έναν σκασμό. Ετσι λοιπόν και απαλλαγούν από τη σπουδαία υπηρεσία που έχεις προσφέρει σ΄ αυτόν τον ευάερο και ευήλιο οργανισμό, την επομένη οι φίλοι θα σε φροντίσουν χωρίς να χάσουν λεπτό. Δίνεις; Παίρνεις. Δεν δίνεις; Δεν παίρνεις. Πώς λέμε «αυτός ο πολιτικός πέθανε στην ψάθα σας χαζός»; Καλά να πάθει ο μακάκας ο ηθικός. Ποτέ διά της ευθείας. Πάντα διά της υπόγειας γνωριμίας. Αποτέλεσμα; Αλλα λες, άλλα σκέφτεσαι, άλλα κάνεις. Με ειλικρίνεια μηδενική. Με προοπτική εντελώς συμφεροντολογική. Ετσι υπονομεύονται οι φιλίες. Ετσι νοσηρές οι σχέσεις. Ετσι το συμφέρον και η χυδαία λογική σκοτώνουν το αίσθημα και κάθε ανθρώπινη, άγραφη Αρχή. Γι΄ αυτό η Νεολαία της ανεργίας, της ωρομισθίας και των επτακοσίων euros είναι έτοιμη να εκραγεί. Μοναδικό πλεονέκτημα η διαπλοκή. Πτυχίο διδακτορικό η γνωριμία η μεγαλοεπιχειρηματική. Εξασφαλισμένη με πλούσια ελέη η οικογενειακή, και των δισέγγονων ακόμη, η ζωή. Αν όμως είσαι ικανότατος και ηθικά σωστός, η Αγορά θα σ΄ αφήσει να πέσεις στο αχανές κενό. Είπατε ερευνητές και επιστήμονες; Λάθος. Εγκλημα και εθνική προδοσία μια τέτοια πορεία εκπαιδευτική. Πρωταθλητές στην απάτη πρέπει να βγάζει κάθε Ανώτατη Σχολή!

ΤΟ ΒΗΜΑ

Η συναίνεση και η αποσιώπηση... για τα σκάνδαλα καλά κρατεί

2010-02-10T03:00:00.001+02:00

Στοχασμός - πολιτική

Κύριε πρωθυπουργέ τι άλλο περιμένετε;

Μας είχατε πει προεκλογικά, προφανώς υπολογίζοντας και τα βεβαιωμένα πρόστιμα των 5,5 δισ, ότι λεφτά υπάρχουν...

Μετά από πέντε μήνες μαθαίνουμε ότι εάν είχε εισπραχθεί αυτό το πρόστιμο ΔΕΝ θα χρειαζόταν να προβούμε σε αυτόν τον ταπεινωτικό δανεισμό (με αυτούς τους επαχθείς όρους) με το διασυρμό της χώρας μας να είναι πρώτο θέμα σε όλα τα Διεθνή Δελτία Ειδήσεων.

Τι περιμένατε πέντε μήνες;

διαβάστε την συνέχεια του άρθρου εδώ

Να ανοίξει ο φάκελος των επιχορηγούμενων από το κράτος Μ.Κ.Ο! Oλα τα στοιχεία στο φώς!

2010-02-10T02:35:00.002+02:00

απο taspa
Μ.Κ.Ο = Μεγαλη Κομματικη Ομερτα

Non-Governmental Organisations,σε Ελληνική απόδοση Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις!

Αρχικά ο όρος ΜΚΟ παρέπεμπε σε διεθνείς οργανώσεις που στηρίζονταν στην ιδιωτική πρωτοβουλία και είχαν κοινωφελείς σκοπούς, ανθρωπιστικούς, περιβαλλοντολογικούς και πάντως καμία σχέση με τον κρατικό κορβανά.
Στην πορεία όμως το δαιμόνιο της φυλής κατάλαβε πως οι ΜΚΟ είναι το προσφορότερο όχημα μεταφοράς κρατικού χρήματος στους ιδιώτες (συγγενείς, φίλους, κουμπάρους, χωριανούς) με τις κατάλληλες άκρες στα υπουργεία, στις γενικές γραμματείες και στα πολιτικά κόμματα.
Πολύ γρήγορα οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις εξελίχτηκαν σε Μπίζνες Καλά Οργανωμένες!

διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Έχασε το τρένο

2010-02-09T00:28:00.000+02:00

Από τις ριπές

Η ΩΡΑ μηδέν έχει ήδη σημάνει για τους ελληνικούς σιδηροδρόμους, αφού τα υπέρογκα χρέη και ελλείμματά τους και η γενικότερη απαξίωσή τους δείχνει ότι ο ΟΣΕ έχασε το τρένο.

ΟΧΙ μόνο στον τομέα του εκσυγχρονισμού και του ανταγωνισμού του με τα άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά και στην υπόθεση της βιωσιμότητάς του.
ΜΕ χρέη πάνω από εννέα δισεκατομμύρια ευρώ- σχεδόν τετραπλάσια από αυτά της παλιάς Ολυμπιακής Αεροπορίας- ο ΟΣΕ αποτελεί τον πιο υπερχρεωμένο κρατικό οργανισμό και οι προοπτικές για το μέλλον του διαγράφονται δυσοίωνες. ΚΥΡΙΩΣ γιατί δεν υπάρχει κανένα συγκεκριμένο σχέδιο ή πρόγραμμα ώστε οι σιδηροδρομικές μεταφορές να αποκτήσουν τον ρόλο που έχουν στις περισσότερες χώρες.
ΤΟ τρένο θεωρείται, σε όλο τον κόσμο, το κατ΄ εξοχήν προνομιακό μεταφορικό μέσο, αφού είναι το ασφαλέστερο, το φιλικότερο προς το περιβάλλον και το οικονομικότερο.
ΟΜΩΣ στη χώρα μας καμία κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε σοβαρά με τις σιδηροδρομικές μεταφορές. Επί χρόνια εξαγγέλλονται προγράμματα και σχέδια για τον εκσυγχρονισμό του δικτύου του και του τροχαίου υλικού.
ΤΑ οποία είτε δεν εφαρμόζονται είτε υλοποιούνται με τόσο αργούς ρυθμούς που ξεπερνιούνται από τα πράγματα και η κατάσταση δεν αλλάζει. Τα συχνά δυστυχήματα που σημειώνονται στο δίκτυο του ΟΣΕ επιβεβαιώνουν την εγκατάλειψή του.
Η προηγούμενη κυβέρνηση υποσχόταν προεκλογικά ότι θα εξυγιάνει τον ΟΣΕ και αντ΄ αυτού εκτόξευσε τα χρέη του από τα 3,5 δισ. ευρώ το 2003, στα 9,4 δισ. το 2009!
Η σημερινή κυβέρνηση, που έχει θέσει την πράσινη ανάπτυξη ως κύριο στόχο της, οφείλει να ασχοληθεί σοβαρά με τη βελτίωση των σιδηροδρομικών μεταφορών.
ΝΑ καταρτίσει ένα αξιόπιστο και εφαρμόσιμο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του δικτύου και του τροχαίου υλικού και να αποκαταστήσει την αξιοπιστία των σιδηροδρόμων, που σήμερα βρίσκεται στο χειρότερο σημείο της.

ΤΑ ΝΕΑ

H ΠΛΑΤΕΙΑ

2010-02-08T03:12:00.002+02:00

απο taspa

Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία.

Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα.
Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο.
Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος.
Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο.
Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν.
Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.
Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά.
Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς.
Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους.
Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου.
Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν..
Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους.
Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος.
Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικάτάξεις . Όπως οι γκάνγκστερ.
Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας.
Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι.
Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι.
ΚΔΟΑ.. Κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια.
Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες.
Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες.
Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες.
Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία.
Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον...
Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί.
Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν.
Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο.
Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις..
Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα.
Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα.
Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.

Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%.

Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ' οίκον.

Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία.

Ένας γάμος, τώρα πριν να 'ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν.

Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife.

Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται..

Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητεςτης κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι.

Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.

Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα.

Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια.

Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο;

Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση.

5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί;

Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας;

Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν.

Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα.

Η ΕΛΛΑΔΑ αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ? το μπαλκόνι.

Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα.

Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά.

Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ.

Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις.

Συμπληρώνω:

Πού είναι η άλλη Έλλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας. Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος. Η Ελλάδα του (αντοπάριστου (βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!!!)) αθλητισμού, της ευγενούς αμίλλης και του θαυμασμού του καλού καγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής και της εξέλιξης. Η Ελλάδα του μέτρου. της μετριοφροσύνης και της σύνεσης. Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί.

Μόνο που είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο. Αυτό το 95% χρεωκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%.

Ανακαλύψτε το, αποκαλύψτε το, διαδόστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε το....

Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας.......................

taspa-taspan-taspa.blogspot.com

Η γοητεία του ανωφελούς

2010-02-07T20:24:00.000+02:00

ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ

Oι απεριόριστες δυνατότητες της τηλεόρασης για ενημέρωση, ψυχαγωγία και εκπαίδευση, ο λαϊκός και απροσποίητος (όπως θα όφειλε να είναι) χαρακτήρας της και το αναλογικά χαμηλό κόστος λειτουργίας της (σε σχέση με τις εκπαιδευτικές δαπάνες λ.χ.) είναι στοιχεία που κανονικά θα μπορούσαν να κάνουν την ΕΡΤ μια επιβλητική, τολμηρή και ευφάνταστη ακαδημία λόγου και θεάματος, ψυχαγωγίας και κριτικής, ενημέρωσης και στοχασμού, πολιτικής και φιλοσοφίας. Το ίδιο και η Παιδεία μας θα μπορούσε να ήταν αγαθή και δημιουργική δύναμη στην υπηρεσία του έθνους, όπως άλλωστε και κάθε δημόσιος οργανισμός κοινής ωφέλειας.

Αντ΄ αυτού η ΕΡΤ (και κατ΄ αναλογία κάθε δημόσιος οργανισμός) εκφράζει, και μάλιστα έντονα, το γνωστό νεοελληνικό σύνδρομο: ακριβοί στο ανωφελές και στο ανούσιο, φτηνοί στο ωφέλιμο και στο ουσιώδες. Το γεγονός λ.χ. ότι χρόνια τώρα η φιέστα του Γιουροβίζιον συνιστά το υπέρτατο όραμα της ΕΡΤ όχι μόνο δείχνει έλλειψη φαντασίας, προσβάλλει όλους εμάς τους θεατές, επειδή απλούστατα οι εκάστοτε υπεύθυνοι πιστεύουν ότι αυτού του είδους τα θεάματα είναι που μας ταιριάζουν. Η ουσία της δημοκρατίας είναι Παιδεία, η αρετή της μάθησης. Αν λοιπόν η ΕΡΤ, ή το σχολείο γενικότερα, αντί να παιδαγωγεί, επιμένει στο στρεβλό και στο ανόητο, τότε ουσιαστικά καταλύεται η δημοκρατία επειδή η δημοκρατία ευνοεί τον κριτικό και ατίθασο λόγο, την εικονοκλαστική ιδεολογία και την αειφόρο ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. Προφανώς υπάρχουν στην αντίπερα όχθη τα εκμαυλιστικά ποσοστά τηλεθέασης της ιδιωτικής τηλεόρασης. Αλλά γι΄ αυτό υπάρχει η δημόσια τηλεόραση, όπως άλλωστε και η δημόσια Παιδεία: για να δείχνει πως το φτηνό όσο και να λάμπει παραμένει έωλο και ανωφελές.
Τις ημέρες αυτές όλοι πιανόμαστε από τα μαλλιά μας στην προσπάθεια να μη βουλιάξουμε μέσα στα τοξικά απόβλητα της εθνικής μας οικονομίας. Ωστόσο, όπως όλοι τελικά ομολογούν, αυτός ο επαπειλούμενος πνιγμός οφείλεται στην έλλειψη αξιοκρατίας και αξιοπιστίας, οφείλεται δηλαδή σε ένα σύστημα αντιπαιδαγωγικό και αντιπνευματικό.
Το διαρκές έλλειμμα της Παιδείας και του πολιτισμού μας γενικότερα δεν φαίνεται να μας απασχολεί. Και όμως από εκεί ξεκινούν όλα. Από τα τοξικά απόβλητα μιας ανούσιας και ανωφελούς Παιδείας, μέρος της οποίας είναι και η ΕΡΤ.

Ο κ. Γιώργης Γιατρομανωλάκης είναι ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας και συγγραφέας.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Εκπολιτίζοντας!

2010-02-06T11:41:00.000+02:00

Μέρα βροχής! Αποφάσισα να ξεσκονίσω την βιβλιοθήκη, όταν έπεσα πάνω σένα βιβλίο έκδοσης του 1981.

Ο τίτλος του; Ο παπαλάνγκι, και συγγραφέας κάποιος ιεραπόστολος ονόματι Έριχ Σόερμαν.
Τούριξα μια ματιά για να ξαναθυμηθώ τα γραφόμενα, που είναι οι λόγοι προς τους ιθαγενείς ενός «άγριου» πολυνήσιου φύλαρχου που επισκέφτηκε την Ευρώπη στις αρχές του περασμένου αιώνα.
Δέστε φίλοι μου αγαπημένοι πως περιγράφει αυτός ο άγριος, αμαθείς και απολίτιστος φυλαρχάκος, τον σύγχρονο και πολιτισμένο Ευρωπαίο:
Ο παπαλάνγκι (αναφέρετε στον Ευρωπαίο), είναι αυτός που χάνει τη ζωή του κάνοντας συνέχεια δουλειές για να βγάλει λεφτά, φοράει ρούχα γιατί ντρέπεται να δείξει το σώμα του, μένει σε πέτρινα μπαούλα και δεν ξέρει τον διπλανό του, σκέφτεται από το πρωί μέχρι το βράδυ γιατί δεν θέλει να θεωρείται κουτός, πηγαίνει στο σινεμά νομίζοντας ότι διασκεδάζει, διαβάζει εφημερίδες δήθεν για ενημέρωση (δεν μοιράζανε dvd τότε), και έχει θεοποιήσει τις μηχανές και το επάγγελμα του.
Και μύρια άλλα λέει στους λόγους του, για τον Ευρωπαίο σύγχρονο άνθρωπο, αυτό το κατάπτυστο απολίτιστο φυλάρχιον.
Πιστεύω όμως ότι μετά από τόσα χρόνια που πέρασαν, οι ικανοί μας «ιεραπόστολοι» -με την δύναμη του Θεού μας - να έχουν «εκπολιτίσει» τους δόλιους υπηκόους αυτού του αγροίκου πρωτόγονου φιλαρχίσκου, και να χαίρονται και αυτοί την ζωή σαν εκσυγχρονισμένοι παπαλάνγκιδες!
Αμήν!

Χαστούκια

2010-02-05T03:07:00.001+02:00

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ

Σε βλέπω που κλαις και απολαμβάνω τις δικές σου ενοχές. Καλά να πάθει ο πολιτικός κεφτές. Ούτε χαρτομάντιλο αξίζεις. Μουντζώνεις; Σωστά. Με ορθάνοικτη όμως την παλάμη.

Προς το πρόσωπό σου. Σαν το καλό το παλικάρι. Γαμοσταυρίζεις; Αν τα ρίχνεις στο άδειο σου κεφάλι, τότε πολύ καλώς κάνεις. Εκατό φορές στον πίνακα να το γράψεις και την επομένη με τον κηδεμόνα σου στο σχολείο να κοπιάσεις. Αν όμως σου φταίνε οι πολιτικοί, τότε να ξαπλώσεις σε ψυχιατρικό ντιβάνι. Για σκάλισε τη μνήμη σου και άρχισε να κοπανάς τη νίκη σου. Να, μόλις πριν από τέσσερις μήνες σου καθόρισαν την τύχη σου. Με την ψήφο σου!
Προεκλογικά, λοιπόν. Από εκεί τα μαντάτα των υποψήφιων νεκρών. Οι δείκτες κατρακυλούσαν και τρομοκρατούσαν. Οι Ευρωπαίοι τον λεπρό Ελληνα δακτυλοδεικτούσαν. Η κρίση είχε στοιχειώσει κάθε σπίτι. Και ο Καραμανλής προειδοποιούσε. Θα μπουμπουνίσω το κανόνι και θα σου πάρω το πορτοφόλι. Κι εσύ ντιπ για ντιπ. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου.
Εσύ, λοιπόν. Πότε από εκεί, πότε από εδώ. Σαν τον ζελέ τον πλαστικό. Με την ψήφο σου το πάγωμα των μισθών. Με τα εκλογικά πανηγύρια σου η αύξηση των ορίων των συνταξιοδοτικών. Με το καφενείο σου ο καλπασμός των τιμών. Κι όμως. Κάθε φορά παραπονιέσαι σαν το μωρό. Μα για την πτώχευση δεν φταίω εγώ. Σωστό. Πώς όμως θα βρεις το δίκιο σου σε έναν κόσμο δικομματικό; Αφού τα δύο τρίτα ψηφίζουν πράσινο και γαλάζιο αρχηγό, τότε τους δίνεις λευκή επιταγή για να σ΄ τα πάρουν όλα απνευστί. Ακόμα δεν κατάλαβες λοιπόν; Αρπα τα πρώτα χαστούκια των Βρυξελλών. Και πού ΄σαι; Τα χειρότερα από τώρα και μπρος. Και θα το φχαριστηθώ. Γιατί τον Ελληνα όσο και να τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς!
ΤΟ ΒΗΜΑ

Καφές με την χωρισμένη!

2010-02-03T23:51:00.002+02:00

Από τον Λάτσιο έρχομαι και στην κορφή Αντένα!

Πωλούνται πτυχιακές. Τιμή συζητήσιμη!

2010-02-01T19:08:00.000+02:00

Μάνος Χαραλαμπάκης

Ανθεί η βιομηχανία εκπόνησης πτυχιακών εργασιών και διδακτορικών διατριβών, με το αζημίωτο, μέσω Ίντερνετ

«Υπεύθυνη Διεκπεραίωση Εργασιών ΑΕΙ & ΤΕΙ. Πτυχιακές εργασίες: Μέγιστος χρόνος υλοποίησης: 3 μήνες. Μορφή παραδοτέου εγγράφου: ψηφιακή. Τύπος εργασίας: με ερωτηματολόγια. Κόστος (έως 70 σελίδες):
βιβλιογραφική 1.100 ευρώ. Με ερωτηματολόγιο: 1.300 ευρώ. Εργαστηριακή: 1.500 ευρώ. (...)».
Με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να προσελκύσει φοιτητές μια από τις δεκάδες εταιρείες που λειτουργούν στο Διαδίκτυο και αναλαμβάνουν να συγγράψουν πανεπιστημιακές εργασίες. Πρόκειται για τη «βιομηχανία» εκπόνησης πτυχιακών εργασιών, ακόμη και διδακτορικών διατριβών, που ανθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Μπορεί πολλοί φοιτητές να ξενυχτούν, να ψάχνουν, να διαβάζουν και να καταβάλλουν μεγάλο κόπο για να ολοκληρώσουν μια εργασία τους, κάποιοι άλλοι όμως επιλέγουν άλλο τρόπο για να πάρουν το πτυχίο τους. Σημαντική προϋπόθεση, να έχουν χρήματα. Με ποσό περίπου όσο ένας ικανοποιητικός μηνιαίος μισθός, από 1.000 έως 1.500 ευρώ, μπορούν να αγοράσουν μια εργασία.
Αυτό που έχουν να κάνουν είναι να ενημερώσουν μια από τις πολλές εταιρείες για το είδος της εργασίας που είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν στο πανεπιστήμιο. Η εταιρεία τούς ενημερώνει πόσο θα κοστίσει η εκπόνηση της εργασίας και στη συνέχεια οι φοιτητές, χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου για την πτυχιακή τους εργασία, την παραδίδουν και... παίρνουν το πτυχίο τους.

Το εμπόριο πτυχιακών εργασιών καλά κρατεί και το φαινόμενο δεν είναι τωρινό. Αποτελεί εδώ και χρόνια κοινό μυστικό για φοιτητές και καθηγητές, τόσο στα ΑΕΙ όσο και στα ΤΕΙ. Το τελευταίο διάστημα όμως με τη βοήθεια του Διαδικτύου όλο και περισσότερες εταιρείες κάνουν την εμφάνισή τους αφού έχουν αντιληφθεί ότι η εκπόνηση εργασιών για όλες τις πανεπιστημιακές βαθμίδες αποδίδει γρήγορο και μεγάλο κέρδος. Και χάρη στο Ίντερνετ δεν χρειάζεται καν να εκτυπωθεί μια εργασία, αλλά απλώς να αποσταλεί ηλεκτρονικά στον επί πτυχίω φοιτητή. Επίσης σε αρκετές ιστοσελίδες δεν υπάρχουν σταθερά τηλέφωνα επικοινωνίας, παρά μόνο κινητά και e-mail, κάτι που είναι πιθανό να σημαίνει ότι πίσω από την ιστοσελίδα μπορεί να μην υπάρχει καν μια εταιρεία, αλλά ένας ιδιώτης που έχει στόχο να βγάλει εύκολα μαύρα χρήματα.

Ο ανταγωνισμός

Ο ανταγωνισμός των εταιρειών στην προσπάθειά τους να ψαρέψουν φοιτητές είναι μεγάλος, όπως αποδεικνύεται από μίνι έρευνα που έκαναν «ΤΑ ΝΕΑ». Για παράδειγμα, μια απ΄ αυτές σπεύδει να πληροφορήσει τους φοιτητές ότι η εργασία που θα εκπονήσει για λογαριασμό τους δεν θα είναι προϊόν αντιγραφής. «Σε καμία περίπτωση δεν γίνεται αντιγραφή άλλης ή παρεμφερούς συγγραφικής εργασίας». Άλλη υπερηφανεύεται για τις χαμηλές τιμές αλλά και για την ποιότητα των εργασιών: «Η τιμή μας είναι αρκετά χαμηλή σε κόστος, συγκρινόμενη με υπηρεσίες τέτοιου είδους που προσφέρουν άλλες ιστοσελίδες. Όλοι οι πελάτες μας έχουν μείνει απόλυτα ευχαριστημένοι. Εργασίες οι οποίες έμοιαζαν σχεδόν αδύνατο να υποβληθούν, παραδόθηκαν σε λογικά χρονικά πλαίσια, με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα».

Άγνωστος ο αριθμός

Άγνωστο είναι πόσοι φοιτητές κάθε χρόνο παραδίδουν στα πανεπιστήμια εργασίες που έχουν εκπονήσει άλλοι. Πάντως είναι βέβαιο ότι αυτή η πρακτική είναι αρκετά διαδεδομένη. Φοιτητές αναφέρουν στα «ΝΕΑ» ότι πολλές φορές οι εταιρείες αναζητούν τους φοιτητές και τους πλησιάζουν ακόμα και μέσα στα αμφιθέατρα. Χαρακτηριστικά, μια εταιρεία υποστηρίζει στο site της ότι από το 2001 οι συνεργάτες της έχουν εκπονήσει πάνω από 6.000 εργασίες όλων των μεγεθών για διάφορες ειδικότητες. Μάλιστα, η πλειονότητα τόσο των εταιρειών όσο και των ιδιωτών που αναλαμβάνουν την εκπόνηση εργασιών φροντίζουν στις ιστοσελίδες τους να έχουν αναλυτικές οδηγίες για το πώς πρέπει να γίνει η πληρωμή τους. Αρκετές από τις εταιρείες ζητούν από τους φοιτητές που έχουν παραγγείλει μια εργασία να προκαταβάλουν 20%- 30% του συνολικού ποσού και συνήθως η πληρωμή δεν γίνεται σε γραφείο. Ακολουθείται η... σίγουρη λύση της κατάθεσης των χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό.

ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΚΟΠΙΑΖΟΥΝ
Φοιτητές παίρνουν το πτυχίο τους χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου αφού μπορούν να αγοράσουν μια εργασία δίνοντας 1.000- 1.500 ευρώ

«Συλλέγουμε στοιχεία και θα πάρουμε μέτρα»
Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ εργασιών για λογαριασμό φοιτητών έναντι υψηλού αντιτίμου απασχολεί έντονα και τους πανεπιστημιακούς.
«Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δυναμιτίζει την όλη εκπαιδευτική διαδικασία. Εάν πραγματικά συμβαίνει αυτό- η εκπόνηση εργασιών από εταιρείες για φοιτητές-, τότε θέτει σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες εντός των ιδρυμάτων» λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού, καθηγητής κ. Νίκος Σταυρακάκης. Όπως προσθέτει, η Ομοσπονδία το παρακολουθεί εδώ και καιρό, συλλέγει στοιχεία και προτίθεται να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

Ως φαινόμενο που εντάσσεται στη γενικότερη πτώση των αξιών στην κοινωνία ερμηνεύει την εκπόνηση πτυχιακών ή διατριβών από εταιρείες για λογαριασμό φοιτητών η 4ετής φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθήνας Ελίζα Μαυρομανωλάκη. Η ίδια ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο. Παραδέχεται ότι «πράγματι συμβαίνει αυτό το φαινόμενο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η γενική υποβάθμιση αξιών που συμβαίνει στην κοινωνία συμβαίνει και στα πανεπιστήμια. Όπως έχουν γίνει τα πράγματα και πλέον όλα στην κοινωνία εξαγοράζονται, ακόμη και οι αξίες, έτσι συμβαίνει και στο πανεπιστήμιο. Και μπορεί κανείς να εξαγοράσει μια εργασία».
Όμως το φαινόμενο συνδέεται και με άλλα πράγματα, προσθέτει. Όπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο έχει χάσει τον ρόλο του - «πλέον δεν δίνει γνώσεις αλλά πτυχία»ή ότι σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα δεν διευκολύνεται η επικοινωνία των καθηγητών με τους φοιτητές και δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές. Και η κ. Μαυρομανωλάκη καταλήγει: «Ο φοιτητής πρέπει να σκεφτεί τι θέλει. Θέλει απλώς να πάρει ένα πτυχίο ή εντέλει να μάθει κάτι και να αποκτήσει γνώσεις;».

Και πώληση έτοιμων εργασιών

ΑΚΟΜΗ και έτοιμες εργασίες μπορεί να αποκτήσει κανείς από το Διαδίκτυο, αρκεί να καταβάλει το απαιτούμενο αντίτιμο. Μία από τις εταιρείες που προσφέρει έτοιμες εργασίες, στη σχετική αγγελία στο Ίντερνετ αναφέρει ότι «παρέχει έτοιμες πτυχιακές εργασίες, καθώς και ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε φοιτητές ΑΕΙ- ΤΕΙ, ελληνόφωνων & αγγλόφωνων πανεπιστημίων, κολεγίων, προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών στην ελληνική και αγγλική γλώσσα».
ΤΑ ΝΕΑ

Συνεχίζει να αγνοείται ο ΕΛΛΗΝΑΣ δάσκαλος Θανάσης Λερούνης – τον θυμάται κανείς;

2010-02-01T15:18:00.001+02:00

απο taspa

Επιστολή προς τον Πρεσβευτή του Πακιστάν στην Ελλάδα, Iftikhar Hussain Kazmi απέστειλε ο Δήμαρχος Πατρέων, Ανδρέας Φούρας εκφράζοντας την ανησυχία του για την τύχη του Καλαβρυτινού δασκάλου Θανάση Λερούνη, που έπεσε θύμα απαγωγής μέσα στο Μουσείο Διάσωσης του Πολιτισμού των Καλάς.
Το Μουσείο βρίσκεται στην κοιλάδα Μπουμπουρέτ του Πακιστάν.
Διαβάστε το ενδιαφέρον άρθρο της taspa εδώ