«Ότι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει»

«Μου πήρε πολύ χρόνο αλλά σήμερα το κατανόησα ………… , αλήθεια πόσο αφελής και ευάλωτη είμαστε, πόσο κυριευόμαστε από τα πάθη μας και δεν μπορούμε να δούμε την πραγματικότητα, ωραιοποιούμε καταστάσεις, εξιδανικεύουμε πρόσωπα, και όταν πέφτει η αυλαία του έργου που εμείς ανεβάσαμε και χειροκροτήσαμε, νοιώθουμε ότι έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μας και ότι τελείωσε η ζωή μας.

Το λάθος είναι ότι αυτό επαναλαμβάνετε άρα μήπως και μας καθορίζει?»

Διαβάζοντας το παραπάνω κείμενο πιθανό να αναρωτηθείτε,τι έπαθε ο καρφολόγος.
 Κρίση λόγο κάποιας ερωτικής απογοήτευσης; προδοσία από κάποιο «επιστήθιο»φίλο; απογοήτευση από το πολιτικό χώρο που ανήκει; ή βιώνει ένα βαθύτατο αποπροσανατολισμό;
Ίσως κάτι από τα παραπάνω, μπορεί μια υπέρμετρη ευαισθησία που τον διακατέχει βλέποντας τον χρόνο να χάνετε και να μένουν ανεκπλήρωτα τα οράματα του ή μια αυτοκριτική διάθεση για πράξεις και παραλήψεις που εμπόδισαν την υλοποίηση των στόχων του!
Δεν έχω την διάθεση να σας κουράσω με προσωπικές αποκαλύψεις, ο σκοπός του κειμένου είναι η Αριστοτέλεια ρήση «Ότι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει», και ο καθένας από μας ας αναρωτηθεί πόσες φορές στην ζωή του έχει υποπέσει σε επαναλαμβανόμενα σφάλματα, πολλά εκ των οποίων είναι καθοριστικά για την εξέλιξη αυτού, αλλά και πολλές φορές – ανάλογα την θέση που κατέχει - άλλων συνανθρώπων του!

Το κείμενο δεν εμπεριέχει στοιχεία αυτοκριτικής, αλλά θα μπορούσε……

Η ιστορία ενός βατράχου

είναι ωμή μα πραγματική

Φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη κρύο νερό, μέσα στο οποίο κολυμπά ανέμελα, ένα βατραχάκι
Κάτω από την κατσαρόλα, ανάβεται μια μικρή φωτιά και το νερό, αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά.
Το νερό, σιγά σιγά γίνεται χλιαρό και το βατραχάκι, βρίσκοντας το μάλλον ευχάριστο, συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενο.
Η θερμοκρασία του νερού, συνεχίζει να ανεβαίνει.
Τώρα το νερό είναι πιο ζεστό, από ότι το βατραχάκι θα θεωρούσε ευχάριστο, αισθάνεται λίγο κουρασμένο, αλλά παρ όλα ταύτα δεν αισθάνεται κανέναν φόβο.
Τώρα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και το βατραχάκι αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα, αλλά είναι εξουθενωμένο. Για αυτόν τον λόγο, υπομένει και δεν αντιδρά.
Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει, έως ότου, το βατραχάκι καταλήξει να βράσει και ως εκ τούτου, να πεθάνει.


Εάν έριχναν το ίδιο βατραχάκι κατ’ ευθείαν σε νερό θερμοκρασίας 50 βαθμών, με μια εκτίναξη των ποδιών του, θα είχε πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα.
Αυτό, αποδεικνύει, ότι όταν μια αλλαγή γίνει με έναν τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν προκαλεί καμία αντίδραση, καμιά αντίσταση, καμία επανάσταση.

συμπέρασμα:
Εάν παρατηρούσαμε αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία μας εδώ και λίγες δεκαετίες, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ότι υφιστάμεθα μια αργή αλλά σταδιακή εξαφάνιση των πανανθρώπινων αξιών μας και των ιδανικών μας. Δεν το καταλαβαίνουμε όμως γιατί γίνεται αργά και σιγά για να το συνηθίζουμε.
Ένα μεγάλο μέρος καταστάσεων που πριν από 20, 30 η 40 χρονιά, θα μας έκαναν να φρίξουμε, και να βγούμε στους δρόμους, σιγά σιγά έγιναν κοινότυπες και σήμερα περνάνε απαρατήρητες η αφήνουν τελείως αδιάφορη την πλειονότητα του κόσμου.
Στο όνομα της προόδου, της επιστήμης και του κέρδους, γίνονται διαρκώς αυθαιρεσίες κατά της προσωπικής ελευθερίας έκαστου, της αξιοπρέπειας του, της ακεραιότητας της φύσεως, της ομορφιάς και της χαράς της ζωής, με αργό ρυθμό αλλά ασταμάτητα, με την συνεχή συνενοχή των αδαών θυμάτων, που ίσως και στο μεταξύ να έχουν χάσει την ικανότητα και τη θέληση τους να αμυνθούν.
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο, ώστε να υφίσταται και να αποδέχεται τις εξαθλιωτικές και δραματικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλλουν.
Το συνεχές σφυροκόπημα από τα μέσα ενημερώσεως με την υπερπληροφόρηση, τις κακόγουστες εκπομπές και τα reality shows που ισοπεδώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μεταλλάσουν τον ανήσυχο ανθρώπινο νου σε παθητικό δέκτη που απλά εκτελεί εντολές χωρίς κρίση και ικανότητα να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του……………………....
Λοιπόν, αν δεν είστε σαν το βατραχάκι, μισοβρασμένοι, κάντε μια γερή εκτίναξη με τα πόδια, πριν είναι πολύ αργά
Είμαστε ήδη μισοβρασμένοι; ή όχι;!

Olivier Clerc
για την αντιγραφή καρφολόγος
                                                                                                                   

Μόνο τον φόβο…..φοβάμαι!

Παλαιότερα ήταν η εκκλησία με τα «ου» της..........  ου ψευδομαρτυρήσεις, ου κλέψεις κλπ.

Μετά ο από βορρά κίνδυνος, «θάρθουν οι κόκκινοι». Μετά ο έτερος εξ ανατολών «συμμαχικός» εχθρός, κατόπι και αφού οι κόκκινοι δεν κατάφεραν να έρθουν, μας ήλθαν οι «εξαθλιωμένοι» του βορρά και του νότου, μαζί τους φέρανε την φοβικότητα που κουβαλούσαν από τις χώρες που προήρχοντο και την οποία μας μετέδωσαν, διότι όπως ξέρετε ο φόβος είναι μεταδοτικός!
πχ αν μια μέρα πέσει ένα βάζο δίπλα σου μπορεί και να μη φοβηθείς, αλλά αν είναι νύχτα, δίπλα στο βάζο είναι ένας λαθρομετανάστης, πέσει το βάζο και συγχρόνως βγάλει μια κραυγή, χέστηκες από τον φόβο σου!
Βγήκαν στα κανάλια και στις πλατέες εκκλησιαστικοί και πολιτικοί παράγοντες, στοχοποίησαν τον υπεύθυνο του φόβου μας, και το γλυκό έδεσε!
Φίλοι μου μας καλλιεργούν ένα πανανθρώπινο φόβο, για να μπορούν να μας υποτάξουν, παλαιότερα ήταν η κόλαση…….."μη γιατί θα καείς στα πισσοκάζανα", σήμερα το διεθνές νομισματικό ταμείο και ο κίνδυνος της πτώχευσης!
Πάντα πρέπει κάτι να φοβάσαι!
Μας έκαναν μια φοβική κοινωνία, μια κοινωνία σε αναμονή μετασεισμικών δονήσεων, καθώς δεν έχει διαγνωστεί αν η προηγούμενη παγκόσμια οικονομική κρίση ήταν ο κύριος σεισμός.
Μια οικονομική κρίση, της οποίας το τσουνάμι των μέτρων πρόσφατα γευτήκαμε, και δεν μας ενημερώνουν για πόσα κύματα μας περιμένουν ακόμα, για να μιλήσουμε με γεωλογικούς όρους.
φοβάμαι τον φόβο, απομονώθηκα στο σπίτι, και αυτός δεν με αποχωρίζεται!
Να ξέρατε πόσο τον φοβάμαι!!!!

τεστ κυβερνητικής αξιοπιστίας

Τεστ

Η απόφαση του Γενικού Επιτρόπου Επικρατείας να ερευνήσει το μεγάλο φαγοπότι που στήθηκε στον δημόσιο τομέα την πενταετία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ικανοποιεί διπλά το κοινό αίσθημα.
ΠΡΩΤΟΝ επειδή, επιτέλους, βρέθηκε (έστω και με καθυστέρηση) μια αρμόδια αρχή να ελέγξει όλους εκείνους οι οποίοι, από τις κορυφές των κομματικών επιτελείων, βρέθηκαν επικεφαλής κρατικών οργανισμών και υπηρεσιών με μισθούς που προκαλούν ίλιγγο για τους υπόλοιπους εργαζομένους.

Το δισυπόστατο ΠΑΣΟΚ της εξουσίας

Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ

Δύο χρόνια πριν το ΠΑΣΟΚ έφτασε στο χείλος της διάσπασης, αλλά ξεπέρασε την κρίση. Σήμερα κυβερνάει τη χώρα και φαίνεται ότι βρίσκεται στην αρχή μιας νέας διαφορετικής κρίσης, που έχει σχέση με τη φυσιογνωμία του, την ιδεολογία του και τις παραδοσιακές λαϊκές καταβολές του, λόγω των σκληρών οικονομικών μέτρων που έλαβε ως κυβέρνηση για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Σοφοί δε προσιόντων….αισθάνονται

Και μας ήρθαν τα μαντάτα μαχαιριές παναθεμάτα….

Ποιά μαντάτα; πουλήστε τα ξερονήσια να σωθείτε!
Από το 91 φώναζε ο Μητσοτάκης, αλλά εμείς φωνή βοώντος εν τη ερήμω, θαχαμε σωθεί και από την ξεφτίλα των Ιμίων, και τα ταμεία θάχαμε φουλάρει, αλλά αν πάμε πίσω στο χρόνο (για μας τους παλιότερους) και είχαμε ξεμπερδέψει με την φαλκονέρα, θάχαμε σώσει και το ‘Ηράκλειο’.
Αλλά πάντα αντιδραστικοί εμείς, επαναστάτες χωρίς αιτία,δεν ακούγαμε το «σοφό» και τούχαμε βγάλει και όνομα, ‘εφιάλτης’, παρμένο από την ιστορία του άλλου στiς Θερμοπύλες, που αν δεν υπήρχε αυτός, ούτε ήρωας θα ήταν ο Λεωνίδας και οι τρακόσοι του, ούτε ταινία θα γινόταν, ούτε άγαλμα να σταματάνε οι Λεωφορειατζήδες και να κονομάν οι σουβλατζήδες!
Και για το όνομα της ‘Μακεδονίας’ τόχε πει ο σοφός, «μετά από 10 χρόνια θα τόχετε ξεχάσει» έχουν περάσει 20 από τότε και μείς βολοδέρνουμε πως θα την πούμε: άνω Μακεδονία, κάτω Μακεδονία, άνω κάτω Μακεδονία, και όταν βρούμε άκρη να με χέσεις.
Για πολλά είχε πρόβλεψη ο σοφός, και προχτές τον είδα στην TV αεικίνητο, παρά τα 93του, πάλι να προβλέπει: «καλά τα μέτρα αλλά νομίζω δεν επαρκούν» και βγαίνει την άλλη μέρα κείνος ο όλι ο ρέν και επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα.
Ρε αυτά, χρόνια τα φώναζε ο σοφός, παλιά είχαμε τον Κάλχα και την πυθία, σήμερα έχουμε τον Μητσοτάκη και μείς ρε όρνια δεν το εκμεταλλευόμαστε!
Πως;
 να στήσουμε ένα μαντείο στους Δελφούς, να έρχονται ξένοι ηγέτες και μη, να τους λέει τα μελλούμενα, και να η κονόμα!
Ρε όρνια, να πως γεμίζουν τα δημόσια ταμεία, και όχι κόβοντας το κουλούρι του φτωχού, έξυπνες ιδέες χρειάζονται, ρε το χρήμα για να έλθει θέλει τρόπο!
Ξυπνήστε ρε λαμόγια του κερατά, γεμίστε τα ταμεία, και ύστερα τα αδειάζετε, άλλωστε αυτή την δουλειά μόνο ξέρετε!
Ξυπνήστε ρεεεε που μολονότι βγάλατε οικονομικά πανεπιστήμια, μεταπτυχιακά, master και ένα σωρό κωλόχαρτα δεν μπορείτε να μοιράσετε δυό γαϊδουριών άχυρο και μια ιδέα τις προκοπής δεν κατεβάζει η γκλάβα σας, «εδώ και τώρα» μουσχάρια, πόσα χρόνια ακόμα θα έχουμε τον άνθρωπο μας!