Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ
Η είδηση που διοχετεύτηκε από το υπουργείο Οικονομικών αναφέρει πως υπάρχουν περισσότεροι από 26.000 οφειλέτες του Δημοσίου που δεν πληρώνουν ληξιπρόθεσμα χρέη τα οποία φτάνουν συνολικά τα 520 εκατομμύρια ευρώ.
Προφανώς δεν πρόκειται για μικρο-οφειλέτες αφού η είδηση συνοδεύεται από την επισήμανση ότι οι ίδιοι αυτοί οφειλέτες έχουν περιουσία δεκαπλάσια των οφειλών τους, φθάνει δηλαδή τα 5,2 δισ. ευρώ. Είναι σίγουρο πως οι οφειλές αυτές δεν προέκυψαν τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες, αλλά προϋπήρχαν. Ωστόσο, κανένας αρμόδιος δεν μας είχε πληροφορήσει γι' αυτές και πολύ περισσότερο δεν είχε φροντίσει για να εισπραχθούν τα χρήματα αυτά. Με τα δεδομένα της οικονομικής κρίσης, τα 520 εκατ. αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό, αλλά αν αθροίσουμε όλες αυτές τις σταγόνες, σίγουρα θα κλείσουν πολλές μαύρες τρύπες. Το ζητούμενο είναι αν υπάρχει η πολιτική βούληση για ν' αντιμετωπίζει το κράτος τους πολίτες με δικαιοσύνη. Εως τώρα, προφανώς δεν υπήρχε. Δεν υπήρχε η βούληση να καταβάλλουν οι μεγαλοοφειλέτες τα χρεωστούμενα, να ερευνώνται προκλητικές περιουσίες που δημιουργήθηκαν από απλούς υπαλλήλους πολεοδομιών, εφοριών ή άλλων δημόσιων υπηρεσιών, να τηρείται η ίδια αυστηρότητα προς επιφανείς και ισχυρούς επιχειρηματίες. Τα κυβερνητικά δείγματα έως τώρα κινούνται στη σφαίρα των «καλών προθέσεων». Αλλά πέρα από αυτό, τίποτα. Ούτε οι οφειλέτες κλήθηκαν στη Δικαιοσύνη ούτε ερευνήθηκαν τα «πόθεν έσχες» των πλούσιων δημοσίων υπαλλήλων ούτε πληροφορηθήκαμε τι απέγινε με τους «φτωχούς» γιατρούς του Κολωνακίου. Η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη και συγκεκριμένη στα σκληρά μέτρα που παίρνει για τους μισθωτούς. Δεν βλέπουμε την ίδια αποφασιστικότητα για τους υπόλοιπους...
enet.gr
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010
Ερωτήματα για την οικονομική κρίση
ρωτά ο κ. Απόστ. Γεροντόπουλος
- Ποιος και πώς θα φορολογήσει τα περίπου 10 δισ. ευρώ (μαύρο χρήμα) που διοχετεύτηκαν στη Βουλγαρία, στην Κύπρο και στις ελβετικές τράπεζες (όπου η χώρα μας λαμβάνει ξαφνικά την τιμητική, δεύτερη μετά την Ιαπωνία θέση σε καταθέσεις, μια και οι λογαριασμοί ανοίγουν πλέον και από το Grand Βritannia του Συντάγματος) από τη στιγμή της πρόωρης και όχι αιφνιδιαστικής και αναδρομικής (όπως θα ήταν λογικό) ανακοίνωσης του καθολικού πόθεν έσχες που θα συμπεριελάμβανε το νέο φορολογικό νομοσχέδιο; Ποιους θα αφορά πλέον, αν και όταν αυτό εφαρμοστεί, αφού τα μεγάλα κονδύλια έχουν διαφύγει σε ασφαλείς προορισμούς; Γιατί δεν φροντίζουμε και εμείς όπως η Γερμανία να μάθουμε από την Ελβετία τα στοιχεία των φοροφυγάδων;
«Ψάχνετε 3 δισ. ευρώ με το α΄ πακέτο μέτρων... Και σας ρωτώ:
- Ποιος και πώς θα φορολογήσει τα περίπου 10 δισ. ευρώ (μαύρο χρήμα) που διοχετεύτηκαν στη Βουλγαρία, στην Κύπρο και στις ελβετικές τράπεζες (όπου η χώρα μας λαμβάνει ξαφνικά την τιμητική, δεύτερη μετά την Ιαπωνία θέση σε καταθέσεις, μια και οι λογαριασμοί ανοίγουν πλέον και από το Grand Βritannia του Συντάγματος) από τη στιγμή της πρόωρης και όχι αιφνιδιαστικής και αναδρομικής (όπως θα ήταν λογικό) ανακοίνωσης του καθολικού πόθεν έσχες που θα συμπεριελάμβανε το νέο φορολογικό νομοσχέδιο; Ποιους θα αφορά πλέον, αν και όταν αυτό εφαρμοστεί, αφού τα μεγάλα κονδύλια έχουν διαφύγει σε ασφαλείς προορισμούς; Γιατί δεν φροντίζουμε και εμείς όπως η Γερμανία να μάθουμε από την Ελβετία τα στοιχεία των φοροφυγάδων;
Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010
Μήπως τρελάθηκα και δεν το ξέρω;
Μήπως η άφιξη των «βαρβάρων» είναι μια κάποια λύση για την κυβέρνηση, ώστε να εφαρμόσει μέτρα που είχε προαποφασίσει;
Μήπως η «απογραφή» της Νέας Δημοκρατίας ήταν το πρόσχημα για μη τήρηση των υπεσχημένων;
Μήπως έχουμε δύο κόμματα εξουσίας, με ταυτόσημη «συναινετική» πολιτική;
Μήπως η ηγεσία του ΚΚΕ πρέπει να παρατήσει την «ξύλινη» γλώσσα, και κατεβαίνοντας στον λαό δίχως να χαϊδεύει αυτιά, να αποδώσει τα του καίσαρος τω καίσαρι;
Μήπως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αντί να κοιτιέται στον καθρέπτη και να αναρωτιέται ποια είναι η ομορφότερη, πρέπει επιτέλους να αφήσει πίσω αυτά που τους χωρίζουν – τα βλέπουν ποιο μετά – και να ακούσουν τα λόγια του «Αρτεμιδώρου» πριν είναι πολύ αργά;
Μήπως όλοι μαζί πρέπει να ακούσουν τον λαό που κραυγάζει, εδώ και τώρα τους κλέφτες στο «Γουδή»;
Μήπως τρελάθηκα και δεν το ξέρω;
Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010
Η αξιοπιστία των κομμάτων και η φθαρμένη Αριστερά
Του ΘΩΜΑ ΤΣΑΤΣΗ
Η αξιοπιστία σε οποιονδήποτε τομέα δεν επιτυγχάνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος, και κυρίως κόπος, για να κερδίσει κάποιος την εμπιστοσύνη του ακροατηρίου του. Στην πολιτική πολλές φορές τα πράγματα κινούνται αντίθετα.
Αυτό που ώς έναν βαθμό συμβολίζει την αξιοπιστία, δηλαδή η σταθερότητα στις απόψεις, μπορεί να οδηγήσει στην απομόνωση και στην απόρριψη. Τι κι αν ένα μεγάλο μέρος των πολιτών κατηγορεί τους πολιτικούς και τα κόμματα για έλλειψη αξιοπιστίας, γιατί χαράσσουν την πολιτική τους σύμφωνα με τις συγκυρίες και όχι με τις δεσμεύσεις τους; Η οικονομική κρίση είναι ιδιαίτερα διδακτική και σ' αυτό το θέμα.
Η αξιοπιστία σε οποιονδήποτε τομέα δεν επιτυγχάνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος, και κυρίως κόπος, για να κερδίσει κάποιος την εμπιστοσύνη του ακροατηρίου του. Στην πολιτική πολλές φορές τα πράγματα κινούνται αντίθετα.
Αυτό που ώς έναν βαθμό συμβολίζει την αξιοπιστία, δηλαδή η σταθερότητα στις απόψεις, μπορεί να οδηγήσει στην απομόνωση και στην απόρριψη. Τι κι αν ένα μεγάλο μέρος των πολιτών κατηγορεί τους πολιτικούς και τα κόμματα για έλλειψη αξιοπιστίας, γιατί χαράσσουν την πολιτική τους σύμφωνα με τις συγκυρίες και όχι με τις δεσμεύσεις τους; Η οικονομική κρίση είναι ιδιαίτερα διδακτική και σ' αυτό το θέμα.
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
«Μη διανοηθείτε να φέρετε και εδώ τα μέτρα που ετοιμάσατε για τους Ελληνες».
Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΕΤΡΑΔΗΣ
Η απάτη Αθήνας - Ε.Ε.
Οι Ελληνες πολίτες βασανίζονται εδώ και τέσσερις μήνες από την απειλή της περικοπής των εισοδημάτων τους. Η δικαιολογία από τα επίσημα χείλη της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης και της Ευρ. Ενωσης είναι ότι το δημόσιο χρέος είναι τόσο μεγάλο που ξεπέρασε τα επιτρεπτά όρια στην ευρωζώνη και χρειάζονται οδυνηρά μέτρα για να μετριαστεί. Παρ' όλα αυτά, δύο στοιχεία έρχονται διαρκώς να κουρελιάσουν αυτή τη δικαιολογία. Πρώτα πρώτα, το έλλειμμα της Ελλάδας δεν είναι ούτε το μοναδικό τέτοιου μεγέθους, ούτε και το υψηλότερο. Η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Βρετανία, η Ισπανία και η Πορτογαλία βρίσκονται περίπου στην ίδια μοίρα, και σε χειρότερη.
Η απάτη Αθήνας - Ε.Ε.
Οι Ελληνες πολίτες βασανίζονται εδώ και τέσσερις μήνες από την απειλή της περικοπής των εισοδημάτων τους. Η δικαιολογία από τα επίσημα χείλη της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης και της Ευρ. Ενωσης είναι ότι το δημόσιο χρέος είναι τόσο μεγάλο που ξεπέρασε τα επιτρεπτά όρια στην ευρωζώνη και χρειάζονται οδυνηρά μέτρα για να μετριαστεί. Παρ' όλα αυτά, δύο στοιχεία έρχονται διαρκώς να κουρελιάσουν αυτή τη δικαιολογία. Πρώτα πρώτα, το έλλειμμα της Ελλάδας δεν είναι ούτε το μοναδικό τέτοιου μεγέθους, ούτε και το υψηλότερο. Η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Βρετανία, η Ισπανία και η Πορτογαλία βρίσκονται περίπου στην ίδια μοίρα, και σε χειρότερη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




