Που είσαι Ανδρέα να μας δείς

         Από το βυθίσατε το χόρα...... στό μας βύθισαν τη χώρα!

ας εκ-ποιήσουμε

Aπό την Φαντασίαν έως εις το Xαρτί. Eίναι δύσκολον πέρασμα, είναι επικίνδυνος θάλασσα. H απόστασις φαίνεται μικρά κατά πρώτην όψιν, και εν τοσούτω πόσον μακρόν ταξίδι είναι, και πόσον επιζήμιον ενίοτε δια τα πλοία τα οποία το επιχειρούν.

H πρώτη ζημία προέρχεται εκ της λίαν ευθραύστου φύσεως των εμπορευμάτων τα οποία μεταφέρουν τα πλοία. Eις τας αγοράς της Φαντασίας, τα πλείστα και τα καλύτερα πράγματα είναι κατασκευασμένα από λεπτάς υάλους και κεράμους διαφανείς, και με όλην την προσοχήν του κόσμου πολλά σπάνουν εις τον δρόμον, και πολλά σπάνουν όταν τα αποβιβάζουν εις την ξηράν. Πάσα δε τοιαύτη ζημία είναι ανεπανόρθωτος, διότι είναι έξω λόγου να γυρίση οπίσω το πλοίον και να παραλάβη πράγματα ομοιόμορφα. Δεν υπάρχει πιθανότης να ευρεθή το ίδιον κατάστημα το οποίον τα επώλει. Aι αγοραί της Φαντασίας έχουν καταστήματα μεγάλα και πολυτελή, αλλ' όχι μακροχρονίου διαρκείας. Aι συναλλαγαί των είναι βραχείαι, εκποιούν τα εμπορεύματά των ταχέως, και διαλύουν αμέσως. Eίναι πολύ σπάνιον εν πλοίον επανερχόμενον να εύρη τους αυτούς εξαγωγείς με τα αυτά είδη.

Mία άλλη ζημία προέρχεται εκ της χωρητικότητος των πλοίων. Aναχωρούν από τους λιμένας των ευμαρών ηπείρων καταφορτωμένα, και έπειτα όταν ευρεθούν εις την ανοικτήν θάλασσαν αναγκάζονται να ρίψουν εν μέρος εκ του φορτίου δια να σώσουν το όλον. Oύτως ώστε ουδέν σχεδόν πλοίον κατορθώνει να φέρη ακεραίους τους θησαυρούς όσους παρέλαβε. Tα απορριπτόμενα είναι βεβαίως τα ολιγοτέρας αξίας είδη, αλλά κάποτε συμβαίνει οι ναύται, εν τη μεγάλη των βία, να κάμνουν λάθη και να ρίπτουν εις την θάλασσαν πολύτιμα αντικείμενα.

Άμα δε τη αφίξει εις τον λευκόν χάρτινον λιμένα απαιτούνται νέαι θυσίαι πάλιν. Έρχονται οι αξιωματούχοι του τελωνείου και εξετάζουν εν είδος και σκέπτονται εάν πρέπη να επιτρέψουν την εκφόρτωσιν• αρνούνται να αφήσουν εν άλλο είδος να αποβιβασθή• και εκ τινων πραγματειών μόνον μικράν ποσότητα παραδέχονται. Έχει ο τόπος τους νόμους του. Όλα τα εμπορεύματα δεν έχουν ελευθέραν είσοδον και αυστηρώς απαγορεύεται το λαθρεμπόριον. H εισαγωγή των οίνων εμποδίζεται, διότι αι ήπειροι από τας οποίας έρχονται τα πλοία κάμνουν οίνους και οινοπνεύματα από σταφύλια τα οποία αναπτύσσει και ωριμάζει γενναιοτέρα θερμοκρασία. Δεν τα θέλουν διόλου αυτά τα ποτά οι αξιωματούχοι του τελωνείου. Eίναι πάρα πολύ μεθυστικά. Δεν είναι κατάλληλα δι’ όλας τα κεφαλάς. Eξ άλλου υπάρχει μία εταιρεία εις τον τόπον, η οποία έχει το μονοπώλιον των οίνων. Kατασκευάζει υγρά έχοντα το χρώμα του κρασιού και την γεύσιν του νερού, και ημπορείς να πίνης όλην την ημέραν από αυτά χωρίς να ζαλισθής διόλου. Eίναι εταιρεία παλαιά. Xαίρει μεγάλην υπόληψιν, και αι μετοχαί της είναι πάντοτε υπερτιμημέναι.

Aλλά πάλιν ας είμεθα ευχαριστημένοι όταν τα πλοία εμβαίνουν εις τον λιμένα, ας είναι και με όλας αυτάς τας θυσίας. Διότι τέλος πάντων με αγρυπνίαν και πολλήν φροντίδα περιορίζεται ο αριθμός των θραυομένων ή ριπτομένων σκευών κατά την διάρκειαν του ταξιδίου. Eπίσης οι νόμοι του τόπου και οι τελωνειακοί κανονισμοί είναι μεν τυραννικοί κατά πολλά αλλ' όχι και όλως αποτρεπτικοί, και μέγα μέρος του φορτίου αποβιβάζεται. Oι δε αξιωματούχοι του τελωνείου δεν είναι αλάνθαστοι, και διάφορα από τα εμποδισμένα είδη περνούν εντός απατηλών κιβωτίων που γράφουν άλλο από επάνω και περιέχουν άλλο, και εισάγονται μερικοί καλοί οίνοι δια τα εκλεκτά συμπόσια.

Θλιβερόν, θλιβερόν είναι άλλο πράγμα. Eίναι όταν περνούν κάτι πελώρια πλοία, με κοράλλινα κοσμήματα και ιστούς εξ εβένου, με αναπεπταμένας μεγάλας σημαίας λευκάς και ερυθράς, γεμάτα με θησαυρούς, τα οποία ούτε πλησιάζουν καν εις τον λιμένα είτε διότι όλα τα είδη τα οποία φέρουν είναι απηγορευμένα, είτε διότι δεν έχει ο λιμήν αρκετόν βάθος δια να τα δεχθή. Kαι εξακολουθούν τον δρόμον των. Oύριος άνεμος πνέει επί των μεταξωτών των ιστίων, ο ήλιος υαλίζει την δόξαν της χρυσής των πρώρας, και απομακρύνονται ηρέμως και μεγαλοπρεπώς, απομακρύνονται δια παντός από ημάς και από τον στενόχωρον λιμένα μας.

Eυτυχώς είναι πολύ σπάνια αυτά τα πλοία. Mόλις δύο, τρία βλέπομεν καθ' όλον μας τον βίον. Tα λησμονώμεν δε ογρήγορα. Όσω λαμπρά ήτο η οπτασία, τόσω ταχεία είναι η λήθη της. Kαι αφού περάσουν μερικά έτη, εάν καμίαν ημέραν - ενώ καθήμεθα αδρανώς βλέποντες το φως ή ακούοντες την σιωπήν - τυχαίως επανέλθουν εις την νοεράν μας ακοήν στροφαί τινες ενθουσιώδεις, δεν τας αναγνωρίζομεν κατ' αρχάς και τυραννώμεν την μνήμην μας δια να ενθυμηθώμεν πού ηκούσαμεν αυτάς πριν. Mετά πολλού κόπου εξυπνάται η παλαιά ανάμνησις και ενθυμώμεθα ότι αι στροφαί αύται είναι από το άσμα το οποίον έψαλλον οι ναύται, ωραίοι ως ήρωες της Iλιάδος, όταν επερνούσαν τα μεγάλα, τα θεσπέσια πλοία και επροχώρουν πηγαίνοντα - τις ηξεύρει πού

Κωνσταντίνος Καβάφης  (Τα Πλοία)

Εθνικός κουμπαράς για την στήριξη της πατρίδας!

Την δημιουργία ταμείου στήριξης της πατρίδας μέσω εισφορών των απανταχού Ελλήνων πρότεινε ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κος Πετσάλνικος στην εκπομπή «πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ.

Θεωρώ ότι είναι θετικό να δημιουργηθεί ένα Ταμείο Στήριξης της Ελλάδας με την εθελοντική προσφορά των πολιτών είπε ο κος Πετσάλνικος, διότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν μόνο φοροφυγάδες υπάρχουν και άνθρωποι με ευαισθησίες και φιλότιμο, οι οποίοι καθημερινά με ρωτούν πώς μπορούν να βοηθήσουν από το υστέρημά τους ή από το περίσσευμά τους, αλλά δεν ξέρουν πώς να βοηθήσουν. Είναι επίσης γνωστή η ευαισθησία και η διάθεση προσφοράς των συμπατριωτών μας Ελλήνων της διασποράς.
Ο πρόεδρος της Βουλής διευκρίνισε ότι το Ταμείο αυτό πρέπει να στηρίζεται στην εθελοντική προσφορά εκ μέρους των πολιτών με σκοπό την μείωση του δημόσιου χρέους.

¨Όλα αυτά κύριε πρόεδρε καλά ακούγονται, και ταμείο στήριξης να κάνουμε, και τηλεμαραθώνιους για την σωτηρία μας να δημιουργήσουμε και δίσκο στην εκκλησία να βγάλουμε και όποια άλλη πρόταση υπάρχει ρίχτε την στο τραπέζι, και εμείς μαζί σας. Εκείνο που δεν μας είπατε είναι τι θα κάνετε με τα λαμόγια που έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι, αν θα συλληφθούν- τιμωρηθούν-δημευθούν περιουσίες, διαφορετικά η πρόταση σας θα παραμείνει στα αζήτητα, καθώς ο Ελληνικός λαός δεν πείθετε πλέον με προτάσεις σωτηρίας γιατί πιστεύει ότι τα χρήματα θα καταλήξουν σε τσέπες επιτηδείων για την προσωπική τους «σωτηρία».

Υπάρχει βούληση;

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ

Η είδηση που διοχετεύτηκε από το υπουργείο Οικονομικών αναφέρει πως υπάρχουν περισσότεροι από 26.000 οφειλέτες του Δημοσίου που δεν πληρώνουν ληξιπρόθεσμα χρέη τα οποία φτάνουν συνολικά τα 520 εκατομμύρια ευρώ.

Προφανώς δεν πρόκειται για μικρο-οφειλέτες αφού η είδηση συνοδεύεται από την επισήμανση ότι οι ίδιοι αυτοί οφειλέτες έχουν περιουσία δεκαπλάσια των οφειλών τους, φθάνει δηλαδή τα 5,2 δισ. ευρώ. Είναι σίγουρο πως οι οφειλές αυτές δεν προέκυψαν τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες, αλλά προϋπήρχαν. Ωστόσο, κανένας αρμόδιος δεν μας είχε πληροφορήσει γι' αυτές και πολύ περισσότερο δεν είχε φροντίσει για να εισπραχθούν τα χρήματα αυτά. Με τα δεδομένα της οικονομικής κρίσης, τα 520 εκατ. αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό, αλλά αν αθροίσουμε όλες αυτές τις σταγόνες, σίγουρα θα κλείσουν πολλές μαύρες τρύπες. Το ζητούμενο είναι αν υπάρχει η πολιτική βούληση για ν' αντιμετωπίζει το κράτος τους πολίτες με δικαιοσύνη. Εως τώρα, προφανώς δεν υπήρχε. Δεν υπήρχε η βούληση να καταβάλλουν οι μεγαλοοφειλέτες τα χρεωστούμενα, να ερευνώνται προκλητικές περιουσίες που δημιουργήθηκαν από απλούς υπαλλήλους πολεοδομιών, εφοριών ή άλλων δημόσιων υπηρεσιών, να τηρείται η ίδια αυστηρότητα προς επιφανείς και ισχυρούς επιχειρηματίες. Τα κυβερνητικά δείγματα έως τώρα κινούνται στη σφαίρα των «καλών προθέσεων». Αλλά πέρα από αυτό, τίποτα. Ούτε οι οφειλέτες κλήθηκαν στη Δικαιοσύνη ούτε ερευνήθηκαν τα «πόθεν έσχες» των πλούσιων δημοσίων υπαλλήλων ούτε πληροφορηθήκαμε τι απέγινε με τους «φτωχούς» γιατρούς του Κολωνακίου. Η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη και συγκεκριμένη στα σκληρά μέτρα που παίρνει για τους μισθωτούς. Δεν βλέπουμε την ίδια αποφασιστικότητα για τους υπόλοιπους...

enet.gr

πού 'σε μάγκα το χειμώνα;

πού την έχεις την κρυψώνα;

Ερωτήματα για την οικονομική κρίση

ρωτά ο κ. Απόστ. Γεροντόπουλος

 

 «Ψάχνετε 3 δισ. ευρώ με το α΄ πακέτο μέτρων... Και σας ρωτώ:

- Ποιος και πώς θα φορολογήσει τα περίπου 10 δισ. ευρώ (μαύρο χρήμα) που διοχετεύτηκαν στη Βουλγαρία, στην Κύπρο και στις ελβετικές τράπεζες (όπου η χώρα μας λαμβάνει ξαφνικά την τιμητική, δεύτερη μετά την Ιαπωνία θέση σε καταθέσεις, μια και οι λογαριασμοί ανοίγουν πλέον και από το Grand Βritannia του Συντάγματος) από τη στιγμή της πρόωρης και όχι αιφνιδιαστικής και αναδρομικής (όπως θα ήταν λογικό) ανακοίνωσης του καθολικού πόθεν έσχες που θα συμπεριελάμβανε το νέο φορολογικό νομοσχέδιο; Ποιους θα αφορά πλέον, αν και όταν αυτό εφαρμοστεί, αφού τα μεγάλα κονδύλια έχουν διαφύγει σε ασφαλείς προορισμούς; Γιατί δεν φροντίζουμε και εμείς όπως η Γερμανία να μάθουμε από την Ελβετία τα στοιχεία των φοροφυγάδων;